Sınır Tanımayan Blog

Wembley rüzgarı

2012-01-28T17:33:00.002+02:00

Yine bir Federasyon Kupası maçı, yine Manchester United maçı ile başlamıştı Dalglish'in 2. dönemi. O gün takım yeterince iyi değildi. Man Utd, 60 dakika 10 kişi oynayan Hodgson'ın enkazını ancak 1-0 yenebilmişti. Bugün daha farklı bir Liverpool vardı sahada. Hodgson zamanında transfer edilen tüm oyuncuların gönderildiği bir Liverpool. Henüz 3 gün önce bir başka Manchester ekibini Lig Kupası'ndan eleyen bir Liverpool.

Dalglish'in oyuncu ve diziliş tercihleri tartışılır şüphesiz. Ancak sınırı korumak gerek. 3 stoperli ve yeterince geride oynayan bir takımda neden Carroll'ın oynadığı sorgulanabilir. Fakat bugün Carroll'ın takıma yarar sağladığını inkar edemeyiz. Evet bu pahada bir oyuncu için yarar sağlamak yeterli bir ölçüt değil ancak Suarez'in yokluğunda sergileyebileceği en iyi oyunlardan birini sergiledi. Bellamy'nin yedek kalması Man City maçıyla alakalıydı. Bu aslan parçasının 32 yaşında olduğuna kimse inanmazdı eğer bugün ilk 11'de oynasaydı. Ama o da insan ve ciğerleri her ne kadar diğer futbolculardan daha kuvvetli de olsa vücudu 3 gün içerisinde 180 dakikayı kaldırabilecek durumda değil.

Liverpool'un oyun hattı bugün fazla gerideydi. En ilerideki Carroll bile orta sahaya kadar geldi çokça. De Gea bugün hediye etmese 2. maçı Old Trafford'a taşırdık büyük ihtimal. 1. gol için pek bir şey söyleyemem. Çünkü De Gea üçü Liverpool, dördü Man Utd oyuncusu olmak üzere toplam 7 oyuncu tarafından marke ediliyordu. Ancak 2. golde kabul etmeliyiz ki top De Gea'nın içinden geçti. Bu çizgide devam ettiği sürece Man Utd'da fazla süre alamadığı gibi kendisine İspanya yolu da görünmüş olur. 2. golde Reina'nın pasının Evra'nın alanına düşmesi ve Kuyt'ün golünü ilahi adalet olarak görmemek lazım. Evra maç boyu ıslıklandı, yuhalandı. Motivasyon kaybı yaşadı. Yaptığı top kayıplarıyla beraber bu gol de onun göstergesi.

Salı günü Wolves maçı var ve puan kaybedeceğimize adım gibi eminim. Ama iki kupada devam etmek bir takım için oldukça iyi bir durum. Üstelik yılların kupa beyi Man Utd'ın ocak ayında Şampiyonlar Ligi, Lig Kupası ve Federasyon Kupası'ndan, hepsinden, elendiğini düşününce...

Wembley yolları

2012-01-12T00:56:00.000+02:00

Kasım 2010'dan beri kendi evinde bütün maçlarda gol atan bir takım, aralık 2010'dan beri kendi evinde sadece 1 yenilgi alan bir takım (o maç da 3 gün önce oynandı)... Üstelik 8 gün önce aynı stadda 3-0 yenilmişsiniz. 13. dakikada gol atınca ister istemez geri çekiliyorsunuz. Tabii yine de bunlar 6-3-1 formasyonuyla oynamanın geçerli bir sebebi değil.

Şaka bir yana Liverpool maçın 70 dakikasını kontrollü bir şekilde elinde tuttu. Ama son 20 dakikada tamamen savunma yapınca akıllarda hep o savunma kaldı. Ben şahsen böyle bir savunmayı en son malum Barcelona-Inter maçında görmüştüm. Enrique girdi, Johnson stopere geçti. Carragher girdi ve toplamda 6 defans oyuncusu vardı.

Elbette 3 günde bir maç yapmak kolay iş değil ama hem Premier Lig hem de diğer kupaları hedefleyen ve kadro derinliğiyle övünen bir takım için bunlar bahane değil. Man City uzun bir aradan sonra sadece rakibe değil yorgunluğa da feci yenildi. Rotasyon yaptıkları halde bu durumda olmaları ligin sonunu getirip getiremeyeceklerine dair bir soru işareti oluşturdu. Ayrıca Toure kardeşlerin Afrika yolculuğu, Kompany'nin cezası City'yi bu kadar etkilememeliydi.

Yıllardır İngiliz futbolunun en büyük sorununun hakemler olduğunu söyler dururum. Sanırım bu sezon zirve yaptılar. Bir hakemin kararı diğerini tutmuyor. Aynı hakemin aynı hareketlerde verdiği kararlar farklı oluyor. Bugün yine bir benzeri sahnelendi Etihad'da. Kompany'nin Man Utd maçında haksız bir şekilde kırmızı kart görüp 3+1 maç ceza almasını sağlayan hareketin aynısını Glen Johnson bugün uzatma dakikalarında Lescott'a yaptı. Hakem durumu faulle geçiştirdi. Çift ayakla dalma var ancak temas yok. Sarı kart uygun bir karar olabilir. Ancak hem Chris Foy'un hem Lee Mason'ın kararları iki ayrı uçta. Umarım yakın zamanda karar alma olayını bir standarda oturturlar.

Lucas sezonu kapattı, Spearing bugün sakatlandı ve çıkmak zorunda kaldı. Suarez'in oynamayacağı 6 maç daha var. Bu bahsettiğim aksilikler olmasa bile Liverpool'un kadroyu güçlendirmesi gerekirken transfer sezonunun 11. gününü de sessiz geçirmek bana biraz saçma geliyor. Umarım bir an önce güzel takviyelerle takım süslenir. Ayrıca Liverpool resmi sitesi maçın adamını Agger seçmiş. İtiraz edecek değilim ama bence Johnson olmalıydı.

Rövanş: 25 Ocak 21.45 Anfield

Man City-LFC (maç sonu)

2012-01-04T00:35:00.002+02:00

En başta ilk 11 için yanlış oyuncu tercihleri, Downing'in tutmayan ortaları, Kuyt'ün verimsiz oyunu, Carroll'ın kafa topu alamaması, Charlie Adam'ın kabız oyunu... Hangimiz şaşırdı ki bunlara? Ortalama bir Liverpool maçında görmeye alıştığımız şeyler aslında. Bir tek bugün skor biraz fazlaydı. Onu da Reina'nın yağmurdan dolayı yaptığı hataya ve hakemin skandal penaltı kararına verelim.

Maçı izlemeyenleri Liverpool'un %64 ile topa sahip olduğuna inandırmak zor olacak. Maç boyunca ara ara City ama çokça Liverpool hücum etti. Birazcık az yağmur yağsaydı 0-0'lık sıkıcı bir maç ortaya çıkacaktı aslında.

Gerrard, ve Bellamy ilk 11 başlasaydı, Reina hata yapmasaydı, bla bla bla... Bunları da tartışmanın sırası değil aslında. Ben Kenny Dalglish'in zeki bir adam olduğuna inanıyorum. Suarez ve Lucas'ın olmadığı bu zorlu günlerde daha iyi kadrolarla sahaya sürebilir takımı. Downing, Adam ve özellikle Carroll'ın performanslarının farkında olduğuna adım gibi eminim. Umarım kalan maçlarda buna uygun bir şekilde takımı hazırlar ve sahaya sürer. Tek dileğim şimdilik budur. Çünkü ocak ayında Man City ile oynanacak daha iki maçımız var.

Hoş dönüşler ola!

2011-12-31T01:12:00.001+02:00

Bugün Newcastle'ın düşen form grafiğinden, Downing'in verimsiz sağ kanat performansından ya da Lucas'ın eksikliğinin takıma direnç kaybı yaşattığından bahsedebilirdim. Ama bugün konuşmamız gereken tek kişi Steven Gerrard. Sakatlıktan dolayı futbolu bırakmanın eşiğine gelmiş bir kaptanın hayata ve futbola tutunmasından söz ediyoruz. Bugün Gerrard oynamasaydı Liverpool maçı Bellamy'nin kişisel gayretleriyle kazanabilirdi. Ama Gerrard oynamasaydı bizler geleceğe nasıl umutla bakabilirdik bilemiyorum.

Büyük kaptan 59. dakikada oyuna girdiğinde Anfield'da tek bir kişi bile oturmuyordu. Gerrard 30 dakikada asasını defalarca topa değdirdi. Taraftarlar Anfield'da, bizler ekran başında, oyuncular ise sahada hep beraber büyülenmiş haldeydik. İkinci yarının başlarındaki Newcastle hakimiyetini de Gerrard bozdu. Oyuna girmeden önce ağırlıklı olarak topa sahip olan Newcastle, daha sonra ancak birkaç fırsat yakalayabildi. Skrtel'in çizgiden çıkardığı top Newcastle'a son darbe oldu. Kaptan ölü bir takımı diriltti adeta. Savunmaya direnç, hücuma canlılık kazandırdı. Üst üste ataklar geliştirdi. Birkaç defa Carroll'a kafa vuruşu yaptırdığını söylesem bana inanır mısınız? Peki bunlardan bir tanesinin direkten döndüğünü söylesem? (Bu arada bu kafa vuruşu Liverpool'un bu sezonki direkten dönen 18. topu oldu) Elinden gelen her şeyi yaptı ve golünü de attı. Asistin de Henderson'dan geldiğini belirtmekte fayda var.

Henderson demişken kendisinin Gerrard ile birlikte harika bir ikili oluşturacağına dair hiçbir şüphem yok. Üstelik son maçlardaki Charlie Adam'ın performanslarını görünce buna ihtiyacımız olduğunu düşünüyorum. Charlie Adam bugüne kadar takıma yeterince emek verdi ve Gerrard dönmüşken kendisini biraz toparlamalı. Bir de Downing artık fazlasıyla göze batıyor Dalglish onu da kendine getirmeyi bilecektir. Ve Bellamy... Galler'in nadide eseri, Cardiff'in gülü. Biricik Bellamy'miz. Bugün yine harikalar yarattı. Carroll'ın Krul ile Simpson'ı birbirine düşürerek son aylarda geçirdiği en verimli saniyelerde frikiği gole çevirmesini bildi. Suarez'in yokluğunda biricik gol silahımız olacak Bellamy. (Yeni transfer olmayacağını varsayıyorum)

Bu güzel günde olumsuzluklardan bahsetmek istemezdim hatta maçın gidişatını da çok fazla değiştirmedi ama hakemin iki bariz hatasını söylemeden geçemeyeceğim. Jay Spearing'in Fulham maçında atılmasına ve 3 maç ceza almasına neden olan müdahalenin bir benzerine bugün Spearing maruz kaldı. Cabaye'ın hareketine bırakın sarı-kırmızı kartı, hakem faul bile vermedi. Bir de ceza sahası içerisinde Coloccini, Bellamy'ye tamamen kasıtlı ve artniyetli bir dirsek attı. Sonuçta Bellamy'nin kaşı açıldı, yüzü kanlar içerisinde kaldı. Ama hakem yine oralı bile olmadı.

Sonuç olarak kötü geçen bir yılı güzel bir galibiyetle ve Gerrard'ın dönüşüyle kapatmak mutluluk verici. Umarım 2012 yılı Liverpool için öncekilerden çok daha parlak ve başarılı geçer.

LFC-QPR (maç sonu)

2011-12-11T00:17:00.001+02:00

Liverpool bu sezon ilk defa bir başkent takımını konuk ettiği maçta Queen Park Rangers'ı 1-0'la geçmesini bildi. Anfield'da 4 maçtır kazanamama serisini sona erdirdi. Maç aslında çok stresli geçmedi. QPR beklediğimden daha az oyuna hükmetti hatta zaman zaman Liverpool'a teslim oldu. Orta sahada korktuğum başıma gelmedi. Lucas'ın görevini Adam ve Henderson nöbetleşe devraldılar. Maçın bazı anlarında o alana Agger de girerek müdahalelerde bulundu.

QPR'ın kalecisi Cerny için ayrı bir parantez açmak lazım. Maçta kusursuza yakın oynadı, takımını farktan koruduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Ancak bunda içine Carroll kaçan Maxi ve Suarez'in de payları var muhakkak. Maxi ve Suarez defalarca pozisyon yakaladılar ancak Cerny karşısında dut yemiş bülbüle döndüler. Suarez ilk geldiğinde gerçekten çok umutlanmıştım. Çünkü gol atmasını bilen, golü adeta koklayan bir forvet oyuncumuz olduğunu düşünüyordum. Ama aylar geçtikçe anladım ki Suarez antrenmanlarda Carroll'dan gol kaçırma dersi alıyor. Bugün gerçekten iyi oynadı hatta maçın adamıydı ama başka bir günde bu pozisyonları yakalasa hat-trick yapabilirdi. Yine de 7 maç aradan sonra golle tanıştığı için kendisini tebrik etmeliyim. Ayrıca Suarez için üzücü bir durum fark ettim. Artık Premier Lig hakemleri Suarez'in neredeyse hiçbir pozisyonunda faul vermiyorlar. Gerçekten faul olan 4-5 pozisyonda oyunu devam ettirdikten sonra Suarez'in lehine ancak 83. dakikada bir faul çaldı Lee Mason. Bu da artık Suarez'in ligde işinin zor olduğunu gösteriyor.

Konudan uzaklaştım ama tekrar başa döneyim. Cerny Liverpool'a karşı devleşen ilk kaleci değil. Bu sezon oyuncularımızın beceriksizliğinin de katkısıyla rakip kalecileri devleştiriyoruz. Üşenmedim saydım sezon başından beri Begovic, Szczesny, Howard, Ruddy, Vorm, Hart, Schwarzer ve bugün Cerny. Liverpool'a karşı en az 5 kurtarış yapmışlar, bazıları puanı, bazıları galibiyeti kurtarmış. Bugün Cerny belki puan olarak katkı sağlayamadı takımına ama Liverpool'un hücum hattına zor anlar yaşattı.

Maçta Liverpool tam 17 korner kullandı. Tahmin ettiğiniz gibi bunların hiçbirinde en ufak bir tehlike bile oluşmadı. Takım aslında çok da kısa değil. 17 farklı şekilde korner kullansaydık biri gol olurdu herhalde. Bu konuya zaten uzun zamandır anlam veremiyorum. Carroll varken de böyleydi yokken de böyle.

Son olarak da Newcastle'ın bugün Norwich deplasmanında 4-2 kaybettiğini belirtmeliyim. Bu da Liverpool'un haftayı bir sıra yükselerek 6. sırada tamamladığı anlamına geliyor. Lige rezalet bir başlangıç yapan Arsenal'in ise şu an 4. sırada olduğunu söyleme gereği duymuyorum.

Lucassız Liverpool

2011-12-06T00:13:00.001+02:00

Lucas. Maç boyunca düşündüğüm tek şey Lucas'tı. Sanki beni haklı çıkarmak istercesine Spearing atılana kadar yeterince kötü oynamıştı zaten. Spearing'in verdiği açıklardan gelen birkaç şut haricinde Fulham ilk 72 dakikada sahada yoktu. Akıcı ataklarla Fulham'ı hapsetmiştik. Yine beni şaşırtmayan olay, bitirme sorunu, baş gösterdi. Liverpool bugün tam 10 korner kullandı. Bunlardan hiçbirinde tam bir kafa vuruşu gelmedi şaşıran var mı?

Charlie Adam'ın gol pası vermek yerine penaltı almaya çalışması ama hakemin penaltıyı es geçmesinden belliydi olacaklar. Yanlış anlaşılmasın. Penaltı verilseydi büyük ihtimal kaçıracaktık. Bu sezon kazandığımız 4 penaltıdan sadece birini gole çevirdiğimizi hatırlatmalıyım. Benim kızdığım nokta takımın motivasyonunu bozması. Gel gelelim 72. dakikaya. Kevin Friend son yıllarda gördüğüm en berbat hakem performanslarından birini sergiledi. Bunda 72. dakikada Spearing'e gösterdiği kırmızı kartın etkisi çok büyük. Kalan 20 dakikada ise Fulham golü hak edecek kadar oynadı. Gerçi yine de gol Reina'nın hatasından geldi ve Liverpool'un 11 maçlık yenilmezlik serisi sona erdi.

Devre arasında Xabi Alonso da gelse De Rossi de gelse ön liberosuz geçirmemiz gereken 5 maç daha var. (Spearing'i saymıyorum evet) Eğer gerekli takviye ya da taktiksel rötuş yapılmazsa Liverpool çok gol atar belki ama ligde Newcastle ile 6.lık mücadelesi yapar. Kenny Dalglish ve ekibine güvenim sonsuz ama bu aralar Liverpool'u izlemek hiç keyif vermeyecek.

Sunderland'i bekleyen günler

2011-12-05T13:41:00.001+02:00

Liverpool, Jordan Henderson için Sunderland'in kapısını çaldığında Steve Bruce ellerini ovuşturuyordu. Sunderland'in özkaynağını sonunda büyük bir takıma pazarlamayı başarmıştı. Söz konusu para 18M€ idi. Steve Bruce transfer döneminde bu parayı da kullanarak biri kiralık, dördü bedelsiz olmak üzere toplam 12 oyuncuyu takıma kattı.

Kağıt üzerinde takım harika görünüyordu. Bendtner'i son gün akılsızlığı olarak kabul edersek diğer oyuncuların transferleri mantıklı görünüyordu. Büyük takımda forma giymiş oyuncular, çok yönlü oyuncular, gelecek vaat eden gençler... Puzzle'ın birbirini tamamlayan parçaları gibi duruyordu ilk başta. Olmadı, Bruce aralık ayı başlayana kadar dayanamadı bile. Sunderland taraftarı 10'lu sıralara alışkındı. Ama bu kadro 16.lığı hak etmiyordu. Sunderland ilk galibiyetini almak için 5. haftayı bekledi. Bruce takımdan gittiğinde 13 maçta 2 galibiyetleri ve 5 beraberlikleri vardı.

Bruce'un son maçı olan Wigan maçında 1-0 öne geçtikten sonra anlamsız hatalar yapıp kaybetmeleri ve dünkü Eric Black yönetiminde çıktıkları Wolves maçında yine 1-0 öne geçip penaltı kaçırıp maçı 2-1 kaybetmeleri mental anlamda çöktüklerinin göstergesi. Burada bir parantez açmak istiyorum. Larsson'un hakemi aldatmayı başarıp aldığı penaltıyı kaçırdıktan sonra 25 saniye içerisinde gol yemelerini ilahi adaletten başka bir şeyle açıklamam olanaksız.

Jordan Henderson'ın Liverpool'a gitmesinden yaklaşık 6 ay sonra Sunderland yeni bir yapılanmanın içine girdi. Martin O'Neill ile 3 yıllık anlaşma sağlandı. Bu yılın sonuna kadar bir şey söyleyemem ama 3 yıl sonra Avrupa Ligi için yarışan bir Sunderland izleyebiliriz, izlemeliyiz. O'Neill neler başarabileceğini bizlere çoktan ispatlamış durumda. Üstelik Aston Villa ile başardıklarını Sunderland için ölçüt kabul edebiliriz. Orta sıra takımını Avrupa Ligi seviyesine çıkarmıştı. Hatta Villa yönetimi Milner konusunda birazcık sözünü dinleseydi hala o seviyede olabilirlerdi. Sunderland zirve baskısından ve düşme tehlikesinden uzak, mali anlamda oldukça güvenli ve rahat, stad ve futbol kültürü olarak ortalamanın çok üstünde ve sonuncusu 1936'da olmak üzere 6 Premier Lig şampiyonluğu yaşamış bir takım. Bu faktörlerin üzerine şu anki kadroyu yazdığımızda açıkçası uzun vadeli başarı planları yapan bir menajer için biçilmiş bir kaftan. Hatta beni de öylesine etkilemişti ki Football Manager 2012'de yönettiğim ilk takımdı Sunderland.

Söylediklerimin ışığında O'Neill'ın Sunderland'de başarılı olacağını düşünüyorum. Belki Connor Wickham'ın büyük takıma satışında yönetimle restleşebilir Villa'dayken yaptığı gibi. Ama ayrılana kadar Stadium of Light sakinlerine daha "parlak" günler yaşatacağı kesin.

Aralık 2011

2011-12-02T23:42:00.001+02:00

Chelsea galibiyetinden sonra yazı yazmayı planlıyordum ama açıkçası Lucas'tan dolayı yazmak hiç içimden gelmedi. Lucas için zor günler başladı, Liverpool için de öyle. Takımda son 2 yılın tartışmasız en iyi oyuncusu olan bir oyuncuyu kaybettik şaka değil. Üstelik sezon sonuna kadar. Ve beni asıl korkutan Lucas'ın sakatlandığı bölgenin kronikleşmeye müsait olması. Genellikle diz bağlarından sakatlanan oyuncular bellerini uzun süre doğrultamıyorlar (Michael Owen, Uğur Uçar gibi).

Aralık ayı bu sezon için önemli bir zaman dilimi. Hem Lucas'ın yokluğunda takımın vereceği reaksiyon hem de fikstürün sıklaşması açısından. Kenny Dalglish aralık ayındaki 6 maçta Henderson, Shelvey hatta Spearing'e forma şansı vermek zorunda kalacak. Onların performansı ise devre arasında transfer yapılıp yapılmayacağını belirleyecek. Belki devre arasında kiralık bir takviye yapılabilir (Seydou Keita'nın ismi geçiyor mesela). Ama bence Lucas'ın gelecekteki durumuna binaen sağlam bir transfer yapılması gerekebilir.

Aralık fikstürünü açtığımda pembe hayaller kuramadım açıkçası. Takım isimleri göze hoş gelebilir. Newcastle harici takımlar (Fulham, QPR, Aston Villa, Wigan, Blackburn) yukarı oynamıyor. Ama Liverpool için asıl sorun da burada başlıyor. Liverpool'un son yıllarda en çok puan kaybettiği takımları listelediğimizde lige yeni çıkan takımlar ya da alt sıra ekipleri karşımıza geliyor. Hiç aklımdan çıkmaz 2008-09 sezonunda şampiyonluğun kaçtığı maçlar. O sezon Liverpool pek çok zayıf takımla berabere kalmıştı (Benitez etkisinin de payı var). Bu yüzden ve özellikle Lucas'ın yokluğundan dolayı şu 6 maça 18 puan yazamıyorum maalesef.

LFC-Man City (maç sonu)

2011-11-27T20:08:00.001+02:00

12 maçta 42 gol atıp 12 gol yiyen ve yalnızca 1 beraberliği bulunan bir takımı ağırlamak zor iş. Misafirperver Liverpool ilk 30 dakika konuğu Man City'ye top kullanma özgürlüğünü fazlasıyla verdi. Aslında bu ikinci yarı rakipten daha dinç kalmak için uygulanan bir tuzaktı. Kadroda Carroll'ın olmadığı maçlar Liverpool'un zaten kontra-atak oynayacağını biliyorsunuz. Bu kez de öyle oldu. İlk yarı Suarez yalnız kalmasa belki daha farklı olabilirdi maç. Kompany'nin sonuna kadar hak ettiği bir gol ve Lescott'ın beklenmedik hatası...

Aslında 1-0'dan sonra tamamen Liverpool'un istediği oldu. Topa tamamen hakim, ne yaptığını bilen, takım savunmasını aksatmayan bir Liverpool. Silva'nın Reina'yı çalımlayıp kaleye yuvarladığı topta kale çizgisinde 3 Liverpoollunun olması takım savunmasının önemini bir parça da olsa anlatıyor.

Liverpool için görünen en büyük sorun bitiricilik. Takım bir şekilde orta sahanın üstünlüğünü ele geçiriyor, kanat organizasyonlarına bekleri dahil ediyor, ortalar, şutlar havada uçuşuyor yalnız takım bir türlü golü bulamıyor. Suarez'in geldikten sonra bitiriciliğinin körelmesi, Kuyt'ün ve Downing'in kaleyi gördüklerinde kazmaya dönüşmesi uzun süredir dikkatimi çekiyor. Carroll'dan henüz bahsetmedim bile. Takıma son vuruş becerisi kazandıracak en büyük tecrübe Liverpool'un yedek kulübesinde oturuyor. O yüzden gelecek sezon bu sorunun aşılacağına eminim.

90+da Carroll'ın kafa vuruşunda adeta uzadığından önce de Joe Hart maçın adamı olmayı hak etmişti. Ama bizim için özel bir performans sergileyen Lucas'ı bugün anmadan geçemeyeceğim. %92,2 pas isabeti, 7/7 top kapma, 13/16 ikili mücadele (%81) ve 4/4 hava topu mücadelesinden başarıyla çıktı. Liverpool'un en iyi ismiydi.

İki formda Manchester ekibine karşı Anfield'da alınan 2 puan kağıt üzerinde harika görünebilir. Ama maçları incelediğimizde iki takımı da elinden kaçıran bir Liverpool gördük. Ben alınan 2 puan değil kaybedilen 4 puan olarak yazdım bunları. Ayrıca fotoğraf Gary Speed ve Luca Jones için yapılan saygı duruşundan.

LFC-Man City (maç öncesi)

2011-11-25T14:34:00.001+02:00

Premier Lig'in en pahalı ve en kaliteli kadrosuna sahip olan Man City... Hiç şüphesiz hak ettikleri yerdeler. En başarısız sonucu 2-2 olan bir takımdan bahsediyoruz. Lider bu hafta namağlup unvanıyla Liverpool'a konuk oluyor. Liverpool'da keyifler yerinde, Chelsea maçı kazanılmış. City'de kafalar karışık, herkesin aklı Napoli'de kalmış. CL'den elenmenin eşiğinde olan Citizenler ligde sakata gelmek istemiyor.

Liverpool son 6 maçta 3G 3B almış, Man City 6G. Man City karşılıklı son 12 PL maçında Liverpool'u 1 kez yenebilmiş ve son 8 Anfield ziyaretinde sadece 2 beraberlikleri var. Son olarak Andy Carroll 5 PL maçında City'ye tam 4 gol atmış.

Man City Liverpool'a tam kadro geliyor. Ev sahibinde ise Gerrard kesin olarak oynamayacak, Carragher'ın da oynaması beklenmiyor. Stoperde Agger-Skrtel ikilisinin oynadığı 3 maçta Liverpool sadece 1 gol yemiş ve hiç yenilmemiş. Bellamy'nin eski takımına karşı ilk 11'de yer alması bekleniyor.

Anfield'daki son Manchester City maçı 3-0 Liverpool'un üstünlüğüyle bitmişti. O maç Carroll'ın 2 gol attığı maç olarak aklımda yer edinmiştir.

Pazar 18.00 LigTV3

Ama City?

2011-11-23T22:27:00.001+02:00

Citizenler sezon başında hedefi ligde ilk 3'e girmek ve ŞL'de birkaç tur atlamak olarak koymuştu. Birincisini gerçekleştirmek üzereler ve hatta görünen o ki sezon sonu şampiyon bile olabilirler. Ama Bayern maçıyla beraber ŞL defteri büyük ihtimal City için kapanacak. Napoli'nin son maçta grubun sonuncusu 0 puanlı Villarreal'e kaybetmesi mucizelere kalmış ve City'nin üst tur şansı da.

Sezon öncesi Manchester City'nin kadro kalitesi herkesçe biliniyordu. Ama yine herkesin dilinde aynı şey vardı: takımdaki çoğu oyuncu PL şampiyonluğu yolundan geçmemişti. İlla ki sezonun bir döneminde tökezleyeceklerdi. Bu yoldan defalarca kez geçmiş olan Ferguson'a göre şansları daha azdı. Evet sezon başında Man City'ye biçilen rol böyleydi ama Old Trafford'daki 6-1'lik maç sonunda City tüm karşı görüşleri ezip geçti.

City'nin tökezlemesini pusuda bekleyen grup Napoli mağlubiyetiyle tekrar ortaya çıktı. Mancini ŞL için umutların tükenmediğini ve sonucun lig motivasyonunu etkilemeyeceğini söyledi. Mancini ne kadar kendinden emin olursa olsun bu sonucun takımın motivasyonunu etkilemesini istiyorum açıkçası. Ne de olsa bu pazar Anfield'da konuğumuz olacaklar.

Geri dönüş

2011-11-20T20:19:00.006+02:00

Öncelikle merhaba. Bloga dönmek, özellikle böyle bir maç sonunda dönmek benim için heyecan verici oldu.

Liverpool'un ilk 11'i açıklandığında aslında maçın hareketli geçeceği belliydi. Yıllardır öne sürülen Chelsea'nin yaşlandığı ve artık eski hızlı oyunundan uzak olduğu tezine Dalglish'in iyi çalıştığı anlaşılıyordu. İsimlerden ziyade aslında Dalglish'in kendi tabularını yıkması açısından da ilk 11 oldukça önemliydi. Yıkıcı özelliği ve büyük maç tecrübesi yüksek olan Bellamy, Premier Lig'de 15 şut çekip bunlardan yalnızca 1'inin kaleyi bulabildiği Downing'den formayı kapmıştı. Bu, aynı zamanda Downing'in ilk 11 başlamadığı ilk PL maçıydı.

İlk yarı Liverpool'un kontrolünde geçti. Hücumda ve savunmada fazlasıyla koordineli bir takım görüntüsü vardı. Açıkçası ben uzun süredir Liverpool'u bu kadar tutkulu ve kusursuz görmemiştim. Rakibin yavaşlayan ayaklarının da etkisiyle Liverpool ilk yarıda istediği tempoyu ortaya koydu. Belki 1 gol atılması hayal kırıklığı olabilir ama oyun olarak 1 golden çok daha fazlası vardı. İlk golü ise uzun süre unutamayacağım. Mikel'in akılalmaz hatası, Suarez'in Bellamy'yi düşünebilmesi ve NBA'in lokavt olduğu şu zamanlarda Bellamy'nin Steve Nash'i kıskandıracak derecede attığı ekstra pası. Maxi'ye golü atmak düştü elbet ama öncesi benim için harikaydı. İşte tam bu dakikalarda Chelsea'nin maçın devre arasında Maxi'ye transfer teklifi götüreceği söylentisi Twitter'a düştü bile.

Mikel-Sturridge değişikliğine ya da golün tam da Liverpool'un yorulduktan sonra arkaya yaslanmaya çalışıp da Chelsea'nin akın akın geldiği dakikalarda gelmesine şaşıran olmuş mudur sanmam. 1-1'den sonra iki takım da kontra-atak için pusmaya başladı. Yorulan Bellamy ve Maxi'nin yerine Downing ve Henderson'ın girmesi ibreyi kırmızı tarafa döndürdü aslında. Kontra-atağın kralıysa Adam ve Johnson'dan geldi. Chelsea'nin solundaki açığı gören Adam, Johnson'a harika bir pas attı. Johnson ise geçen seneden kalan sol bek tecrübesini ortaya koydu. Bu golünde geçen sene sol bek oynadığı maçların büyük etkisi var.

Liverpoollu futbolcuların bugün sol kollarına siyah bant takmalarının sebebi takımın 3. kalecisi Brad Jones'un lösemi hastası oğlu Luca Jones'un hayata gözlerini yummasıydı. Maç sonunda ise Charlie Adam ve Glen Johnson bu galibiyeti Brad Jones'a armağan etti. Futbol bu yüzden güzel...

At, eşek ve Poulsen

2010-08-12T16:32:00.004+03:00

Top kapma ve pas konusunda lider olan bir ön liberonuz takımdan gidiyorsa yerine nasıl birini alırdınız? Mascherano gibi bir oyuncunuz gidiyorsa tercihiniz kim olurdu?

Cevap Poulsen değildi elbette. Hodgson'ın bu tercihi "tanıdık" kontenjanından mı göreceğiz. Poulsen her ne kadar Juventus'ta aranan bir adam olmasa da en azından günü kurtarmak için bizzat Hodgson tarafından transfer edildi. Verilen 5,5M€ ve 30 yaşında olması kafalardaki soru işaretlerini silmeye yetmiyor. Hodgson'ın Gerrard'ı orta sahada oynayacağı için yanında Lucas gibi birinin olması Liverpool için büyük çan sesleri demekti. Şimdi Poulsen'in bu mevkiye daha doğrusu PL'ye uygun biri olup olmadığını göreceğiz. Arsenal maçında oynayacağını sanmıyorum ama içerideki Trabzon maçında Poulsen'i ilk 11 bekliyorum.

Martin O'Neill

2010-08-09T21:01:00.002+03:00

Martin ONeill PL'nin kalburüstü hocalarından. Aston Villa'dan ayrılma kararı ise son derece manidar. Bir menajerin elindeki oyuncuyu tutmak istemesi kadar doğal bir olay yok. Milner ve Barry'nin City'ye gitmesine karşı çıktığını ve yönetimin kendisini kale almadığını belirtmiş ONeill.

Aston Villa için sezon başlangıcında böyle bir olayın olması kötü. ONeill açısından bakacak olursak bugünkü kararını 2 ay önce verseydi muhtemelen şu an Liverpool'un başında olacaktı. Kendisinin bu yıl görev yapmasını beklemiyorum. Tahminim seneye Alex Ferguson'un yerine Man Utd'ın başına geçecektir.

Joe Cole

2010-07-19T17:58:00.003+03:00

Tipini değil de oyunculuğunu beğendiğim birisiydi Joe Cole. Hem hızlı hem yetenekli. Biraz müzmin sakatlık da var tabi. Ama yine de Yossi Benayoun'un yerini doldurabilecek en iyi oyuncuydu. Hele hele de bu fiyata.

Yossi Benayoun / 30 / 7M €
Joe Cole / 28 / 0 €

Daha kazançlı bir takas olamazdı herhalde.

Hiddink'i üzen

2010-07-13T00:34:00.004+03:00

6 Mayıs 2009 Stamford Bridge / dk. 90+2 / Guus Hiddink yedek kulübesinde

11 Temmuz 2010 Johannesburg Soccer City / dk. 116 / Guus Hiddink bu kez seyirci koltuğunda

Iniesta birkaç yıl daha futbolu bırakmayacağına göre sıra Türkiye'de olmasın sakın! Aman Iniesta!

2014

2010-07-12T15:22:00.004+03:00

1-Iker Casillas (33): Mourinho önderliğinde CL şampiyonluğu kazandı. İspanya milli takım rekorunu Zubizarreta'dan aldı.
2-Raul Albiol (28): Halen Real Madrid'de. Puyol'un milli takımı bırakmasıyla formayı kaptı.
3-Gerard Pique (27): Barca defansının vazgeçilmezi. Genç ve tecrübeli kavramının içini dolduruyor.
4-Carlos Marchena (34): Dünya Kupası'ndan önce futbolu bıraktı.
5-Carles Puyol (36): Euro 2012'den sonra futbolu bıraktı. Barcelona'da yardımcı antrenör
6-Andres Iniesta (30): Barcelona ile başarıdan başarıya koştu. Son dakika gollerinin vazgeçilmez adamı. Sonraki sezon Barcelona kaptanı olacak.
7-David Villa (32): Bojan ile beraber Barcelona'nın gol yükünü çekiyor. Gol sayısı konusunda kırılmadık rekor bırakmadı.
8-Xavi (34): Dünya Kupası'ndan sonra futbolu bırakıyor. 2 yıllık Barcelona kaptanlığını Iniesta'ya devredecek.
9-Fernando Torres (30): Atletico'ya geri döndü. Sakat kalmayacak kadar futbol oynuyor. Gol kralı olmasa da gollerine devam ediyor.
10-Francesc Fabregas (27): Barcelona orta sahası ona emanet.
11-Joan Capdevila (36): Puyol ile beraber futbolu bıraktı.
12-Victor Valdes (32): Barcelona'nın birinci kalecisi. Halen.
13-Juan Manuel Mata (26): Chelsea'ye transfer oldu.
14-Xabi Alonso (32): Mourinho'nun gözdesi olalı beri formasını kimselere vermiyor.
15-Sergio Ramos (28): Maicon'un gelmesiyle sol bek ve stoper oynuyor kafasına göre. Eski formunda.
16-Sergio Busquets (25): Yaşı ilerlemesine rağmen kabız futbolu devam ediyor. Bir orta saha oyuncusu Fabregas, Xavi, Iniesta ve Messi ile aynı antremana çıkıp kendini nasıl geliştiremez? Cevap.
17-Alvaro Arbeloa (31): Rotasyona giremeyince takımdan ayrıldı. Valencia'da oynuyor.
18-Pedro Rodriguez (26): Barcelona'da sağ açık.
19-Fernando Llorente (29): Tottenham macerası kısa sürdü. Atletico'da adaşı ile beraber.
20-Javi Martinez (25): ?
21-David Silva (29): City'de misyonunu başarıyla tamamladı. Manchester'ın diğer yakasına geçti. Avrupa Ligi'nde Fenerbahçe'ye attığı gol hala hafızalarda.
22-Jesus Navas (29): Mourinho ile dikişi tutmayanlardan. Man Utd'da da tutunamayınca İspanya'ya dönmek istiyor.
23-Pepe Reina (31): Gerrard'ın vasiyeti üzerine Liverpool kaptanı oldu. Başarılı kurtarışlarına devam ediyor.

Bunlar sadece tahmin elbette. Bakalım kaçı tutacak?

Draft 2003 & Big Three

2010-07-09T15:47:00.005+03:00

LeBron tarihi kararını verdi. Miami deyince akla ilk Wade gelse de artık sadece Wade değil 2003 Draft'inin diğer 2 flaş ismi LeBron ve Bosh da Miami'de.

LeBron'un bu kararı direkt yüzüğe mal edilmeli. Kendisi de konuşmasında böyle dedi zaten. NY, NJ, Chicago ya da Cleveland deseydi belki tek başına şampiyonluğu kovalayıp efsane olmak istediği anlaşılacaktı. Öyle olsaydı şampiyon takım LeBron'un takımı olacaktı. Bir ego için fazlasıyla iyi. Ama Miami'de olası şampiyonluklar bahsettiğimiz Big Three'ye bağlanacak. LeBron da 3'ün 1'i olacak.

2003 Draft'inin 1, 4 ve 5. tercihleri ilk kontratları dolduğunda aynı takımda buluştu. Bu muazzam bir birliktelik. Tarihte önceden yaşanmış mıdır bilemiyorum. Olan sanki araya kaynayan Carmelo'ya oldu gibi.

Mutlaka zaman zaman sorunlar baş gösterecektir. Ama bu takım önümüzdeki 3-5 yıla ambargo koyacak gibi.

İmza heyecanı

2010-07-03T19:17:00.002+03:00

Süper Lig'in yeni ekibi Konyaspor bugün imza şov yaptı. Ama ne şov! Dış transferde 3, iç transferde 1 oyuncu sözleşme imzaladı. Burası haberin önemsiz kısmı. Asıl mesele, oyuncular imzalarken masanın kırılması. Futbol enteresan işte.

Ve Hodgson

2010-07-01T12:18:00.006+03:00

Hodgson artık Liverpool'un başında. Beklenendi ama 1 aydır gerçekleşmiyordu. Hodgson'ın üzerinde büyük bir yük var artık. "Enkaz devraldım" dese yeridir. Gerçi o bunu tercih etmemiş. İlk demeci "İngiltere'nin en başarılı kulübünde görev almaktan gurur duyuyorum. Bir an önce futbolcularla tanışmak için sabırsızlanıyorum."

Hodgson'ı buraya getiren her ne kadar Fulham'ın geçen seneki Avrupa Ligi finali olsa da Hodgson Liverpool'dan önce birçok takımda çalıştı. Bunlardan bazıları Inter, Blackburn, İsviçre milli takımı.

Hodgson'ın Fulham'ına hayran kalsam da gelmesine hep önyargı ile baktım. Öncelikle onu buraya getiren performansın 1 senelik olduğu akıllardan çıkmamalı. Bir de Liverpool'da sadece takım kurmak başarının anahtarı değil şu an. Takımı en az bütçeyle kurmak... Bu konuda şüphelerim var işte. Bir de istediği takımı kurması ne kadar zaman alacak? Sorulması gereken sorulardan biri de bu. Çünkü bu takım eğer bu sene de CL'ye gidemezse uzun bir süre CL'den uzak kalacak. Şampiyonluğun adını ağzına almasın bile.

Elenmeyi hak etmek

2010-06-30T16:40:00.003+03:00

Henry kasım 2009'da o topa eliyle dokunduğunda milyonlar Fransızların biletini kesmişti. Domenech döneminde sevilmeyen konusunda Yunanistan'la yarışır oldular! İlk turda bir TV dizisini aratmayacak olaylar yaşandı. Anelka'nın Londra'ya dönüşü sonrası ipler koptu ve aylar önce lanet okuyan milyonlar sonunda derin bir "oh" çekti. Fransa elenmeyi sonuna kadar hak etmişti.

Eleme grubunda neredeyse tulum çıkartan İngiltere, sezonun 2. yarısında üst üste gelen sakatlıkların kurbanı oldu. Sakatlar her ne kadar düzelse de hiçbiri eski performansını veremedi. Verilmeyen gole ağlayan İngilizler kusura bakmasın. Slovenya maçının 89. dakikasında Milner'ın korner bayrağına topu götürmesiyle çoktan elenmeyi hak edenler arasında yer aldılar.

Portekiz de dün eve dönüş biletini aldı. O eşleşmeden İspanya yerine Portekiz çıksaydı kim sevinirdi acaba? Savunma anlayışı yerleşmiş ancak hücum yönü kısır bir takım vardı baştan beri. Fildişi-Portekiz maçında iki takımın da üzeri çizilmişti. Ama tatili birkaç gün uzatan Portekiz oldu. Kuzey Kore maçı haricinde futbol tabirinin içini bir türlü dolduramadılar. Eduardo ve Coentrao'yu izlemek ise Portekiz'den geriye kalan iki tatlı anı oldu.

Write the Future?

2010-06-28T11:38:00.004+03:00

Nike'ın dünya kupası öncesi Write the Future'ı izleyip de beğenmeyen yoktur sanırım. Ama bakıyorum da reklamdaki futbolcuların akıbetleri hiç de iç açıcı değil.

Didier Drogba: Son dünya kupasında oynamasının önüne taş koyan sakatlığı halletti. Ama Kaptan olarak bencil ve disiplinsiz oynayan Fildişi'nin gruptan çıkmasını halledemedi.
Fabio Cannavaro: Onun da son dünya kupasıydı. İtalya ile beraber dibe vurdu. Trajik bir şekilde sonuncu oldular.
Wayne Rooney: Kupa boyunca çok etkisiz olmasının yanında şimdi de kupadan elendiler.
Theo Walcott: Hazırlık kampında elenenlerden. Güney Afrika'ya gelmedi bile.
Franck Ribery: Haksız bir şekilde geldikleri dünya kupasında rezil olup gittiler. Bireysel olarak yorum yapmaya gerek yok.
Ronaldinho: Güney Afrika'ya gelmeyenlerden. Dunga'nın tercihi.
Cristiano Ronaldo: Elimizde bir tek C. Ronaldo kaldı. Onun da akıbeti yarın belli olacak.

Etti 5

2010-06-18T07:13:00.003+03:00

Belki beklenen oldu Lakers kazandı ama maç hiç de beklendiği gibi geçmedi. Her sayı için her hücum için ekstra ekstra ter döküldü. Skor çok ilginç 83-79. NBA'de, özellikle de finallerde pek alışık olmadığımız türden bir skor.

Aslında Lakers'ı maça ortak eden Artest sürprizi ve çok sayıda serbest atıştı. Kobe bir ara çok kötüydü falan ama serbest atışlarla geri döndü. Ve maçın en kritik anlarında art arda gelen 3 üçlükten de bahsetmeden duramayacağım. Önce Sheed, sonra Artest ve en son Rondo. Bu 2 üçlük maçtan son çeyrekte kopan Celtics'e yetmedi elbette. Celtics'in de artık bittiği andır. Son çeyrekte "yaşlı"lık "tecrübeli"liğe ağır bastı. Adımları takip etmekte zorlanan Boston o kadar çok faul yaptı ki kendisini resmen maçtan düşürdü. Allen-Pierce-Garnett üçlüsünün seneye ne yapacağına dair bir fikrim yok. Ama bildiğim bir şey var. Aynı Celtics seneye buraya bile gelemeyecek. Mutlaka bazı taşların değişmesi gerekiyor.

Kobe de bu şampiyonlukla 5'e ulaştı. Bill Russell'ın 11'ine ulaşması imkansız ama Jordan'ı yakalaması an meselesi. Efsaneler arasında çoktan yer aldı bile. Geçen sene karısının 4 parmağında yüzük vardı. 5.yi gösteriyordu. O an hala gözümün önünde. Ne kadar çabuk olmuş diyor insan.

Maradona ve Higuain

2010-06-17T17:26:00.002+03:00

Sağolsun Maradona hücum futbolu oynatıyor ki gözümüz futbol görüyor. Gerçi o kadroyla Inter savunması yapacak hali yok ya! Arjantin'in bireysel yeteneklerden yoğrulmuş güzel bir futbolu var. Gruptan sonra elbette bu kadar rahat oynayamayacaklar. Messi olsun Higuain olsun takım savunmasına yardım etmek zorunda kalacaklar. Ama onları 3 maç da olsa böyle izlemek oldukça keyifli. Higuain'e de ne diyeyim yani. Adam fırsatçı...

Uğurlar olsun

2010-06-09T19:49:00.003+03:00

Acısıyla tatlısıyla bir Rafa dönemi kapandı. King Kenny Liverpool'a menajer arayadursun, Benitez Inter ile anlaştı bile. 6 yıllık Benitez döneminde 2005 İstanbul da yaşandı ligde 7.lik de.

Liverpool son yıllarda hep lige asılmayan ama CL'de farkını ortaya koyan takımdı. Geçen sene CL'de çeyrek finalde dillere destan (4-4) bir şekilde veda etmesine rağmen ligde 2. oluyordu ki o zamanki oynanan futbol son 20 yılın en iyi Liverpool'u idi. Ve tabi 20 yıldır Liverpool ilk defa lig şampiyonluğuna bu kadar yaklaşmıştı.

Kaderin cilvesi işte. Bu sene o Liverpool CL'de gruplarda 3. oldu. Avrupa Ligi'nde yarı finalde kaybetti ve en önemlisi ligde ancak 7. olabildi. Benitez'in eli artık ilk yıllardaki kadar güçlü değildi. Amerikan şirketi görünümündeki kulübün son kriz dönemleri elbette Benitez'in manevra kabiliyetini azalttı. Benitez ise yüklü tazminatını isteyip kulübe yük olmak istemedi. 16M£'luk tazminatın çok çok altında 3M£'a anlaştı.

Sakatlıklar, mali sıkıntılar, fiyasko transferler bir yana Benitez hemen hemen geliştirdiği kadar geriye götürdü takımı. Birçok oyuncudan potansiyelinin üstü verim alma özelliğini sonuna kadar kullandı. Örneğin Xabi Alonso, Kuyt, Mascherano, Riera, Benayoun... Belki de kariyerlerinde bir daha hiç Benitez'in oynattığı gibi oynamayacaklar.

Şimdi Inter'in avantajını oldukça iyi kullanacaktır. Hem mali yönden rahatlık hem de 5 yıl üst üste şampiyon olmanın verdiği yalnızlık... Man Utd, Chelsea, Tottenham olmadığı gibi Ferguson, Wenger, Redknapp da olmayacak. Bırakalım dostumuz İtalyan futbolunun tadını çıkarsın.

Bize de Mourinho'nun Real macerasının bitmesini beklemek düşer.

Açılış maçları

2010-06-08T14:51:00.003+03:00

Fransa 98'den bu yana Dünya Kupaları ve Avrupa Şampiyonaları'nın açılış maçlarının skorlarına bir göz atalım:

1998 Dünya Kupası (Fransa)
Brezilya 2-1 İskoçya

2000 Avrupa Şampiyonası (Belçika-Hollanda)
Belçika 2-1 İsveç

2002 Dünya Kupası (Güney Kore-Japonya)
Fransa 0-1 Senegal

2004 Avrupa Şampiyonası (Portekiz)
Portekiz 1-2 Yunanistan

2006 Dünya Kupası (Almanya)
Almanya 4-2 Kosta Rika

2008 Avrupa Şampiyonası (Avusturya-İsviçre)
İsviçre 0-1 Çek Cumhuriyeti

Güney Afrika için 10 gözde senaryo

2010-06-04T21:44:00.007+03:00

Öncelikle merhaba! Sınır Tanımayan Blog kepenkleri Dünya Kupası ile açmaya karar verdi. Hoş-beş etmeden yazımıza geçelim.

Orda burda onlarca senaryo dolanıyor. Kimileri favorileri göğe çıkarırken kimileri sürpriz peşinde oluyor. Gelin 10 gözde senaryoyu beraber inceleyelim:

1- Avrupa Dominasyonu: Her futbolsever Dünya Kupası gruplarını gördüğü anda ilk 2'yi ve daha sonraki turların hesaplarını yapar. Diğer Dünya Kupalarında olduğu gibi bunda da Avrupa futbolu diğerlerine birkaç adım önde başlıyor. Grup 1.leri tahmin edilirken de Brezilya ve Arjantin'in grupları hariç diğer hepsinde 1. sıraya Avrupa takımları yazılıyor. 7/9 fena sayı değil. Bir de olur da yarı final oynayan 4 takımdan 3'ü Avrupalı olursa popüler kıta sanırım bir kez daha kendini ispat edecek.

2- Messi+Maradona=Arjantin: Arjantin en gözde takım. Hücum hatları açık ara 32'nin en iyisi. Ama görüyoruz ki fanatik Arjantinliler ve "Hand of God" ruhunu geri isteyenler hariç kimse Arjantin'in şampiyonluğunda umutlu değil. Elbette sonlarını kendileri hazırladılar. 90+ larda Güney Afrika'ya gelmeleri, Maradona'nın istikrarsız kadro tercihleri gibi sebeplerle kimse Arjantin'i şampiyonlar arasına yazmıyor. Mavi-beyazlıları izlemek oldukça zevkli olacak. Umarım 2002 faciasını tekrar yaşamazlar.

3- "Renkli" Kıta Afrika: Ev sahibi kıtanın sakinleri mücadele olarak bize hep zevkli maçlar izletmişlerdir. Ancak yine şampiyonluk ve yarı final hayal gibi görünüyor. Güney Afrika ev sahipliği gazıyla gruptan çıkmaya çalışsa da işi zor.
Nijerya 2.lik için favori görünüyor.
23 oyuncusunun 3'ünü kendi liginden kalan 20'sini de Avrupa'dan getiren Cezayir, elemelerdeki savaşın galibi olarak gelse de toplama bir takım gibi duruyor.
Gana deyince akla ilk Essien gelirdi ama Essien takımını Güney Afrika'da kaderiyle baş başa bıraktı. Onların da işi çok zor.
Etoo'nun ayağına bakan Kamerun grup 2.liği için avantajlı.
İlk maçta Portekiz'i yenip malum ölüm grubundan çıkma hesapları yapan Fildişi ise bugün hüzne boğuldu. Kaptan Drogba kupada yok.

4-Honduras-Yeni Zelanda-Kuzey Kore: Gruptan çıkmalarına imkansız gözüyle bakılan takımlar. Umarım Güney Afrika'ya neden geldiklerini hepimize ispatlarlar.

5- Brezilya Hegemonyası: 5 kupalı Brezilya şüphesiz turnuvanın en tecrübeli ülkesi. Gösterişli kadrosu ve ulaşılmaz geçmişiyle kimisi için bir rüya kimisi için en kötü son. Öyle veya böyle Brezilya en azından çeyrek finale kadar çıkacak. Sonrası kısmet işte. Beklentileri 2006'da Almanya'ya gömüp öyle eve dönmüşlerdi. Sambacılar aynı 2006'dan önce olduğu gibi elemelerde 1. olmayı yeterli görmeyip bir de Konfederasyon Kupası'nı ceplerine koydular. Son anıları değiştirmeye kararlılar. 2014'e hem ev sahibi hem de son şampiyon olarak gitmek kadar güzeli var mı? Bir de ilginç istatistikleri var. 5 kupanın 4'ünü Avrupa dışında almışlar. Afrika, Brezilya'ya uğurlu gelir mi dersiniz?

6- 2006 Finalistleri: O günün kadroları aynı değil elbette. Ama teknik adamlar aynı. Domenech ve Lippi milli takımlarında son maçlarına çıkacak. Son ikinci Fransa sadece Avrupa'nın değil Dünya'nın da en saygı duyulan kadrolarından birine sahip. Ancak şöyle bir durum var. Yıllardır "Fransa milli takımı" diye çağrılmıyorlar. Onların adı "Domenech'in Fransa'sı" Fransa'nın verimli nesillerinden biri Raymond Domenech'in elinde çürüdü. Ülke olarak artık Blanc'ı bekliyorlar. Henry'nin eli ile geldiklerinde İrlanda'nın ahı tutar mı diye düşünmüştüm aslında. Kuraları kolay değil ama muhtemelen gruptan 1. çıkacaklar.
Diğer finalist daha doğrusu son şampiyon İtalya ise Lippi sonrası ve öncesi Donadoni ile zorlu bir imtihan yaşadı. Üst üste başarısız ve umutsuz günler yaşayan ekip en son Konfederasyon Kupası'nda dibe vurdu. Güney Afrika'da elbette kendilerini toparlayacaklardır. Ama Lippi yerine bir başkası olsaydı daha umutsuz olacaklardı.

7- Asyalılar: Güney Kore, Kuzey Kore ve Japonya. Gruptan çıkma ihtimalleri çok düşük. Hatta turnuvaya renk katmaları bile beklenmiyor. Doğrusu ben de onları pek antipatik buluyorum. Umarım haksız çıkarım.

8- Amerikalıların Akıbeti: Amerika kıtasının tamamı Brezilya ve Arjantin değil elbet. Diğerleri pek medyatik olmamasına rağmen Dünya Kupası'nda kendilerinden söz ettirmeye kararlı.
ABD; Dempsey, Altidore, Donovan uyumuna bel bağlayıp 2. olma peşinde. Birde ilginç Konfederasyon anıları var ki. Aynı bizim Euro 2008 gibi.
Uruguay ve Meksika'nın aynı gruba düşmesi şanssızlık diyelim. Ama ikisinin de çıkmak için yeterli şansları var.
Paraguay, İtalya'nın; Şili ise İspanya'nın yancısı olmak için hazır.
Bir de Honduras var. Onu da yukarıda yazdık zaten.

9- Turnuva takımı Panzerler: Kupaya kaptansız katılacak takımlar sadece İngiltere, Gana ve Fildişi değil. Almanlar da kaptanları Ballack'tan yoksun kupaya katılıyorlar. Medyamıza "turnuva takımı" olarak geçen Almanya yine bu özelliğini kullanmayı deneyecek. Eski Alman mühendisleri bu kez Türk yapımı Mesut'a bel bağlamak zorundalar.

10- İngiltere-İspanya: Final için biçilmiş en güzel kaftan. Bir yanda futbolu bulan, dünyaya kabul ettiren ve ligiyle futbolu sevdiren biraz soğuk biraz hızlı bambaşka bir ülke. Diğer yanda futbolun en paslısı, 11 kişinin oynadığı tiyatro oyunu, izleyicileri İngiltere gibi büyüleyip, takımları Brezilya gibi yenen ülke. Birini diğerinden ayıramıyorum. İngiltere hızlı, tempolu, orta sahası en az forvetleri kadar gol isteyen bir takım. İspanya'nın ise gol gibi bir derdi yok. Pas yaptıkça gol zaten kendisi geliyor. İngiltere'nin başında Capello olmasa muhtemelen kimse onları bu kadar konuşmayacaktı. "66 ruhu"nu her kupada çağırırlar. Ama bu kez çok inanıyorlar. "Stoper ikilisi dünya üzerinde başka hiçbir yerde yok" demek isterdim Ferdinand sakatlanana kadar. Ama bu onları yıldırmayacak. Capello'nun tam bir winner olduğunu onlar da biliyorlar. İngiltere için ölü toprağını serpip şampiyon olma vakti geldi.
İngiltere, futbolun en iyisi ise İspanya, futbolun en güzeli. Del Bosque'nin ekibi kendi tarihlerinin en güçlü takımlarından birine sahip. Orta sahası ve forveti dudak uçuklatan cinsten. Dünya Kupası'nı almaya tam olarak hazırlar. Futbolculara en fazla prim vaat eden takım olmaları da cabası. Ama en büyük korkuları ve handikapları Dünya Kupaları tarihinde çeyrek finalden öteye gidememeleri. Muhtemelen son Avrupa Şampiyonu, bu zinciri kıracak. Fakat gösterişli bir şampiyonluk muhteşem olacak.

Dipnot: Değinmediğim ve içimde kalan bir Hollanda var. İspanya'yı Barcelona saydığımızda Hollanda'yı da Arsenal saymamız gerekir. Turuncular Euro 2008'deki gibi yine renk katacaklar. Umarım erken elenmezler çünkü onları izlerken zevk alıyorum.

Tek duvara toslayan City mi?

2009-09-20T21:57:00.005+03:00

Maçı oturup izleyemedim ama kıran kıran bir maç olacağı belliydi. Hatta belki de kırmızı tarafın kazanacağı da belliydi. Ama bu kadar zorlanarak değil. Alex Ferguson'un eski öğrencisi Mark Hughes'ü her türlü nakavt edeceği bilinen bir şeydi ama Ronaldosuz Manu ne kadar zorlanacaktı? Kırmızılılar bu kez acayip kasmış ama Old Trafford ve hakem gazıyla yine yenmişler. City'nin yenilgisini buna bağlamamak lazım ama Manu'nun bu tip biriktirdiği puanlar 30. haftadan sonra çok işine yarayacak. "Federasyon buna bişey yapması lazım" diyorum sadece. Owen'ın golü de tam 'dramatic match winner' olmuş

Bakalım Manu ilk Old Trafford mağlubiyetini ne zaman alacak? Çok merak ediyorum zira bir değil iki değil artık motor zorlanmaya başladı. Ferguson olmasa teklemeye başlamışlardı bile.

Man City için ise hayati bir dönem başlıyor şimdi. Arsenal'in Henry gittiğinden beri yapamadığı 'yenilgiden sonra kolayca toparlanma' işini halledebilecekler mi? Bence Adebayor'un cezasına, Robinho ve Tevez'in sakatlıklarına üzüleceklerine oturup bunu düşünsünler.

Kitap dopingi

2009-09-19T23:06:00.005+03:00

Konyaspor bugün tek kazanan takım değildi elbet. Bu haftaki EPL maçları arasında en çekici olanı değildi West Ham-Liverpool. Ama benim için birinci sırada.

Hafta içi rölantide bir maç ve 3-4 fark bekliyordum. Benitez bırakın takımı dinlendirmeyi, galibiyeti bile zoru zoruna aldı! Kapalı takımları açamama sorunu Liverpool'da halen sürüyor ama Premier Lig'de 90 dakika boyunca kapalı oynayan kaç takım var Stoke haricinde? İddaa tabiriyle Liverpool'un PL maçları 'alt' bitmiyor. Hem atıyorlar hem yiyorlar bunun başka türlü izahı yok. West Ham ilk yarıda olabildiğince gol bulmaya çalıştı doğal olarak. İkinci yarı gol atmaya çalışırlarsa başlarına geleceklerden haberdarlardı. Liverpool bastırdı da bastırdı ama Carragher ve Skrtel'e de acayip yük bindi. Birinin hızı diğerinin pozisyon bilgisi yok ve bu da onları çok zayıf kılıyor. Agger geldiğinde defansın toparlanmasının bir sebebi de bu. West Ham sabırlı ve etkili geldi kaç sefer. Sonunda birinde Carragher alışkanlıktan yere indirdi Hines'ı. Penaltıcı Diamanti'nin ayağı kaydı ama kaymasa kaçırırdı herhalde.

Noat Samisa her ne kadar penaltıya duran top diyenleri sopayla dövse de Liverpool bir kez daha duran toplardan avlandı. Evet PL'de yenilen 9 golün hepsi duran toplardan. Kornerlerde biraz daha konsantrasyon gerekiyor artık. PL şampiyonluğunu hedefleyen bir takım bu kadar kolay gol yememeli.

Torres'in ilk golü uzun uzun izlenmeli. WH defansının nutku tutulmuş sanki! El-Niño yine çok güzel attı golünü ve taraftarla beraber kutladı. Gol sırasında sol dizine gelen darbe de gol sevinciyle beraber unutulup gitti. Torres'in eski formuna yavaş yavaş dönmesi çok sevindiriyor. Artık kafası kitabında kalmaz umarım. Çünkü artık onun gollerini bekleyen bir takım ve milyonlarca taraftar var.

Kornerleri genelde Gerrard kullanırdı. Bu kez Yossi'ye bıraktı. İlginçtir kafayı da Gerrard vurdu ama çizgide Kuyt dokununca ona saydılar.

Sonradan oyuna giren ve oyuna hız katan bunun üstüne Torres'in ikinci golünün asistini yapan Babel'e bir alkış da benden!

Son sözüm formaya. Bize euro kit olarak tanıttılar. Ama deplasmanda da giyilebiliyormuş. Beyaz forma üzerine kırmızı yazı ve siyah şort... Harika olmuş ya!

Liderlik bu mudur?

2009-09-19T22:50:00.006+03:00

Kendimce haklı sebeplerim gereği bu sene Konyaspor'un hiçbir iç saha maçına gitmeyi düşünmüyordum. Kararımdan vazgeçmiş de değilim. Yine bir iç saha maçını internetten canlı skor şeklinde takip ettim. 10'da geriye düştü Konyaspor. 64'te ise Kartalspor 10 kişi kaldı. Konyaspor o kırmızıdan sonra ne kadar bastırdı bilemiyorum ama galibiyeti çok istedikleri belli! Ne dediğimi üstteki resimden anlayacaksınız. 89 ve 90+2'de gol atmak öyle kolay bir iş değil. Üstelik gerideyseniz. Liderlik böyle bir şey işte!

Geçen hafta eski lider Buca'yı yenen takım liderliği ele aldığı gibi korumasını da bildi. Buca kendi evinde berabere kalınca da puan farkı 3'e çıktı. Bank Asya 1. Lig Konyaspor'a 1 numara küçük mü geldi dersiniz...

Önümüzdeki sene inşallah (!)

2009-09-18T22:25:00.003+03:00

Düşündüm taşındım. Yıllardır Türk milli takımı neden başarılı olamaz diye. Fazla uzaklara gitmedim. Cevabı Eurobasket 2009'da buldum.

Başarısızlığın 3 ana unsuru var. Birincisi kazanma alışkanlığının olmaması. Ki tüm spor dallarında çok önemlidir. Henryli Arsenal nasıl başarılı olduysa ya da şimdiki Arsenal'i neden şampiyonluk şanslarında ilk 3'te kimse saymıyorsa bu sebep çok önemli. Ya da diğer deyişle istikrar. Arsenal'e nerden geldi laf bilmiyorum ama en son milli takımda kalmıştık.

Son madalyamız 2001'de ülkemizde düzenlenen Avrupa Şampiyonası'ndaki gümüş. Ondan bu yana boş geçiyoruz. Ne olimpiyatlar geldi katılamadık. Ne dünya şampiyonaları geldi "wildcard" ile katıldık. Her türlü mücadele ettik ama bir türlü olmamıştı. Yine Eurobasket'ten önceki Efes Cup'ı izleyenler ne dediğimi anlayacaklar. Milli takım bir türlü tam oturmamış gözüktü. Ta ki Polonya'ya kadar. Turnuva başladığından beri müthiş bir milli takım vardı. Aynı mücadele devam ediyordu ama bu sefer meyvesini de alıyorduk. İlk 5 maçımızı kazandık. Tarihimizde yoktu. Tarih yaza yaza geliyorduk. Kısacası kazanmaya alışmıştık. Ama Slovenya maçı seriyi bozdu. İyi oynayan takımımız yine saçma sapan hücum tercihleri sonucu Slovenya'ya maçı hediye etti adeta.

İkinci unsur serbest atışlar. Ne zaman son topa kalan bir maçımız olsa serbest atışlarda mutlaka geriyizdir. Son topa bile kalmayan maçlarımızı saymıyorum. Kendimi bildim bileli Hidayet ve Mehmet Okur haricinde adam akıllı serbest atışçımız yoktu. İlk turda çok çok yüksek oranla serbest atış atsak da ikinci turda Ömer Aşık ile beraber takımın serbest atış yüzdesi iyice düştü. Önce Slovenya sonra Yunanistan maçlarıyla da dibe vurdu.

Üçüncü unsur ise malesef hakemler. Bu konuyu oldum olası sevmem. Ama bir gerçek var özellikle Yunanistan'ı kollayan ve özellikle Türkiye'ye kuyu kazan hakemler. İki takımın herhangi maçını izleyin. Yunanistan-X maçında hakem hatası varsa mutlaka Yunanistan'ın işine geliyordur. Ya da Türkiye-X maçında hakem hatası varsa karar mutlaka Türkiye'nin aleyhinedir. Bu kadar konuşmak yeterli hatta fazla bile oldu.

Sonuç olarak ilk iki maddeyi yendiğimiz şu turnuvada 3. maddeden sınıfta kaldık. Artık kalan maçlar önemli değil. Dünya Şampiyonası biletimiz nasıl olsa cepte!

"Afrika Kupası gidişatı değiştirir"

2009-09-18T16:38:00.003+03:00

10-31 Ocak arası Angola'da Afrika Kupası maçları var. Gözden ve gönülden ırak gözükse de bu kupaya pek çok önemli oyuncu katılıyor. Drogba, Kalou, Essien, Obi Mikel Chelsea'den, Adebayor ve Toure Man City'den, Song ve Eboue ise Arsenal'den ilk akla gelen isimler. Bugün Stevie G de resmi siteye yaptığı açıklamada bu konuya değinmiş. Her ne kadar ocak ayına daha çok süre de olsa o güne kadar takımda uyumun sağlanacağını, üstüne üstlük Aurelio ve Aquilani'nin takıma döneceğini eklemiş.

"Chelsea, Man City ve Tottenham lige harika bir şekilde başladılar. Ama çok uzun bir yoldayız. Ligin bitimini konuşmak için erken."
"Ligdeki ilk 3 maçtan 2sini şanssız bir şekilde kaybettik. Bu mağlubiyetler bizi moral bozukluğuna itti. Ancak yavaş yavaş kendimizi yeniliyoruz."
"İyi bir takım olduğumuzun farkındayız. İyi oyunculara sahibiz. Böyle bir takımla mağlubiyet bekleyemezdiniz. Ancak olan oldu ve şimdi iyi durumdayız ve mutluyuz. Cumartesi güzel bir galibiyet alacağız."
diye devam etmekte.
Tamamı için http://www.liverpoolfc.tv/news/drilldown/N165809090918-0837.htm

Vakit geldi!

2009-09-18T16:24:00.003+03:00

Fernando Torres'in otobiyografisi bir süredir gündemdeydi. Çıkış tarihi eylül 2009 şeklinde belirtilmişti. Bugün yayında. Ayrıca birkaç LFC Store'da da imza günü varmış taraftarlar sıraya girmişler falan. Amazon'da 9.49£'a satışa çıkan kitap, LFC Online Store'da 18.99£! Var bunun içinde bir bit yeniği ama...

Sözün özü benim bu kitabı okuyacak kadar İngilizcem yok. Girişimci bir yayınevinin Türkçe'ye çevirmesini beklemek zorunda kalacağım.

Bunun üstüne Torres bugün yaptığı açıklamada: "İlk sezonum çok iyi geçmişti ama artık o sezonda değiliz. Şu an için 6 maçta 3 gol fena sayılmaz ama daha fazlasını yapmak istiyorum." demiş.

Liverpoolfc.tv'nin forumlarında ise Torres'i bir dövmedikleri kalmış resmen.
"9 numarayı aldı ama hakkını veremedi." "Bir ay dinlenip öyle oynasın ölü gibi." şeklinde ifadeler. Neyse ben hala bu sezon Torres'in eski formuna kavuşacağı kanaatindeyim.

Vakit köstek değil destek vakti!

2009-09-14T21:43:00.004+03:00

Anadolu kulüpleri çeşitli entrikalarla idare edilir. Hep belli dinozor kesim vardır onların dışına çıkılmaz. Yıllardır bu döngü böyle sürüp gider. Yönetimin karşısında da her zaman taraftar gibi güçlü bir kitle vardır. Onlarla anlaşılırsa ne ala, anlaşılmazsa... Genellikle koca koca laflar eden koca koca adamlar küçük(!) taraftar kitlelerine boyun eğerler. Taraftar dediklerim futbol dilencisi ya da futbolsever değil! Sanayiden kahvelerden toplama elemanlar. İşte zaten ben oradan sonrasına karşıyım Anadolu futbolunun.

Ben kendimi bildim bileli o taraftarlar hep haklıdır. Yıllar geçer yönetimler değişir durur ama zihniyet hep aynı kalır. İyi günde taraftar arkandadır. Kötü günde ise malum.

Geçen sene Konya şehrinde bir tane haklı adam yoktu. Bir tanesi çıkıp "takım bizimdir lig düşse de sahip çıkmalıyız" demedi. Lig bitti hepsi evlerine döndü sanki. Şimdi Bankasya 1. lig başlamış göz ucuyla takip ediliyor mutlaka. Bizim Konyaspor bir numara büyük gelmiş 1. lige! Ligin yeni ama güçlü ekibi Buca'yı burada 3-2 yenen bir Konyaspor var ve artık lider. Lider olup olmaması önemli değil benim için. Şimdi herkeste bir heyecan ki sormayın. Taraftarlar "şampiyon" sesleriyle şehri mi inletsin yoksa iş adamları çıkıp "Konyasporumuz..." diye mi konuşsun. Tutmayın onları bir mağlubiyete kadar.

Hep böyle gidecek değil ya Konyaspor mutlaka bir gün yenilecek. Acaba "ülkücü" Ünal'a sahip çıkan Konyalılar, Konyaspor'a son şampiyonluğunu yaşatan Hüsnü Özkara'ya aynı sabrı gösterebilecek mi? Hatırlarsak Özkara 2003'te yani Konyaspor'un Süper Lig'deki ilk senesinde 'taraftarların isteğine karşılık vererek görevinden istifa etmişti'.

Aklıma takıldı. 2003 yılında, Konyaspor o zamanın 2. Lig A Kategorisi'nde şampiyon olmuştu. Yukarıda yazdığı gibi o zamanlar da teknik direktör şimdiki gibi Hüsnü Özkara idi. Nalçacılılar grubu zamanında şarkı yaptırmış. Sözleri arasında "her sene şampiyon biz olacağız" diyor. Geçen sene her duyduğumda gülerdim. Şimdi sadece gülümsüyorum :)

Biradan bankaya geçiş

2009-09-14T21:33:00.003+03:00

Yıllarca göğüs reklamı almayan Barcelona'yı bir kenara koyarsak Avrupa'nın en az göğüs reklamı değiştiren takımı Liverpool'dur. Şu anki reklam olan Carlsberg'in başlangıç tarihi için Wikipedia'ya bakmam gerekti. 1991'den bu yana kutsal kırmızıyı Carlsberg'in logosu süslemiş. Vefa, alışkanlık bir yana Liverpool artık ciddi miktarlarda para kazanmak istiyor ve bira markasının son teklifi kulübü pek açmış değildi. Liverpool gibi bir marka ortada da kalmayacağına göre Standard Chartered adında dev bir marka 2010-11 sezonu başından itibaren Liverpool'a sponsor olmuş. Fiyat konusunda çeşitli rivayetler var rakam vermeye gerek yok. Önemli olan bu bankanın verdiği meblağın bira markasınınkinin 2 katı olduğu. Bu gerçekten inanılmaz. Değişim her zaman olur, onu yönetmek önemlidir. Bu değişimin takıma etkisi milyon poundlarla ortaya çıkacak. Umarım kısa sürede kulüp dar boğazdan kurtulur.

Carlsberg'in son senesinde de şu formayı alamazsam içimde kalacak:

Cumartesi günlüğü

2009-09-13T13:48:00.005+03:00

Milli takım, İspanya ile kaç yılda bir karşılaşır, kaçında yener? Benim içimde küçük bir umut vardı. Hatta diyordum ki şampiyon olmayalım da İspanya'yı yenelim yeter. Vazgeçtim yahu. Şampiyon olalım böyle oynamışken.

EPL maçları ters vakitteydi hiçbirini takmadım maçlar bitene kadar. Hepsinin sonucuna bakınca ilginç oluyor.
Liverpool, deplasmandaki maçları iplemeyen Burnley'ye 4 attı. Yossi'nin hat-trick'i bana 2. Beşiktaş maçını hatırlattı...
Diğer 4leyenlerden Sunderland sanki bu sene Avrupa Ligi'ne gidecek gibi. Çatır çatır oynuyorlar.
Man City'nin gerçek yüzünü merak edenler için hoş maç Arsenal maçı. City de 4leyenlerden. Adebayor'un Van Persie'ye yaptığı çirkefliğin önde gideni. Bir de artık Arsenal için cicim ayları bitti. Bu sene büyüklerden sağlam dayak yiyecekler öncekilerde olduğu gibi.
Chelsea, Tottenham gibi çekirge moduna girmiş artık. Bakalım ne zaman düşecekler. Hep 90'da atmak da olmaz herhalde. Stoke içinse Beattie ve Sorensen'in sakatlıkları büyük şanssızlık. Evlerindeki ilk yenilgiyi aldılar. Tuncay da 65'te girmiş. Ne yapmış ne etmiş haberim yok.
Portsmouth'un bu sefer bahanesi yok. Galibiyetsiz Bolton'a içeride yenildiler. Nedense bana Ankaraspor'u hatırlatıyorlar. İlk düşecek takımdır kendileri.
Gecenin önemli maçında ise maça iyi başlayan Tottenham, rakibinin Man Utd olduğunu unutmuş sanki. Bir de bütün goller ayrı güzel. Tottenham haftaya Chelsea ile yapıyor. Onların da akıbeti o zaman belli olur. Man Utd ise Van Der Sar gelene kadar krediyi tüketir diyordum. Yanılmışım 1 yenilgileri var şu an.

Derbiden önce Manisa-Sivas maçı vardı. Manisa 3-1 aldı nasıl sevindim ama. Sivas küme düşse bari. Manisa da ilk yarı kümede kalmayı garantileyebilir.
Derbiyi izleyemedim ama Rıdvan'ın yorumlarına bakacak olursak Beşiktaş oynamış, Galatasaray kazanmış! Bir de Beşiktaş'ın 11'i hatalıymış. Neyse artık bakalım Denizli, CL'de 4. maçı çıkarabilecek mi?

Barca ve Real Madrid artık yavaş yavaş oturmaya başlıyor. Barca az atmış ama. Real'de Granero perdeyi açmış CRonaldo da kapatmış.

Sevinç-hüzün karışımı bir duygu

2009-09-09T23:07:00.003+03:00

Polonya'da Avrupa'ya açık açık meydan okuyan, ismimizi zihinlere altın harflerle kazıyan 12 cesur yüreğe mi sevineyim yoksa son katıldığı Dünya Kupası'nda 3. olan ve o günden bugüne Dünya Kupası'nın uzağından geçemeyen milli takıma üzüleyim mi karar veremedim.

Türk milli takımının tarihindeki en iyi jenerasyonlarından birini belki de birincisini harcayarak kendi hanesine kocaman bir "0" yazan Fatih Terim'e bir alkış da benden! Ardalar, Semihler değerini katlayacaktı. Oysa şimdi önlerinde bir tek Avrupa Ligi var. Belki de Arda Tottenham yerine Fulham'a gidecek. Ya da Valencia yerine Getafe'ye... Yazık değil mi? Yazık tabi.

Bir de matematiksel olarak şansımız devam ediyormuş! Hadi ordan!

CL kadrosu

2009-09-06T15:26:00.004+03:00

Bugün CL'ye katılacak takımların kadro listelerini UEFA'ya vermesi gerekiyordu. Liverpool'un listesi de açıklandı. Açıkçası pek geniş kadro olmadığından kimlerin yerinin garanti olduğu belliydi. Hatta 28 kişiden bir kısmının yedek takımdan seçileceği belliydi. Şimdi 28 kişiye bakarak artık Liverpool'un CL gibi üst düzey bir organizasyona ne derece hazır olduğunu göreceğiz.

Kalecileri değerlendirmeye gerek yok. Her zaman için 3 kaleci seçilir.
Defansa kısmında, Stephen Darby ve Martin Kelly spor olsun diye çağırılmış. Geri kalan defans oyuncularının çoğu oynayacak düzeyde olsa da Johnson haricinde hiçbiri 1. sınıf değil.
Orta sahada Damien Plessis ve Jay Spearing şu an Championship'te orta sıralarda bir takımda oynayacak düzeydeler.
Forvet ise Babel ve Kuyt'ın da forvete yazılmasıyla bayağı kalabalık görünüyor. Ama diğerlerine bakınca David Ngog, David Amoo ve Nathan Eccleston isimleri hiçbir şey çağrıştırmıyor.

Bu oyuncuların seçilmesi gençlere önem verildiğini falan gösterse de Liverpool'un CL kadrosunda 7 tane gedik olduğunu ve yılda 50-60 civarı maça çıkan Liverpool'un asıl kadrosunun 21 kişi olduğunu gösteriyor. Sakatlık olmadan geçen mucize bir sezon için bile 21 kişi çok çok az bunun üstüne bir de Liverpool'un sakatlık bakımından şanssız bir takım olduğunu düşünürsek durum pek iç açıcı değil.

İlk maç da 16 Eylül'de Anfield'da. Konuk Macaristan'ın yegane temsilcisi Debreceni. Star'ın maç programı muhtemelen açıklanmadı. Ama Liverpool'un Beşiktaş'ın ters fikstüründe (salı/çarşamba) olması büyük şans. Lyon maçlarından bir tanesini yayınlarlar diye düşünüyorum.

Biçilmiş kaftan Babel

2009-09-05T17:02:00.003+03:00

İngiliz futboluna genelleme yapması zor. Genellikle "önceden maç sonucu tahmin edilemeyen, futbolun çok hızlı oynandığı, taraftarların neredeyse uyuyacak gibi maçı izledikleri (Liverpool hariç tabii ki)" gibi genellemeler yapılır çok fazla şeyler söylenemez.

Ben de bir genelleme yapayım dedim. Giderek modernleşen futbola ayak uydurmuş İngiltere. Mesela artık 4-4-2 değil 4-3-3 oynanıyor çoğu yerde. Ama bu 4-3-3 dediğimiz eskiden sadece Inter'in kullandığı bir taktikti. Az orta saha ve çok santrafor ile oynanırdı. Bugünlerde kullanılan 4-3-3 ise 4-5-1'in farklı bir varyasyonu. Kanat oyuncularının biraz daha ileride olduğu taktik diyebiliriz.

Kanat oyuncuları denince akla hız, teknik, top sürme ve orta açma gibi şeyler gelir. Yanlış değildir çünkü kanat oyuncuları sürekli bindirmeler yapıp dibe girdikten sonra orta açan oyunculardır. İspanya, İtalya ve Almanya'da bu böyledir. Ama ilginçtir İngiltere'de artık kanat oyuncuları forvetten yetişiyor. Aslında bu Barça'da bile böyle. Oyun diğer ülkelere göre daha dar alanda oynandığından kanat oyuncuları dibe inip orta açmak yerine ceza sahasına yönlenip gol pozisyonu bulma peşindeler. Bunu da en başarılı yapanlar genellikle forvetten kanada çekilmiş oyuncular yapıyor. Ferguson'un Rooney ısrarı neden acaba? Belki de 2 yıldır gol kralının orta sahadan çıkması bunu gösteriyor olabilir. (Ronaldo'yu biliyoruz ama Anelka'nın orta saha ile ne alakası var? Drogba, hem Scolari hem Hiddink yönetiminde tek forvet oynuyordu. Anelka da Joe Cole'un yokluğunda genelde sağ açıkta oynuyordu.) Aklıma ilk gelen örnekler Kuyt, Henry, Ronaldo, Anelka vs. Örnekleri artırmak mümkün.

Liverpool'da ise sol kanatta sürekli bir istikrarsızlık var. Benayoun ve Riera'nın gol sayısının diğer oyunculardan yüksek olmasının sebebi yukarıda belirttiğim olay. Ancak ikisi de tam bir istikrar yakalayamamış durumda. Bu geçen sezonun başından beri öyle. Peki yukarıda bahsettiğimiz oyuncuların aynı tipinde yani forvet etiketiyle gelmiş ve sol çizgide oynamaya müsait Babel'e ne demeli? Aslında kendisi o mevki için biçilmiş kaftan. Ama gerek Benitez'in üzerinde durmaması gerekse Babel'in umursamaz tavırları Babel'i bu noktaya getirdi. Aslında kendisi Torres kadar hızlı bir oyuncu ve takıma kazandırılabilse soldaki Kuyt'ımız olacak.

Yine ilginçtir Babel Dünya Kupası'nda oynamak için Hollanda takımlarından birine kiralık gitmek istediğini açıkladı. Buraya kadar bir sorun yok ama sorun bu açıklamayı transfer dönemi bittikten sonra yapmış olması. Benim gibi Benitez de şaşırmış bu duruma ama milli maçlar bir geçsin görelim bakalım tehdit işe yarayacak mı? Babel Burnley'ye karşı oynayacak mı?

Mazlumun ahı

2009-09-05T16:26:00.004+03:00

Diğer blogcular gibi söze başlayamayacağım. Ya da ekşisözlük'tekiler gibi. Ben Kewell'ı Leeds zamanından falan tanımıyordum. Yaşım yetmediğinden zaten GS-Leeds maçından bir tek "kral attı, Elland Road'da attı"yı hatırlarım. Liverpool'daki zamanında da pek canlı izlemediğim için öyle yorum yapabileceğim bir adam değildi. Ama gözümüzün önüne geldi, Türkiye'ye, Galatasaray'a. Yani Lig Tv'si olmayanlar bile artık her hafta bir şekilde onu izleyecekti. O gün bugündür Kewell'a hayranım. O kısımdan şüpheniz olmasın yani.

Ama araştırdık ettik, Leeds'te döktüren, İngiltere'yi ayağa kaldıran adam Liverpool'da neden bu kadar az tutundu ya da neden sözleşmesi uzatılmadı bir cevap bulmaya çalıştık. Ama sanki Kewell muhabbeti konuyu farklı bir yere taşıdı gibi. Neyse devam edelim görelim.

Leeds'in genç yıldızı ve kaptanının hayallerinde Liverpool varmış. Leeds'e gelen teklifler arasında Barcelona, Real Madrid, Man Utd, Arsenal gibi ekiplerin bulunmasına rağmen o mütevazı insan, diğerlerine göre mütevazı takım Liverpool'u seçmiş. Houiller, Kewell için 8M£ önermiş. Ama Houiller zaman zaman orta sahada ve sağ kanatta görev vermişse de 36 lig maçı oynayarak alnının akı ile sezonu tamamlamış. Gel gelelim Benitez'e. Benitez döneminde Kewell'ın üzerine sanki kara bulutlar çökmüş. Sakatlıklar peşini bırakmazken sakatlıklardan arta kalan zamanlarda ise İspanyol Kewell'ı pek tercih etmemiş. Zaten son senesinde artık Kop'un bir bölümü bile Kewell'ı sahiplenmeyip kendisine masraf gözüyle bakıyormuş. Kewell rüyalarının kulübünden artık ayrılma vaktinin geldiğini anlamış. İngiltere'yi ve 7 numarayı rafa kaldırarak işe başlamış. Roma'dan gelen teklif her ne kadar cazip olsa da Roma işi ağırdan alınca o da 2000'de de 1 kez geldiği İstanbul'a gelmiş. Hikayeyi İstanbul'a bağlamak gerekirse o kısım burası. Ama yine Liverpool'dan lafa devam.

Bakıyorum da transferlere Luis Garcia, Smicer, Zenden, Mark Gonzalez derken hiçbir sol kanat oyuncusu (aralarında en yararlı olan Luis Garcia o da tam kanat değil) adam akıllı form tutturamamış ve bugüne kadar Rafael Benitez'in en çok önemsediği bölge sol kanat olmuş. Bu doğrultuda alınan Riera, Babel ve Leto'nun ne olduğu muamma. (Leto zaten gitti bile) Sanki Kewell'ın ahı tutmuş da Benitez acı çekiyor gibi. Hangisini sola çekse bir sorun çıkıyor. Başarısını en çok istediği vatandaşı Riera bile o kadar gol atmasına rağmen halen sallanıyor. Diyorum da Kewell şu haliyle Liverpool'da 60 dakika oynayıp yerini Babel'e bırakamaz mı?

Nefret odağı haline gelmenin dayanılmaz ağırlığı

2009-08-31T00:05:00.004+03:00

Geçen iki sezon Türk futbolu öncekilerden çok farklı şeyler yaşadı. Bir sonuca ulaşamasa da Anadolu takımları genelinden Sivasspor özeline küçük bir devrim yaşandı. Artık fanatik olmayan Anadolu insanı İstanbul takımlarındansa taşranın Sivas'ını destekliyordu. Bülent Uygun'un asker edebiyatından tutun da Anadolu ve halk söylemlerine kadar birçok açıklaması da Sivasspor'a büyük bir destek sağlamıştı. 2008 yılının sonunda ilk yarıyı lider kapatan Sivasspor 'bir kısım medya'nın "ilk yarıyı lider kapatan takım yüzde şu kadar şampiyon olmuş" genellemesiyle beraber uçuş moduna geçmişti.

Lig Tv'nin Sivasspor maçlarını da yayın listesine almasıyla futbolseverler Sivasspor'un gerçek yüzünü görmeye başladı. Yılda 8 maçını izlediğimiz ve bu maçların çoğunu da mağlubiyetle kapatan ama şampiyonluğa oynayan Anadolu takımının makyajsız, saf güzelliği(!)ni görmüştük artık. O zamanlar sohbet ettiğimiz herkese sordum Sivas'ı nasıl bulduğunu. Hemen hemen herkesten aldığım cevaplar "savunma futbolu", "kapalı oyun", "90 dakika yat belki bi gol atar da yatarsın" gibi şeylerdi. Bense Yunanistan futbolunu oldum olası sevmem. Euro 2004'ten beri bu tarz futbol zaten kan kusturdu millete. Ama Türkiye'de Anadolu takımlarını bu taktikle rahatlıkla geçiyordunuz. Bülent Uygun'un yaptığı başka ne idi ki?

Bu kısımları atlayalım artık çünkü o zamanlar Sivas medyada bayağı meşhurdu herkes konuşuyordu. Gel gelelim dananın kuyruğunun koptuğu yere. Ankaraspor'u açamadı Sivas ve 1-1 bitti maç. Sonra artık penaltı mı verilmedi yoksa gol atamamanın siniriyle Bülent Uygun yedek kulübesini tekmelemeye başladı. İlk başta kırılmayan mağdur kulübe tekmelere dayanamayarak kırıldı. Artık medyada farklı bir Sivasspor karakteri vardı. Tüm ülkeden aldığı pozitif enerji ve sempatiyi (önceki birikimleri de ekleyerek bir anda) antipatiye dönüştürüvermişti. O günden sonra birçok insanın bedduası tutmuş olacak ki önce Gaziantep sonra İBB maçını kaybederek koca Sivas şampiyonluğu elinin tersiyle itti.

Bu sezon aynı takım kimlik değiştirdi, ofansif futbola geçme sinyali verdi. Tarihe geçti önce. CL'nin eşiğine 2 maçlık da olsa oturan sayılı Anadolu takımlarından oldu. (yaşım yetmediğinden kesin bir şey söyleyemeyeceğim ama ben kendimi bildim bileli CL ön elemesi oynayan bir Anadolu takımı yok) Ama öyle parlak bir başlangıç değildi. Bu seneki yaptığı 7 resmi maçta sadece 1 galibiyet alabildi.

Bugünkü Diyarbakır mağlubiyetiyle artık hiç kimse Sivasspor'u sahiplenmiyor. Düşseler kimse üzülmeyecek. Bunun sebebi ise ne Sivas şehri ne de Sivas taraftarı...

Askerlik deme başka ihsan istemem

2009-08-29T22:38:00.004+03:00

Kiralık olarak Fenerbahçe ile anlaşan ancak transfer döneminin sonuna kadar süre isteyen Tuncay Stoke ile anlaştı. Almanya ve Türkiye liglerinde oynamayacak olması büyük şans. Championship'te 30 golle gol kralı olabilirdi ama o kendisini Premier Lig'de denemek istemiş, sonuna kadar da hak vermek lazım. Sezon başında olsaydı Stoke'u düşeceklerin başında sayabilirdik ama şu an görünen o ki bu performansla ilk yarıyı kapattıklarında büyük ölçüde ligde kalmayı garantileyecekler. Bu yüzden Tuncay için 2 sene boyunca Premier Lig'de oynaması çok iyi olacak. Tahminen 2-3 hafta sonra da forvet rotasyonuna dahil olacağını düşünüyorum. Ayrıca kendisi için verilen 5.7M€ gerçekten önemli bir para. Umarım sene sonu olmadan bu paranın hakkını verir.

Atla bakalım çekirge

2009-08-29T22:32:00.003+03:00

İlk üç maçında pek zorlanmayan Tottenham'ın içeride Birmingham'a karşı zorlanacağı tahmin edilmiyordu. Çekirgeler 90+5'e kadar dayandı Lennon noktayı koydu. Ama haftaya Manu ile maçları var ve artık ilk yenilgilerini alacaklarını tahmin ediyorum.

Stevie G

2009-08-29T20:29:00.005+03:00

Yine geriye düşen bir takım, yine duran toptan gelen iki gol. Kırmızı bu kez düştüğü gibi kalkmasını bildi. Zaten Bolton 10 kişi kaldıktan sonra 10 civarı gol pozisyonu vardı. İzleyene komedi oldu kaçan pozisyonlar. Voronin, Torres, Benayoun derken kaptan son sözü söyledi. Önüne düşen topu 90'a yolladı. 3 haftada kimse şampiyon olamayacağı gibi bu galibiyetle de Liverpool şampiyon olmadı! Önümüzde 34 maç var ve hala şampiyonluğu konuşmak için erken.

Son cümleyi Johnson'a ayırmak istiyorum. Kendisi bu şekilde devam ederse Torres, Alonso, Mascherano'dan sonra en iyi Benitez transferi olacak. Umarım formunu korur.

Artık düşünme vakti

2009-08-24T23:58:00.003+03:00

Az önce biten Liverpool-Aston Villa maçını izledim. İzlemekle kalmayıp saç baş da yoldum tabi. Lafı uzatmadan maça geçelim.

Evet artık "defterim evde kaldı, elektrikler kesildi, silgim kayboldu" gibi bahanelerin bitme vakti. 2. hafta artık bitmiş ve 3. hafta maçlarına geçilmiş. Bir takım zaten 2 maçtan fazla hazır olmama emareleri gösteriyorsa o takımın yaz aylarını ne kadar boş geçirdiği anlaşılabilir. İlk hafta diyelim ki Tottenham bomba gibiydi. 2. hafta Stoke maçı var ki zaten Stoke'un Liverpool'un rakibi olmadığı açık (geçen sene iki maç da 0-0 bitmişti :D). 3. maçta ne diyeceksiniz peki? Aston Villa kendi Gerrard'ını kaybetmiş ve iki maçta Rapid Vienna ve Wigan'a karşı olumsuz bir tablo çizmiş. Benitez'in bahanesi 'hazır değiliz' mi yoksa 'Villa bizden daha hazır' mı?

Benitez'in yıllardır bir açığı olan duran top savunması artık sır değil. Alex Ferguson bir yana David Moyes, Martin O'neill hatta muhtemelen Phil Brown bile bundan haberdar. Geçen seneki Hiddink'in Ivanovic hamlesini hatırlamak lazım. Hatalarından ders almayan bir adam zaten ne arıyor Liverpool'da. Bir değil iki değil ama. Önce Tottenham sonra Aston Villa maçını izleyin, sinirimi anlayacaksınız. Bu sezon ligde yenilen 5 golün hepsinin duran toptan olması şaşırtıcı gelmiyor artık. Duran toplar kısmını rafa kaldıralım yoksa olan yine klavyeye olacak maçta olduğu gibi.

Bir diğer konumuz Gerrard. Sanki Xabi Alonso öz kardeşiymiş sandım maçı izlerken. Yani bir oyuncunun gidişi bizim Gerrard'ı bu kadar mı etkiler. Ama sonra anladım tam olarak sebebini. Gerrard her zaman olduğu gibi koşuyor, çalım atıyor, ara pasları veriyor, şut çekiyordu ama bir şey eksikti. Bir Torres'in yanında, bir Kuyt'ın önünde (sağ açık oynayan bir adamın önü neresi oluyorsa?), bir Carragher'ın önünde... Anlam veremedim. Benitez serbest rolde oyna derken bu kadar serbest oyna dememiştir herhalde. Zavallı maç boyu koşunca oyun kuracak enerji kalmadı. Zaten kaçırdığı şanssız pozisyonlar moralman onu da bitirdi. Yaptırdığı penaltıyı da burada anmazsak ayıp olurdu. Gerçekten çok çok şanssız kaydı. Muhtemelen kaydıktan sonra bin kere pişman olmuştur ama iş işten geçmişti artık. Umarım Reebok Stadium'da daha verimli bir Stevie G izleriz.

Maçtan diğer aklımda kalanlar Mascherano'nun 3. stoper oluşu, Torres'in gözünün morarması, Benayoun ve Gerrard'ın art arda vuramadığı pozisyon...

Bir de güzel şeyden bahsedelim. Liverpool ruhu dediğimiz şeyi bu maçta da gördük. 2-0 maç rölantide giderken bir anda gol geldi. Ama golden sonra tüm takım ayağa kalktı sanki maç yeni başlıyormuş gibi. Atak üstüne atak derken Stevie'nin penaltısı pek hoş olmadı. O penaltı olmasa Liverpool alır götürürdü tabi.

Ben bugün üç-beş ders aldım kendime göre. Cumartesi göreceğiz bakalım Benitez efendi kendine düşen dersleri almış mı?

Şampiyonluk şanslarını değerlendirme vakti

2009-08-22T16:43:00.004+03:00

2. maçlar bu haftaiçi oynandı EPL'de. 3. maçlar ise bu satırlar yazılırken oynanmakta. Sözü fazladan uzatmadan bu seneki EPL şampiyonluk şanslarını tahminen değerlendirmeyi düşündüm. Aşağıda yazacağım puanlar tamamen tahmin ve sallama üzerine yazıldığından üzerinde pek düşünmemeniz tavsiye edilir. Sadece Big Four ve Man City'yi yazdım. Tottenham, Aston Villa ve Everton'ı değerlendirmeye almadım.

Manchester United:
Sir Alex Ferguson faktörü (+20)
Ronaldo'nun gidişi (-7)
Tevez'in gidişi (-2)
Owen ve Berbatov'un savaşçılıktan uzak kimlikleri (-2)
İleri uçta oynamayan bir Rooney (-2)
Brown, O'Shea gibi kara gün oyuncularının varlığı (+2)
Her mevkide bulunan oyuncu fazlalığı ve rotasyon imkanı (+4)
Nani ve Anderson'ın bitmek bilmez formsuzluğu (-1)
Luis Antonio Valencia ve Obertan'ın takıma uyum süreci (-1)
Sezona sakat başlayan VDS, Rio ve Vidic'in eksikliği (-2)
Toplam: (+9)

Liverpool:
Kadrodaki İspanyol uyumu (+3)
Babel, Dossena, Ngog, Lucas gibi oyuncuların geçen seneden kalan formsuzluğu (-4)
Değişmez adam Carragher'ın günden güne artan yavaşlığı (-1)
Carragher'ın yanına onu toparlayacak ve oyun kuracak stoperin bir türlü bulunamaması (-2)
Xabi Alonso'nun gidişi (-5)
Mascherano, Gerrard, Kuyt gibi savaşçı oyuncuların varlığı (+4)
Stevie G&El Niño A.Ş. (+6)
Hemen hemen her pozisyondaki oyuncu sakatlıkları (-3)
Glen Johnson'ın büyüleyen performansı (+1)
Aquilani ve Kyrgiakos'un yanındaki kocaman soru işaretleri (-4)
Geçen seneki uyumlu kadronun bozulmaması (+3)
Benitez'in rotasyon ile az sayıdaki oyuncudan çok verim elde etmesi (+3)
Şampiyonluğa aç bir kadro (+3)
Anfield ambiyansı ve Kop tribünü (+2)
İç sahadaki performans (+4)
Geçen sezonlardan kalan son dakika galibiyetleri (+2)
Chelsea, Man Utd ve Arsenal'e karşı farklı kimlikte oynayan takım (+4)
Anadolu(?) takımlarına karşı elde edilen kronik beraberlikler (-3)
Toplam: (+13)

Chelsea:
Ancelotti faktörü (-5)
Mourinho'nun sistemi ve kadro uyumu (+10)
Şampiyonlar Ligi'ne verilen aşırı önem (-2)
Gittikçe yaşlanan ve formdan düşen kadro (-4)
Zengin orta saha rotasyonu (+5)
Savaşçı ve yorulmayan oyuncu çokluğu (Essien, J. Cole, Ballack, Drogba...) (+3)
İngiliz basınının aşırı beklentisini kaldıramama hastalığı (-2)
Büyük takımlara karşı oynanan zayıf futbol (-3)
Toplam: (+2)

Arsenal:
Şampiyonluğu hedeflemeyen camia (-7)
Kadro tecrübesizliği (-5)
Sakatlık halinde neredeyse her oyuncuya karşılık birkaç yedeğin kadroda bulunması (+5)
Fabregas'ın giderek olgunlaşan form grafiği (+3)
Kronik beraberlikler (-3)
Sakatlanıp bir türlü düzelemeyen futbolcular (-4)
Takım iyi halinden uzaklaştığında eski haline uzun sürede dönememesi (-5)
Başarıya aç kadro (+3)
Toplam: (-13)

Manchester City:
Kadronun yarısını oluşturan hücum oyuncuları (+6)
Toure'nin alınmasına rağme defans hattının zayıflığı (-8)
Gareth Barry, Ireland, De Jong üzerine kurulmuş bir orta saha (+3)
Takımın iyi ya da kötü gidişinde ne yapacağını bilmeyen oyuncular topluluğu (tecrübesizlik) (-5)
Fark edilen eksikliklerin devre arasında telafi edilme esnekliği (para-para-para) (+3)
Takımın EPL, FA Cup ve League Cup haricinde hiçbir turnuvaya katılmayacak olması (+4)
Toplam: (+3)

Bu durumda sıralama Liverpool, Man Utd, Chelsea, Man City, Arsenal şeklinde oluyor. Tahminim ve gönlümden geçen budur tabi. Gözümden kaçan bir şey olmuşsa mutlaka yorum olarak yazmanızı isterim.

Bomba transfer budur dostum

2009-08-16T12:14:00.004+03:00

Chelsea'nin Agüero'ya yaptığı 57M€luk tekliften haberdarsınızdır. Minimum serbest kalma bedelinden 3M düşük. Atletico kabul etmese dahi aradaki farkı verip Agüero ile görüşme fırsatı elde edecekler. Şimdi söz Agüero ve Maradona'da. Muhtemelen Maradona "İngiltere candır. Git piyasan artsın. Sonra Barça'ya gelirsin." diyecektir, demiştir.

Agüero'dan bahsedecek olursak kendisi favori futbolcularım listesinde Fernando Torres ile beraber 1.liği paylaşmakta. Futbolculuk olarak kısa boyuna rağmen tek eksiği topla çok haşır neşir olması. Neredeyse her maçta 8-10 civarı net top kaybı yapıyor. Bunların dışında oyun kurucu (AMC) mevkiinde de oynayınca zaten gözde bir oyuncu oldu şimdiden. Hızlı bir oyuncu olması da Premier Lig'e çabuk uyum sağlayacağına işaret. Ayrıca Fernando Torres'in yanında oynamasını çok istediğim bir futbolcuydu.

Chelsea'ye getireyim lafı. İngiltere'de şampiyonluk favorisi. İngilizler çok güveniyorlar neden bilmiyorum. Kadro olarak Liverpool ve Man Utd'ın önünde olmalarına rağmen Mourinho'nun oynattığı sistemi bir türlü geliştirememeleri ve Abramovich'in CL sevdası yüzünden 3 senedir ligde tam performans oynayamıyorlardı. (yine de son üç senede 2 kez ikinci 1 kez üçünçü oldular) Açıkçası bu sene beni Ancelotti bayağı rahatlatmıştı. Onun sayesinde Chelsea'nin ilk 2'ye giremeyeceğinden emindim. Ama bu transfer yüreğime indi. Drogba, Anelka ikilisinden ziyade Joe Cole ve Salomon Kalou ile forma yarışına girecektir. Şimdiden insanın ağzı sulanıyor bile. Forma numarası olarak da 10 Joe Cole'a emanet, 18 de Zhirkov'a verildi. 9 değil de sanki 16'yı giyecekmiş gibime geliyor. Ama Independiente ve Atletico'dan sonra mavi forma ona yakışmayacak gibi. (Benimki de laf işte. Bu adam Arjantin milli takımında ve Atletico'da 2. forma olarak mavi forma giymiyor muydu? Bilmiyor muyum sanki...)

Ben ise hala onu Liverpool'da görmek isterim. Gelsin de şu 10 numarayı Voronin'den alsın isterim.

TSL 2009-10 tahminleri

2009-08-14T19:02:00.003+03:00

Bu yazının çok geciktiğinin farkındayım. Ancak içimde kalmıştı böyle bir liste. Hem sene sonu da kaçının tutup kaçının tutmadığına bakıp kontrol etmiş oluruz. Uzun etmeden takım tahminlerine gelelim.

Şampiyon: Fenerbahçe ve Galatasaray
Aziz Yıldırım'ın 3 yıllık şampiyonluk parolasıyla göreve gelen Daum'un önderliğinde sezona başlayan sarı-lacivertli ekip yüksek miktarda para harcayarak Türkiye standartlarının üstünde bir kadro kurdu. Üstelik bu transferlerin çoğu eksik olan mevkilere. Bu transferlerin yanında Fenerbahçe'nin en büyük üstünlüğü Daum'un tecrübesi. Daum Türkiye şartlarını bildiği için Avrupa'yı önemsemediklerini açıkladı. Bu da onların lig konsantrasyonunu artıran bir faktör. Ayrıca Daum'un Türkiye'de kazandığı şampiyonluklar Fenerbahçe'yi bir adım öne çıkarıyor. Bunların üstüne Brezilyalıların uyumu ve Guiza ve Kazım gibi oyuncuların form kazanması Fenerbahçe'yi üst sıralara taşıyacaktır.

Bir diğer takım Galatasaray da Fenerbahçe gibi müthiş bir kadro kurdu. Elano-Keita-Arda-Baros-Kewell-Aydın-Nonda şeklindeki hücum hattı parmak ısırtıyor. Keza teknik direktör Rijkaard sadece ismiyle ve kariyeriyle değil oynattığı futbolla da herkesi büyülüyor. Kağıt üzerinde Galatasaray favori gözükse de geçen senelerde yaşanan ve bitmek bilmeyen sakatlıklar, Rijkaard'ın Türkiye şartlarına ayak uyduramaması, Avrupa'da atlanan turlar sonucu lige fazla asılamama gibi sorunlar da Galatasaray'ın başını yakacaktır. Ama ben yine de şampiyonluk yarışının son haftaya kadar süreceğini düşünmekteyim.

En çok gelişme gösteren takım: Bursaspor ve Manisaspor
Bursaspor Ertuğrul Sağlam önderliğinde çok sağlam bir kadro kurdu. Tahminim seneye Avrupa Ligi'ne gideceklerdir.
Manisaspor ise lige yeni çıkmasına rağmen beklentilerin üzerinde bir performans sergileyerek ligde kalacaktır.

Hayal kırıklığı: Beşiktaş ve Sivasspor
Beşiktaş muhtemelen şampiyonluk yarışında Fenerbahçe ve Galatasaray'ın gerisinde kalacaktır. Belki sıralama olarak ilk 5'ten çıkmayacak ama futbol olarak arka planda olduğu az çok belli olacaktır.

Sivasspor da geçtiğimiz sezondaki performansından hayli uzak. Kapalı futbol ve top şişirme üzerine kurulu taktiği bir kenara bırakan Bülent Uygun bu sezon teknik anlamda takımı geliştirmeyi düşünüyor. Ama birçok oyuncusunu kaybeden Sivas'ta bu sezon aynı performans zor gibi.

Bir de oyuncu tahminlerine göz atalım:

En değerli oyuncu: Arda Turan
Sezonun hemen başında gördük ki sanki geçen seneki iyi Arda gitmiş yerine çok daha iyi bir Arda gelmiş. Artık bunun sebebi 10 numara mı kaptanlık mı bilemeyeceğim. 90 dakika koşan mücadele eden Arda artık takımına daha fazla asist ve gol olarak katkı sağlayacağı mevkiye geçmiş bulunmakta. Rijkaard'ın da desteğiyle müthiş bir sezon geçirecektir. İnşallah herhangi bir sakatlık vs. sorun olmaz da 2009-10 sezonu Arda için TSL'deki son sezon olur.

En çok gelişme gösteren oyuncu: Daniel Güiza
Bu kısmı hepiniz az çok tahmin etmişsinizdir. Geçen sezonun devre arasından beri sanki farklı bir Güiza izliyoruz. Geçen sezon Fenerbahçeli taraftarlar dahil tüm futbolseverlerden fazlaca tepki alan Güiza Fenerbahçe formasıyla sezonun hemen başında gollerine başladı bile.

En iyi transferler: Fabio Bilica (2,5M€+takas) Elano Blumer (7M€) Tomas Zapotocny (Kira) Razundara Tjikuzu (?) James Troisi (0) Herve Tum (takas) Mustafa Sarp (0)
En kötü transferler: Mehmet Topuz (9M€+takas) Abdul Kader Keita (8,5M€) Veysel Cihan (0) Can Arat (0) İsmail Köybaşı (5,5M€)

Sınır Tanımamak

2009-08-04T17:41:00.002+03:00

Sınır Tanımayan Bloguz ya hani, sınırları çizmeden devam edebilmek adına birşeyler karalamak istedim ben de şimdi. Bu yazının gerisinin ne getireceği sizden fazla biliyor değilim, yazdıkça ortaya çıkacak ne olduğu. Ama saçmalayacağım, ama hoş bir sohbet olacak ama bir deneme. Ben de bilmiyorum.

Enes kardeşimin, namı diğer 'aea' nın blogunda yazmaya başlamıştık ancak gel gör ki her zaman her istediğinizi yapmanız mümkün olmuyor. Benim de çok fazla işim gücüm oldu, kendi blogum olan Bench'in Arkası'na bile çok yazamıyorum. Ama bir işin parçası isen eğer, o iş üzerinde katkın olması lazım diyerek başladım klavyeciğimin tuşları ile uğraşmaya.

Sağda solda bakınırken ne gördüm biliyor musunuz, ACB'yi TRT alacakmış;helal olsun. Yiğiter Uluğ Murat Murathanoğlu ikilisi sunacakmış hem de maçları. Seneye onu da Spormax alana kadar rahat rahat maç izlesinler bari insanlar.

Sınır tanımamak demişiz başlığa, öyleyse sınır tanımayıp biraz da maymun iştahlılıkla konudan konuya atlayışımızı mazur görünüz efendim. ÖSS sistemi değişti malumunuz üzere, piyasada çokça tartışma dönüyor konu üzerinde ama bu sistem bilenle bilmeyeni ayırt edecek ve fırsat eşitsizliğini ortadan kaldıracak bir sistem. Bu konu ile benden daha yakın ilgilenen kişi sayısı bir hayli azdır diye düşündüğüm için iddialı konuşuyorum. Fikirleriniz uyuşur-uyuşmaz bilemem.

Bakın yine farklı bir dala atlıyorum. Cumartesiyi pazara bağlayan gece açınız Habertürk'ü 23.15 sularında, sabaha kadar seyrediniz Tarihin Arka Odası'nı. Oradaki hanımefendinin ara sıra kullanacağı marjinal söylemlere fazla takılmayınız, tipi öyle. Yanındaki iki beyefendi bu ülke için son derece değerli isimler, Erhan Afyoncu ve Murat Bardakçı. Onlardan ne kapabilirseniz kapmaya bakınız diyerek yazımı noktalayayım. Ne yaptım nasıl bir yazı yazdım bilmiyorum ancak bildiğim, yazmadaki o şehvete erişebildiğim.

Bir kez daha görüşeceğimiz vakte kadar hoşçakalınız efendim.

Alperen

Bir fenomen ve mirasçıları

2009-07-29T15:25:00.008+03:00

Yazıya şu sözle başlamak gerek:
"Chelsea'den ayrılmak benim için gerçekten çok zor oldu. Ancak ayrıldığımdan beri ben sürekli gelişiyorum ama Chelsea yerinde sayıyor." Jose Mourinho

1905 yılında kurulan yani 104 yıllık bir kulüp olan Chelsea'nin tarihi boyunca yaptığı en başarılı iş Temmuz 2004'te, elinde 2003 UEFA ve 2004 Şampiyonlar Ligi kupalarını bulunduran, Jose Mourinho'yu menajerliğe getirmekti. Rus zengini Abramovich'in de büyük katkılarıyla İngiltere'de şampiyonluğa oynayacak bir takım oluşturdu Portekizli. Muhtemelen kendisi 4-5 yıllık bir kariyer planı ve transfer tablosu oluşturmuştu ilk geldiğinde. Neredeyse her alınan oyuncu veya satılan oyuncunun mantıklı bir sebebi oluyordu. Mutlaka yapılan transferlerden fos çıkanlar da oldu ama genel itibariyle uyumlu ve büyüleyici bir takım oluşturdu. İlk 2-3 ayda yapılan tüm transferlerin birer hikayesi yazılabilirdi ama ben bunları kısaca bir geçmek istiyorum.

PSV'den Arjen Robben ve Mateja Kezman, (18 + 7,5M€)
Olympique Marseille'dan Didier Drogba (37M€)
Benfica'dan Tiago (12M€)
Eski takımı Porto'dan Ricardo Carvalho ve Paulo Ferreira'yı (30 + 20M€)
Stade Rennais'den Petr Cech'i (13M€)
ve son olarak Santos'tan Alex'i (11,5M€)(aldıktan hemen sonra PSV'ye kiralık) kadrosuna kattı.
(Devre arasında da Chelsea'nin Rusya şubesi CSKA Moscow'dan Jiri Jarosik alındı)

Mourinho ilk sezonunda, 2004-05, Premier Lig'i domine ederek şampiyon olduğunda en yakın rakibi Arsenal'e 12 puan fark atmıştı bile. Bu şampiyonluk Chelsea tarihinde 2. idi ve bundan önceki 50 yıl önce alınmıştı. Bu denli değerli bir şampiyonluğı kazandıran adam olarak 2. sezonunda ise ilkinden daha fazla söz sahibi idi. Arkasındaki güce dayanarak istediği isimleri almaya başladı. Mickael Essien için 38M ve Shaun Wright-Phillips için 31,5M€ o zamanlar parmak ısırtan miktarlardı. O transferlerin yanında Asier Del Horno (12M€) ve Lassana Diarra (4,5M€) çok sönük kalıyordu. Mourinho ayrıca kiradan dönen Juan Sebastian Veron ve Hernan Crespo'yu takımdan yollamadı ama takımdaki fazlalıklar Tiago, Mateja Kezman, Mickael Forssell ve Scott Parker'ı yolladı. 2006 yazında yine şampiyon Chelsea'ydi.

2 yılda 2 EPL şampiyonluğu her ne kadar büyük bir başarıysa da Chelsea, Mourinho'nun ilk geldiğinde reklamını yaptığı Şampiyonlar Ligi'nde kayıptı. İlk sezonda Liverpool'un İstanbul mucizesinin gölgesinde kalmışlardı. 2. sezonda ise basın toplantılarında giydirdiği efendi adam Rijkaard tarafından çimlere gömülmüştü.

3. sezonun başlarında Abramovich ile meydan okumalar başlamıştı. Abramovich Şampiyonlar Ligi'ni istiyordu. Mourinho ise başarıdan bu kez emindi. Porto ile kazandığı kupayı Avrupa'nın büyük kulüpleri haline getirdiği bir takımla nasıl kazanamazdı? Ashley Cole, Michael Ballack, Andriy Shevchenko, Jon Obi Mikel gibi oyuncuları kadroya kattı. Bu uğurda ligi Man Utd'a kaptırdı. Ancak 2 yıl önceki Milan-Liverpool 'dejavu'suna engel olamadı. Kırmızılılar Mourinho'yu yine ağlatmıştı.

2007 yazında Abramovich ile atıştığı söylendi. Mourinho tabii ki daha rahat olan adamdı. Kalırsa takımı dünyanın 1 numarası haline getirecek, Alex Ferguson futbola veda ettiğinde ise en başarılı menajer olacaktı. Eğer Abramovich onu yollarsa yine başka bir kulüpte başarılarına devam edecek ve sanki Chelsea'de devam ediyormuş gibi alacağı parayı tek çekimde alacaktı. Abramovich onu kovmayı seçti. Yerine ise İsrailli 'kankası' Avraham Grant'ı getirdi. Grant taraftarları olan ve bu denli yüksekleri hedefleyen bir takım için yeterli birisi değildi. Ama ligdeki ve Şampiyonlar Ligi'ndeki 2.likler onun için bir başarıydı. Şampiyonlar Ligi finalinden 3 gün sonra 24 mayısta istifa etti.

Yerine gelen Scolari ise Brezilya milli takımının 2002 Dünya Kupası şampiyonluğunda takımın başındaydı. Kupadan hemen sonra Portekiz'e geçti. 2004 Avrupa Şampiyonası'nda favorilerdi. Ancak futbol katili, catenaccio lanetinin antipatik temsilcilerinden Yunanistan'a finalde elendi. 2006 Dünya Kupası'nda ise yarı finalde Fransa'ya takıldı. 3.lük maçını da kaybetti ve turnuvayı 4. olarak tamamladı. Euro 2008'de ise çeyrek finalde Almanya'ya elendiler. Ancak Scolari turnuva sürerken Chelsea ile anlaştığını söyledi ve turnuva bittiğinde Londra'ya gitmişti bile. Büyük Felipe'nin Londra macerası milli takımlardaki gibi olmadı. Chelsea'nin güçlü kadrosuna rağmen büyük takımlara diş geçirememesi yüzünden basın tarafından ayağa düşmüştü bile. Abramovich son çareyi Rusya menajerini getirmekle buldu. Guus Hiddink 4,5 ayda Scolari'nin beter ettiği takımı Şampiyonlar Ligi yarı finalisti yaptı. Chelsea bu sürede 100 yılın takımı Barcelona ile maç yapıp da yenilmeyen tek takım olma başarısını gösterdi (2008-09 sezonu içerisinde). Ancak Hiddink'in vadesi bu kadardı. Hollandalı hoca Rusya'daki görevine devam etmekte ısrarlı olunca Abramovich de bir şey diyemedi.

Roman Abramovich'in yeni adamı Carlo Ancelotti oldu. Milan'da torpili yüzünden uzun süredir kalıyordu. Fatih Terim'den aldığı koltuğu geçen sezonun sonuna kadar bırakmamıştı. Aynı kadroyla çalışa çalışa hala bir başarı yakalayamayınca kapının önüne kondu. Chelsea taraftarlarının ona umut beslediğini sanmıyorum. Oyuncuların gayretiyle Arsenal'e falan geçilmezler ama kimse onlardan 'European double' (Şampiyonlar Ligi+Premier Lig) beklemiyor.

Yine kadroya bakacak olursak Mourinho günlerinden kalan oyuncular şunlar: Cech, Carvalho, A. Cole, Ferreira, Terry, Alex, Essien, Lampard, J. Cole, Obi Mikel, Ballack, Shevchenko, Drogba ve S. Kalou. Bu 14 oyuncunun yaş ortalaması 28. Bu oyuncuların en verimli oynadığı dönem de Mourinho dönemi olup onun gidişinden beri ritm tutturamadıkları bir gerçek (gerçi Lampard, Essien, Terry falan aynı sayılır). Ancelotti'nin bu oyunculardan tam verim alıp takımın eksiklerine nokta tavsiyeler yapacağını falan da düşünmüyorum. Bu sezon sağlam bir şekilde 3. olurlar herhalde.

Mourinho da yatar kalkar güler bunların haline işte. "Ne mirasçılarmış be" diyiverir.

Not: Bu notumuz da blog takipçilerine gelsin. Tatil organizasyonları sebebiyle blog, ağustos ortasına kadar güncellenmeyecek. Blogumuz sizlere emanet.

Gidene kal demeli

2009-07-23T16:14:00.004+03:00

Liverpool 2008-09 sezonunda uzun yıllar kazanamadığı Premier Lig'i kazanmaya öncekilerden daha çok yaklaşmıştı. Bu başarılı sezonun ardındaki isim şüphesiz Steven Gerrard. Gerrard kariyerinin sonlarına yaklaşırken lig şampiyonluğunu diğer arkadaşlarından biraz daha fazla istiyordu (Carragher'ı saymıyorum). Gerrard takımın liderlik rolünü kusursuz yerine getirirken zaman zaman sakatlıklar ona engel oldu. O dönemlerde takımın hücumu büyük sekteye uğruyordu. Gerrard'daki bu değişimlerin tek sebebi liderlik ruhu değildi. Geçtiğimiz dönemlerde zaman zaman sağ çizgide zaman zaman ön libero mevkisinde oynayan Gerrard, 2008-09 sezonunun tamamına yakınını forvet arkası dediğimiz oyun kurucu bölgesinde geçirdi. Gerrardsız maçları, 4-2-3-1'den klasik 4-4-2'ye dönüş sendromlarını başka yazıya bırakıyorum. Konumuz Gerrard değil çünkü.

Yukarıda Gerrard'ın bu değişimlerinin birden çok sebebinin olduğunu söyledim. Bu sebeplerden bir tanesi belki de kağıt üzerindeki en önemlisi Xabi Alonso-Mascherano ikilisinin takımdaki rolü.

Öncelikli olarak Xabi Alonso örneğine bakalım. Xabi Alonso ön libero dediğimiz bölgenin savunma anlamında hakkını veren dünya çapında müthiş bir oyuncu. Hücum anlamında ise frikikleri ve uzaktan şutlarını saymazsak takıma sağladığı katkı parmakla sayılır. O yüzden yanında veya arkasında oynayacak olan oyuncunun hücum vasıflarının yüksek olmasını ister. Zaten hücuma katkı yapan oyuncuların sevdiği bir isim. Çünkü arkada Xabi'yi bıraktığınızda içiniz rahat oluyor. Oyunu beyniyle oynadığı için arada sırada uzun derinlemesine paslarla sizleri şaşırttığı gibi tek pasta da başarılı oluyor.

Xabi'yi böyle kısaca anlattıktan sonra Mascherano'ya geçelim. Mascherano, Corinthians'ın West Ham United'a hibe ettiği iki Arjantinli'den biri. Hücum özellikleri Xabi Alonso'ya göre daha kısıtlı. Oyunu daha defansif oynuyor. Xabi Alonso, bir oyuncudan topu almak istese onu önce ısırır sonra alır. Ama Masch öyle değil, topu tek hamlede çekip alır. Top çalma ortalamalarının yüksek olması bu yüzdendir. Liverpool'a gelişi aslında sürpriz olmuştur. West Ham taraftarlarının dışladığı bir isimdi. Sahada yeterli mücadeleyi vermemekle suçlanıyordu. Ama o West Ham'dan kat kat büyük bir kulübe gitti. Rafael Benitez ise bu takıma onu oturtarak çok büyük bir iş yapmış oldu.

Gerrard ise bu iki ön liberodan destek alarak tüm enerjisini takım hücumuna verdi sezon boyu. Yani Gerrardsız Torres nasıl aksadıysa Xabi-Masch'ten biri olmayınca da Gerrard aksıyordu. Gerrard'ın bu katkısı 90 dakika boyunca bir kişi fazladan hücum etmek demekti. Xabi-Masch ikilisi (Xavi-Iniesta'yı bir kenara bıraktığımızda) orta saha ikilileri arasında üst sıralardaydı.

Şimdi bu ikiliden birini feda ettiğimizde orta saha nasıl bir şekil alacak? İkisinin birden satılmasına ihtimal vermediğim için bunu konuşmaya gerek duymuyorum. Benitez'in stratejisi Gerrard'ı geriye çekip ileriye bir adam mesela David Silva'yı kadroya katmak mı olacak yoksa ön liberoya yeni bir isim mi? Farzımuhal ön liberolardan birinin yerine bir önceki yazıda bahsettiğimiz Aquilani veya Hamsik alındı. Bunların takıma uyum süreci en az 5-6 ayı bulacağından dolayı hiç hiç tasvip etmiyorum. Liverpool bir daha bu seneki kadar büyük bir şans bulamayabilir. Man Utd Ronaldo'yu yollamışken, Chelsea Ancelotti'yi huzurevi müdürü yapmışken, Arsenal hala 'Gençler'birliği tadında oynarken, aşağılardan gelip "hepinize rakip olacağız" diyen Man City kağıt üstünde 5. iken Liverpool'un şampiyonluğu daha fazla ertelemesine gerek yok.

Hem Xabi Alonso'nun hem de Mascherano'nun Liverpool'a olan bağlılığına şüphem yok. Ancak Benitez'in önce Xabi'nin kendisiyle sonra Mascherano'nun eşiyle konuşup 'gidene kal' demesi gerekiyor. Çünkü şampiyonluklar parayla kazanılmıyor. Liverpool bir şampiyonluğu daha ucundan kaçıracaksa 70-80M€'yu ne yapsın?

Liverpool için transfer dedikoduları

2009-07-22T22:49:00.013+03:00

Uzun süredir Liverpoolla alakalı transfer dedikodularına mesafeli durmaya çalıştım. Zaten birçoğu da fos çıkmıştı. Ancak bazı haberleri kısa bir süredir not alıyorum. En son bugün patlak veren Mascherano'nun menajerinin ortalığı kızıştırmasıyla sanırım transfer haberleri bir bir yayılacak Liverpool'da. (Çünkü mali durumu çok iyi olmayan Liverpool için Mascherano transferi bir kaynak yaratabilir.)

Walter Tamer yani Mascherano'nun menajerinin Arjantin haber sitelerinden birine yaptığı açıklamayı kısaca yazalım. Bilmeyen okuyucularımız da öğrenmiş olurlar: "Mascherano'nun eşi İngiltere'de mutlu değil. Kendisine çalışma izni verilmediğinden buralarda çok zahmet çekiyor. İspanya'ya gitmek istiyor. Barcelona ise Mascherano ile ilgileniyor bu da Masch'in İspanya'ya gitmesini kolaylaştırır. Liverpool'un oyuncuyu satmak istemediğini biliyoruz. Ama olağanüstü bir teklif gelirse neden olmasın?"

Oyuncunun eşinin transfer işlerine el atmasına zerre haz duymam. O bir yana daha bugünlerde 40M€ gibi bir masrafa giren Barca'nın 40-50M€ civarı bir masrafa daha gireceğine de ihtimal vermiyorum. Ancak biz sadece menajerin aç gözlülüğü sonucu oluşan bir demece göre konuşuyoruz. Masch'in gidip gitmeyeceği sonraki meseledir.

Peki ya Mascherano giderse Liverpool bu parayla neler yapabilir?

Alberto Aquilani: Roma'daki gelişimini az çok tamamlamış ve üst düzey kulüplerden teklif bekleyen Aquilani için zaten ekonomik bunalımlar yaşayan Roma'nın kapıyı 15M€'dan açması tahmin ediliyor. Ancak Liverpool, İtalya'ya dönmek isteyen Andrea Dossena'yı teklife ekleyip fiyatı düşürmek peşinde. (Aslında Liverpool'un transfer stratejisi de bu olmalı. Dossena sorunlu ve yetenekleri kısıtlı bir oyuncu. Mutlaka takasta kullanılmalı)

Marek Hamsik & Ezequiel Lavezzi: Lavezzi, Napoli'de geçen sezonun başında Maradona'nın formasına göz dikmişti ancak yönetimden aldığı cevap retti. "Önce şampiyonluk getir sonra 10'u alırsın" dediler. Marek Hamsik ise Napoli'nin orta sahasını toparlayan isim. Geçen sezonun yükselenlerinden. Napoli, Lavezzi için 25M€ istiyor. Liverpool'un ilk 11'de oynamayacak bir forvete 25M vermesi saçmalık. Ancak bu iki oyuncuya karşılık bir miktar para ve üstüne Andrea Dossena ile (İtalyan pasaportu bulunan) Lucas Leiva mantıklı olabilir.

Ashley Young: Aston Villa'nın Stewart Downing'i kadrosuna katmasından sonra gözden düşen Young da Liverpool ile temasta. Transferin 20-25M€ civarı olacağı söyleniyor. Geçen sezon Albert Riera'nın takıma katılmasıyla iyice şişen sol açık rotasyonunda Ryan Babel duvarlara konuşan adam olmuştu. Eğer böyle bir şey olursa onun da fişi çekilmiş olur.

Lucas Biglia: Anderlecht'te oynayan orta saha oyuncusuyla ilgilenen kulüpler Deportivo, Lazio ve Fenerbahçe. Fenerbahçe'nin Cristian'ı almasından sonra Biglia'yı listeden sildiğini söyleyebiliriz. Biglia bir demecinde İngiltere'ye gitmek istediğini söylemiş. Milli takımdan arkadaşı olan Javier Mascherano'nun bu transfere aracı olacağı söylenmekte. 23 yaşındaki oyuncunun ayrıca İtalyan pasaportu da bulunduğu için çalışma izni sorun olmayacak.

Moussa Sissokko: Toulouse'da oynayan Fransız oyuncu ile Tottenham ve Liverpool'un ilgilendiği söylenmekte. Sissoko aynı Biglia gibi orta sahada görev yapmakta. 19 yaşındaki oyuncu tüm bu tekliflere rağmen Toulouse'da kalmak istiyor. Benim de Biglia ve Sissoko hakkındaki yorumum eğer orta sahadan hiçbir oyuncu gitmezse bu iki oyuncunun transferinin çok saçma olduğu yönünde. Elimizde bir Lucas Leiva gerçeği var. Onun bile rotasyona ne kadar girdiğini herkes biliyor.

Alvaro Negredo: Her ne kadar Real Madrid'e yeni transfer olsa da Huntelaar, Van Nistelrooy, Raul, Benzema ve Higuain'den oluşan Real Madrid forvet hattında rotasyona girmesi çok zor. Real Madrid gelen teklifler doğrultusunda İspanyol oyuncuya yol verecektir. Fiyata göre 23 yaşındaki oyuncunun David Ngog'un misyonunu üstlenmesi mantıksız değil. Negredo'nun, Torres'in arkasında, yedekte, beklemesini sorun etmeyeceği kanısındayım. Bu transfer için Real Madrid'in bu sezon içerisinde ödediği 5M€ yeterli gibi.

Yukarıdaki söylentilerin yanında bir de gerçekleşmeyen senaryolar mevcut. Onlardan da birkaç kelam edelim.

Xabi Alonso: Real Madrid'in ön libero mevkiine yapacağı isabetli transferlerden biriydi. Ancak Liverpool için de hayli önem taşıyan bir oyuncu olduğu için Benitez transfer görüşmelerini ağırdan aldı ve Xabi Alonso Liverpool'da kaldı.

David Villa & Silva: Valencia bu oyuncuların pazarlamasını hiç umursamadı bile. Villa'nın Barça ile Real Madrid arasında rekabet konusu olduğu bile yaşanmıştı. Ama Villa bu sezon kulüpte kaldı. Kendisinin bu sezon geçen sezon kadar iyi oynayacağı tartışılır. Gelecek yaz 29 yaşına girecek oyuncunun fiyatının yükselmesi için son şans 2010 Dünya Kupası olacak. Eğer büyük kupadan sonra Valencia yine pazarlamayı beceremezse Villa'nın fiyatı 5-10M€ düşer.

Arjen Robben: Real Madrid'in para kazanmak istediği oyunculardan biriydi. Ancak takasta kullanılamayınca ve fiyatının 25M€ olduğu açıklanınca Benitez bu oyuncudan vazgeçti.

Alessandro Del Piero: Bir dönem konuşuldu durdu. Dossena'nın Juventus'a gitmek istediğine falan değinildi. Ancak Del Piero sözleşmesini yenileyince bu iş de iptal oldu. Ki zaten yenilemeseydi de ben Del Piero'nun gelmeyeceğine emindim.

Franck Ribery: Taliplisi çoktu. Kendisi "Real Madrid'den başka takımda oynamam" deyince tüm müşteriler kapının önünden çekildiler. Ancak Bayern pek satacak gibi durmuyor.

Radamel Falcao: Yeni Tevez olarak pazarlanan oyuncu Porto ile anlaşınca transfer yattı.

Stewart Downing: M'boro ligden düşünce neredeyse tüm Premier Lig takımları peşindeydi. O ise Aston Villa ile anlaştı.

Yuri Zhirkov: Rusya milli takımı ve CSKA Moscow takımlarıyla başarıdan başarıya koşan oyuncu en son CSKA'nın abisi Chelsea ile anlaştı.

Danijel Pranjic: Heerenveen'de oynayan 27 yaşındaki Hırvat oyuncu Bayern ile anlaştı.

Yossi Benayoun: Tüm yaz boyunca en çok sevindiğim senaryolardandı. Yossi'yi Barça'nın istediğiydi. Ama sevincim buruk kaldı. Ortada hiçbir haber yok.

Micah Richards: Man City 2. kaptanı 20 yaşındaki Micah Richards gelseydi mutlaka takımın defansına level atlattıracaktı. Ancak o kalmayı tercih etti.

Michael Owen: Rafael Benitez'in bu transferi istediği ancak Kop'tan çekindiği konuşuluyordu. Eski Liverpoollu şimdi Man Utd'da.

Keirrison: Brezilya ligi ve FM takipçilerinin yakından tanıdığı bir isim. Henüz 20 yaşında. Barcelona ile anlaşacağı söyleniyor.

Gençlerde iş yok

2009-07-20T14:54:00.003+03:00

Dünkü Rapid Vienna-Liverpool maçı 1-0 ev sahibi takımın üstünlüğü ile sonuçlandı. Maçı canlı izleme gibi bir şansımız olmadığından liverpoolfc.tv adresinin canlı anlatımından maçı takip etmiş bulundum. Takip dediysek sürekli değil 10 dakikaya bir. Çünkü bu denli önemsiz maçı Rafael Benitez bile önemsememiş ki Carragher ve Gerrard'ı saymazsak Avusturya liginde bile şampiyonluğa oynayamayacak bir 11 vardı sahada. Zaten genelde ilk hazırlık maçları ağır antremanlar sebebiyle hep rölantide geçer. Bu maç da böyle oldu ev sahibi takım Hofmann'ın attığı golle galip geldi.

Maçın üzerinde durmaya çok gerek yok. Takım ve teknik heyet bugün Bangkok'a indiler. Avusturya ve İsviçre'deki yapılan kamplara katılmayan Fernando Torres de kafileye katılmış böylece Liverpool tam kadro Tayland'da.

Liverpool'un hazırlık takvimini de açıklayalım. (TSİ)
22 Temmuz 16.00 - Tayland karması
26 Temmuz 14.00 - Singapur karması
2 Ağustos 22.00 - Espanyol
5 Ağustos 20.00 - FC Lyn Oslo
ve bu şekilde yurtdışı kamplarını tamamladıktan sonra İngiltere'ye dönecek olan Liverpool takımı 8 Ağustos 17.00'de Atletico Madrid takımını Anfield'da ağırladıktan sonra lige hazır duruma gelecek.

Owen'a kamp dayağı

2009-07-16T18:43:00.003+03:00

Liverpool'un İsviçre'deki kampına ziyarete gelen Michael Owen şu kavgadan sağ çıkar mı dersiniz?

Michael Owen'ın Liverpool kampında ne aradığı bir yana şu antremanda oyuncular ne yapıyor anlayabilmiş değilim. Belki ortada bir yerde baklava vardır kimbilir.

Sir'ün planları

2009-07-15T19:28:00.003+03:00

Sir Alex Ferguson geçenlerde transfer defterini kapattıklarını açıklamıştı. Ben de ilk duyduğumda şaşırmıştım. Çünkü bu adam Cristiano Ronaldo'yu 94M€ gibi bir fiyatla yollamıştı. Diğer yolladığı oyunculardan Sunderland'e giden Fraizer Campbell'dan 4.1M€, Ipswich Town'a giden Lee Martin'den 2.25M€ kazanmış, diğer gidenler Carlos Tevez ve Darron Gibson'dan ise kasasına bir kuruş koymamıştı. Toplam fiyat 100.35M€ ediyor.

Kadroya yeni katılanlardan Michael Owen'a bir kuruş ödemeyen Ferguson, Obertan'a 3.5M€ ve Valencia'ya 19M€ olmak üzere toplam 22.5M€ harcama yapmıştı. Bunun haricinde Manchester United'ın Benzema'yı son anda kaçırdığını da bilmekteyiz. Böylece Manu'nun kasasına ekstradan 77.15M€ girmiş oluyor.

Aklımdaki sır perdesi haberin devamını okuyunca aralandı. Ferguson demecinde bu seneki fiyatlardan oldukça yakınmış. (Sanki 5 milyona sattı Ronaldo'yu) Real Madrid'i piyasayı yükseltmekle suçlamış vs. Burda Sir'ün ilk amacı altyapıdan yükselen ve yeni gelen oyunculara şans tanımak. Zaten bunu Man Utd kadrosuna baktığımızda da görmekteyiz. Birçok genç oyuncunun bu sezon şans alması gerekiyor. Kadro yükü de hayli fazla. Alex Ferguson'un ligin ilk yarısının bitmesine kadar vakti var. Bu kadroyu oturttuğu zaman kendini zaten başarılı sayacak.

Ama ya başarılı olamazsa? O zaman da daha düşük bir piyasayla girilecek bir transfer dönemi var. Alex Ferguson'un milyon poundları o zaman konuşur işte. İmrenip de alamadığı oyuncuları almak için bir fırsat. Nasıl olsa parası cepte.

Adam sen ne işe yararsın?

2009-07-11T23:32:00.004+03:00

Arsenal günlerinden beri kanımın ısınamadığı bir adamdır Jermaine Pennant. Arsenal'deki formu Wenger'i tatmin etmemiş olacak ki zırt pırt Premier Lig takımlarına kiralanıp duruyordu. En sonunda Birmingham'a transfer olmuştu. Fiyatı transfermarkt'ten öğrendiğimiz kadarıyla 750K€. Sonrasında Benitez'in oltasına takılması ve 9M€'luk bir transfer var kariyerinde. Geçtiğimiz sezonun devre arasında Yossi Benayoun ve Dirk Kuyt üzerine kurulmuş sağ açık tarafında forma giyemeyeceği ve sorun çıkaracağı teknik heyet tarafından anlaşılınca Portsmouth'a kiralık olarak gönderilmişti. Orada ise 13 maç forma giymiş.

İngiliz futbolcunun sözleşmesi bu sezon sonunda bitiyordu. Benitez önümüzdeki 5 yılın takımını kurarken önce iç transferden başlayıp 5-6 oyuncunun sözleşmesini uzatmıştı. Pennant ise bu sözleşmesi uzatılanlar arasında değildi. Serbest kaldıktan sonra gelen teklifleri değerlendirip gitmeyi çok istediği İspanya'ya, Real Zaragoza'ya, gitmiş. İlginçtir birçok İngiliz takımının formasını giyen bu oyuncunun yaşı henüz 26. Bir patlama yapmak için önünde birkaç sezon daha var ama ben o ışıltıyı Pennant'ta göremiyorum.

Mavinga resmen Liverpool'da

2009-07-11T23:03:00.002+03:00

Arsenal'in de peşinden koştuğu 18 yaşındaki Fransız defans oyuncusu Chris Mavinga bugün itibariyle Liverpool ile anlaşmış. Böylece Mavinga, Liverpool'a Paris SG'den gelen 2. oyuncu olmuş. İlki ise David Ngog.

Kendisini pek tanımadığım için daha fazla kelam edemeyeceğim. En iyisi gelsin bir oynasın da görelim diyorum.

Vah Aurelio

2009-07-09T15:44:00.004+03:00

Düzeltme: Aşağıda yazan 6 ay olayını Benitez açıkladı. İlk gelen raporlarda Aurelio'nun durumunun çok kötü olduğu söylenmiş. Ancak şu an ilk raporlara göre durumu iyiymiş. Aurelio geçireceği ameliyat sonrası 1 veya 2 ay sahalardan uzak kalacakmış.

Footballove ve This is Anfield sitelerinden öğrendiğim kadarıyla Liverpool'un sol bek oyuncusu Fabio Aurelio ailesiyle tatil yaptığı Brezilya'da futbol oynarken sakatlanmış. Footballove, 6 ay demiş ancak TIA sadece sezon açılışını kaçıracak demiş.

Bunun üzerine Benitez, Dossena'yı satma fikrini askıya almış. Ancak bence Andrea Dossena'dan bi nane olmaz. Sadece Konfederasyon Kupası'ndaki performansına değil lafım. Geçen sezonki performansından sonra biz arkadaşlarla beraber "İtalyan Sabri" lakabını takmıştık. Bu adamın para kazanılmasa bile satılması gerekiyordu. Şimdi Benitez'in ilk tercihi büyük ihtimal Emiliano Insua olacak ama Dossena'nın kadro listesinde bile bulunması beni tedirgin ediyor.

Yazıya da madem Chelsea'ye attığı golün resmiyle başladık Manchester United'a attığı golle de yazıyı bitirelim.

Arda, 10 numara ve kaptanlık üzerine

2009-07-09T12:35:00.004+03:00

Adnan Polat'ın bu sezon Arda'ya 10 numaralı formayı ve kaptanlık görevini vereceğini medyadan öğrendik. Arda'nın kaptanlık teklifine evet dediğini biliyoruz ama 10 numara teklifine ne dediğini bilmiyoruz henüz. Kulübün resmi sitesinde de halen Lincoln kadroda göründüğünden Arda'nın numarası 66 olarak duruyor. Bu bizi ilgilendiren kısım değil tabi ki. Ben ise bu kararı sebepleriyle ele almayı düşündüm.

Lincoln meselesi: Lincoln uzun süredir Galatasaray'da sorunlu bir futbolcu. En son Nordbank'taki Hamburg ile yapılan UEFA Kupası maçında oyundan alındıktan sonra teknik direktör Bülent Korkmaz'la yaşadığı tartışmadan sonra iyice gözden düştü. Önce takımdan sonra taraftarlar tarafından dışlandı. Şimdi de kronik hale gelmiş sezon öncesi kamplara katılmama hastalığını sürdürüyor. Adnan Polat bu konuda sözleşmesini feshetmesini düşündüklerini söyledi. Bu da 10 numarayı boşa çıkarıyor. Belki de tüm futbolcuların istediği, peşinden koştuğu hatta zamanında kavga bile ettiği 10 numarayı Arda'ya vererek şimdiye kadar olan hizmetlerine küçük bir hediye gibi düşünmüş olabilir.

10 numaranın mevkisi: Eskiden 10 numara diye bir mevki vardı. Hep tartışılırdı. FM severlerin yakinen bildiği AMC yani forvet arkası denilen bölge için kullanılırdı. Ancak artık öyle bir zorunluluk yok. Forvetler, kanat oyuncuları, hatta defans oyuncuları (William Gallas örneği) bile giyiyor. O yüzden sol kanat oyuncusunun bu formayı giymesinde herhangi bir sakınca yok.
Arda ister mi? Arda, önceden katıldığı Saba Tümer'in Bu Gece adlı programında 10 numarayı giymek istemediğini, sebebini de bilmediğini söylemiş. Nedendir bilinmez. Ama bence bu teklifi kabul edecektir.
10 numaranın büyüsü: Bir de "Arda 10 numaranın büyüsüne kapılır, eski formundan uzaklaşır" diyenler olmuş. Bunu hiç anlayamadım. Zira Arda ne yapacak? 10 numarayı verdiler diye antremanlara çıkmayacak mı?
Ve en önemlisi forma satışları: Adnan Polat belki de hepsinden ziyade bunu hedefliyordu. Arda'yı seven birçok taraftarda şu an Arda'nın 66 numaralı forması zaten mevcut. Ancak Adnan Polat artık takımda tutamayacağını bildiği Arda'dan son kez yararlanmak istiyor olabilir. 10-Arda herkesin forma koleksiyonunda istediği bir forma olabilir. (Aynı Alex örneğinde olduğu gibi)
Kaptanlık meselesi: Yukarıda da bahsettiğim gibi Adnan Polat artık bu senenin sonunda Arda'yı takımda tutamayacağını biliyordu. Onun Avrupa'ya gitmeyi çok istediğinden haberdar. Son senesinde ona gerçekten büyük bir jest olan kaptanlık pazubandını vermesi Arda'yı oldukça sevindirmiştir. Arda'nın Galatasaray kaptanlığına yakışmayacağını düşünenler geçen sezon kaptanlık pazubandını kimlerin taktığına bakmalı. Ayhan'ın olmadığı maçlarda Lincoln ve hatta Sabri bile kaptan olmuştu.
Kaptanlıkta yaş: Hele bu yaş olayının hiç sorun edilmemesi gerektiğini düşünüyorum. Çünkü elimizde o kadar somut örnekler var ki. İşte bunlardan birkaçı: Fernando Torres, 4 senelik kaptanlığını yaptığı Atletico Madrid'de ilk kaptan olduğunda 19, Fabregas geçtiğimiz sezon sakatken Arsene Wenger tarafından bu göreve layık görüldüğünde 21, Steven Gerrard, Sami Hyypia'dan kaptanlığı devraldığında 23, Marcel Desailly Katar'a gidip de kaptanlığı John Terry'ye verdiğinde Terry 24 yaşındaydı.

Melwood ve Anfield'a hoşgeldin Glen!

2009-07-09T12:25:00.003+03:00

Glen Johnson hakkındaki küçük bir değerlendirmeyi burada bulabilirsiniz. Liverpool resmi sitesi de Glen Johnson'ın ilk antremanından fotoğraflar yayınlamış. Biz de buraya bir-iki tanesini koyalım. Ayrıca Johnson seneye 2 numaralı formayı giyecekmiş.

Shaq takası ve emeklilik yüzüğü

2009-07-09T10:46:00.003+03:00

Shaquille O'Neal NBA tarihine geçmiş bir isim. Kariyer başarılarında 4 şampiyonluk, 15 defa All-star maçı, 1 sezon, 3 Finaller ve 3 All-star olmak üzere 7 kez MVP olmuş bir isim. Tabi bu başarılardan bahsederken bu kişinin 35 yaşından genç olduğunu iddia edemezsiniz. Shaq şu an 37 yaşında ve bu sezonun sonunda emekli olmayı planlıyor. Uçuşa geçtiği Orlando yılları, Phil Jackson ve Kobe ile beraber Lakers'ta altın çağ, Wade ile 2-0 geriden gelip kazanılan şampiyonluktan sonra bu saydıklarım kadar başarılı olmayan bir Phoenix dönemi de geçirdi. Shaq'ın tanımı serbest atış haricinde her şeyi yapabilen muazzam pivottu. Zaten ilerleyen yaşıyla bu bahsedilen her şeyi yapamaz olduğu bir gerçek. Aldığı dakikalar az olsa bile ortaya koyduğu olgun oyun, pota altına kazandırdığı sertlik, final ve playoff tecrübesi ile takıma bir nevi önder olması gibi pozitif yönleri için tercih ediliyordu aslında. Son sezonda baktığımızda 75 maç oynamış, maç başına 30 dakika ve 17.8 sayı 8.4 ribaund 1.4 blok. Cleveland yönetiminin bu rakamları göz ardı edip daha iyi rakamlar beklediğini sanmıyorum.

Cleveland ile O'Neal arasında bir elektrik olduğunu duymuştum geçtiğimiz sene. Takasın sona erdiği gün piyasada yer alıyordu bu haber. Ama pek destekçi bulamadığım için inanmamıştım. Nitekim gerçekleşmedi de öyle bir takas. O zamanlar takas pakedinde Varejao ile Pavlovic vardı. Şimdi ise yönetim Ben Wallace+Pavlovic+500K$+2010 2. tur draft hakkı şeklinde bir tercih yapmış. Belki bahsettiğim zaman bu takas yapılsaydı Cleveland şampiyonluğu alacaktı. Hatta ben de böyle düşünüyordum ancak takım içi ve dışı bazı dengeler doğu finali şampiyonluğunu engelledi.
Takım dışı dengelere değinmeye gerek duymuyorum. Orlando takımının Cleveland'a ters gelmesi, Hidayet gibi konuları zaten biliyorsunuz. Takım içi unsurlara gelecek olursak, takımda ciddi bir tecrübe eksikliği, mental bozukluk vardı bu bir gerçek. Belki de takımın abilerinin Joe Smith ve Ilgauskas olmasının bunda bir etkisi vardır. Mo Williams'ın başını okşayıp, LeBron'a akılcı dersler vermesi gereken birisi yoktu.

Sonra Ben Wallace'ın hücumu evlere şenlik ve rakip takım 4 kişiyi 5 kişiyle savununca da çok zorluk çıkıyordu. Pavlovic'in de 2 yıldır kıramadığı bir şanssızlık var. Zamanında ilk 5 başladığı maçlar oluyordu ama şimdi rotasyona sadece LeBron'u dinlendirmek için giriyor. 2010 draft hakkına gelince ben bu sezon Cavs'in iyi olacağına inandığım için draftten gelecek oyuncunun pek iyi olmayacağı ortada. O yüzden draft hakkının da verilmesinde hiçbir beis yok. Bu verileri topladığımızda Shaq'ın takasının doğru olduğuna inandığımı belirteyim.

Yönetim şu an topu LeBron'a atmış durumda. "Shaq'ı getirdik daha ne yapalım" diyorlar.
Shaq, Kobe ve Wade'den sonra NBA'in en iyi 3 oyuncusundan diğeriyle oynamak için can atıyor. Ve tabi son senesinde yüzük kovalama peşinde.
Medya çok memnun. Zira Wade-Kobe-LeBron karşılaştırmasından bayağı nemalanacaklar.
LeBron herhalde aralarında en mutsuz olanı. Sanıyorum kendisi olası bir şampiyonluğun Shaq sayesinde olacağından endişeli. Malumunuz bu arkadaşımızın Amerika kıtası kadar egosu var. Onu nasıl tatmin edecek merak ediyorum.

Takımı nasıl etkiler diye bir soru gelebilir. Ben hücumda top paylaşımı konusunda sorun olacağını sanmıyorum. Shaq gibi bir oyuncu nasıl Kobe ile Wade ile oynayabildiyse LeBron ile de rahat rahat oynayacaktır.

Nereden nereye

2009-07-07T15:11:00.003+03:00

Ali Güneş bir dönem Fenerbahçe ve Beşiktaş gibi Türkiye'nin iki önemli takımında forma giydi. Hangisinde daha iyi oynadı hangisinin taraftarları onu kucakladı gibi polemiklere girmeye gerek yok. Kendisi hakkındaki bilgileri transfermarkt'tan öğrenebiliyoruz. Beşiktaş kariyerinden sonra Freiburg'a bedavaya gitmiş. Oradaki 2 sezonda Bundesliga-2 ve Almanya ulusal kupası olarak bilinen DFB-Pokal'de toplam 29 maçta forma giymiş ve şimdi TSL'nin yeni ekiplerinden Kasımpaşa ile anlaşmış. Ben yaşı kemale erdi sanıyordum ama daha 30 yaşındaymış. Ne diyelim hayırlı olsun Kasımpaşa'ya.

Diğer ismimiz hayal kırıklıkları ve CM balonları arasında yer alan birisi. Gençlerbirliği'nden Beşiktaş'a birkaç oyuncu + 1.4M€ ücret karşılığında ve büyük hayallerle getirildi. Aslında biz yani CM severler onu çok önceden tanıyorduk. Sağ açıkta rakibi dağıtacağını tahmin ederek yanılgı içerisine girmişiz. Beşiktaş kariyeri sonrası hiçbir kulüpte tutunamadı. Beşiktaş'ta oynarken kiralık olarak Ankaragücü ve Konyaspor'da forma giydi. Konyaspor'da oynadığı ilk dönemde iyi bir performans yakalamıştı ancak bir antremanda Zafer Biryol'la kaptanlık mevzuunda yaptığı kavgadan dolayı Konyaspor'dan gönderildi. Tekrar Ankaragücü derken Zafer Biryol'un Fenerbahçe'ye transferi sonrası Konyaspor'a tekrar geldi. Yine tutunamadı ve Manisa, Sakarya derken şimdi Altay'la anlaşmış. Ne kadar başarılı olur tartışılır ama bu sorunlu ve istikrarsız oyuncunun Altay gibi Bank Asya 1. Lig'de oynayan bir takımda bile forma giymesi kendisi için nur nimet.

Düzeltme: Kendisinin kariyerini yazmaktan ismini yazmayı unutmuşuz. 2. hayal kırıklığımız Okan Koç'tu.

Merseyside'da bilet piyasası

2009-07-07T02:52:00.009+03:00

Yabancı ülkelerdeki maç bileti ve kombine fiyatlarını her zaman merak etmişimdir. Özellikle Türkiye şartlarıyla hep kıyaslamak istemişimdir. Bu yazı belki bir kıyaslama olmayacak ama isteyenler ülkemizdeki fiyatlarla da yan yana koyup karşılaştırabilirler.

Liverpool takımını merceğe aldım. İngilizler 45.362 kapasiteli bu stadı 4 bölüme ayırmışlar. Bölümler ve sınırları yukarıdaki resimde mevcut. Aşağıda ise bu biletlerin fiyatlarına yer verdim. Bilet fiyatları pound üzerinden ben ise TL-pound kurunu 2.53 alarak fiyatları TL cinsine çevireceğim.

Liverpool bilet idaresinin kararı ise (ilk ne zaman uygulanmıştır veya İngiltere'nin her tarafında böyle mi bilemiyorum) 65 yaş üstü ve 17 yaş altı taraftarlara indirimli bilet satmak.

Tabloya baktığımızda bir de erken bilet alanlara bir miktar avantaj sağlandığını görmekteyiz. Fiyatlar aşağıdaki gibi.

Main Stand denilen bölüm basın ve protokolün olduğu kısım. Ayrıca kameralar da buradan çekim yapmakta. Centenary ise Main Stand bölümünün tam karşı tarafı. Bu iki yerdeki bilet fiyatları 1.849 / 1.388 TL
Anfield Road adındaki meşhur caddenin kısmındaki tribünler ise bizim bildiğimiz kale arkası tribünü. Buradaki bilet fiyatları Main Stand ve Centenary'ye göre azıcık daha ucuz ve 1.824 / 1.368 TL
Kop tribünü ise dünyanın en ünlü ve en efsane tribünü. Yeri ve stada olan açısından ziyade buraya gelen taraftarlara bir jest olarak bilet fiyatları diğer tribünlere nispeten düşük. Bu tribüne gelmek isteyen taraftarlar 1.725 / 1.295 TL ödüyorlar.

Bilet idaresinin bir başka uygulaması ise beni şaşırttı. Yalnızca Anfield Road tribününe has, eğer baba ve oğul olarak kombine alıyorsanız 2 bilet değil 1,5 bilet fiyatı veriyorsunuz. O da yaklaşık 2.737 TL'ye geliyorTaraftarlara sağlanan bu avantajlar bunlarla sınırlı değil elbet. Engelli vatandaşlara da bir kıyak geçen yönetim stadın belli yerlerine ve sınırlı kontenjanla engelli taraftarları alıyor. Bunların fiyatları ise şu şekilde.
Paddock (Main tribününün alt katı) 1.388 /1.039 / 695 TL
Kop 1.295 / 971 / 647 TL
Anfield Road 1.368 / 1.027 / 685 TL
*"Refakatçiler ücrete tabi değildir" şeklinde yazılmış buna da bir hayli şaşırdım.

Ayrıca merak edenler için söyleyelim bu biletler sadece Premier Lig değil League Cup, FA Cup ve Şampiyonlar Ligi'ni (olasılığı düşük ama olur da Avrupa Ligi olursa onu da) kapsamakta.

Geçelim Anfield'ın 1,5 km kuzeybatısına, Goodison Park'a. Merseyside'ın mavi köşesi 40.157 kişilik stadını 9 bölüme ayırmış. Bölümleri tek tek açıklamak olanaksız. Ben bir resimle bunu halletmeyi düşündüm.
Bölümler karışık ve sayı itibariyle çok olduğundan fiyatları kısaca yazıp geçmek istiyorum. Goodison'da yetişkin, 16-21 arası, 16 yaş altı ve 65 yaş üstü şeklinde 4 yaş grubu mevcut. Bunların fiyat tarifeleri ise çeşit çeşit. Şimdi yazacağım fiyatların sıralaması bu şekilde olacak. Fiyatların resmi sitedeki halini de en altta göreceksiniz.

Top Balcony 1.356 / 834 / 667 / 834 TL
Main Stand 1.439 / 918 / 751 / 918 TL
Upper Gwladys 1.356 / 834 / 667 / 834 TL
Lower Gwladys 1.232 / 834 / 667 / 834 TL
Upper Bullens 1.439 / 918 / 751 / 918 TL
Lower Bullens 1.232 / 834 / 667 / 834 TL
Paddock 1.356 / 834 / 667 / 834 TL
Park End 1.482 / 1.001 / 751 / 1.001 TL
Family Enclosure 1.120 / 834 / 361 / 834 TL
*Bir de not düşmüşler 16 yaş altı kısmı Family Enclosure'dan bilet alamaz gibisinden. O zaman 361 TL yazdığımız fiyat yalan olmuş oluyor.

Kırmızı

2009-07-07T02:23:00.003+03:00

Herkes onu futbola başladığı Liverpool forması ile tanıdı. Parladı, efsane oldu. Lafta değil gerçekten taraftarın gönlünde taht kurmuştu. 2004 yazında ise parayı ve daha fazla şöhreti tercih ederek Madrid yolunu tuttu. Taraftarları çok üzdü ve belki de taraftarların ahı tuttu. Madrid'de geçirdiği şanssız sezonun ardından sürpriz bir şekilde 25M€ karşılığında Newcastle yolunu tuttu. Real Madrid'de iken ben de herkes gibi sıradan bir Premier Lig takımında iyi iş yapacağını düşünüyordum. Ama Newcastle yılları öyle olmadı. Sakatlık peşini bir türlü bırakmadı. Belki de dünya üzerindeki en narin futbolculardan biriydi.

Son olarak Newcastle küme düşünce onun da gideceği aynı diğer birçok takım arkadaşı gibi ortadaydı. Ama nereye gidecekti? Olympiakos dediler, Hull, Stoke bile teklif yapmış dediler. Guardian'ın o meşhur albümlerine bile alet olmuştu. (Link)

Sürpriz oldu Alex Ferguson'ın onu alması. Tabi yedek kalmayı sorun etmeyecek bir oyuncu almayı düşünüyordu. Owen da tam istediği tanıma uyar. Kop tribünü ise bu transfere Owen'ın Real Madrid'e gittiği zamankinden çok daha fazla kızacak. Owen doğma büyüme Liverpool taraftarı ve Liverpoolluların en çok nefret ettikleri takım Manchester United. Kendisi bu teklifi kabul ederken neler hissetmiş bilmiyorum ama Anfield'a çıktığında neler hissedeceğini az çok kestirebiliyorum.

Kendisine sağlıklı futbol diliyorum daha fazlasını değil.

...

2009-06-24T00:09:00.004+03:00

-Mola bitti, keyif sürüyor-

Glen Johnson

2009-06-19T15:40:00.008+03:00

Glen Johnson, 1984 doğumlu İngiliz milli takım oyuncusu. Sağ bek mevkiinde görev yapmakta. West Ham United'da futbola başlamış. 2003 yılında Chelsea'ye 7.4M£ (~8.3M€) karşılığında geldi. Chelsea'deki ilk yılında ve geldikten 1 yıl sonra Mourinho yönetiminde pek şans bulamadı zira Mourinho, Porto'daki sağ bekini (Paulo Ferreira) de beraberinde getirmişti (ek olarak Essien'in sağ beke çekilmesi de etkili oldu). 2006-07 sezonunda Portsmouth'a kiralık yollandı. Portsmouth'ta 26 lig maçına çıktı ve sonraki sene Portsmouth'a 4.9M£ (~5.5M€) karşılığında döndü. Portsmouth'ta başarılı geçen bir sezon sonucu İngiltere milli takımında formasıyla ödüllendirildi ve spor yazarlarının seçtiği yılın 11'ine seçildi.

Liverpool tarafında ise mali sıkıntılar baş göstermekte. Benitez Alvaro Arbeloa'ı Real Madrid'e 10-12M€ karşılığında göndermenin peşindeydi. Bu konudaki son gelişmeleri pek bilmiyorum ama Glen Johnson'ın gelmesiyle Arbeloa'nın pabucunun dama atılacağı bir gerçek. Johnson her ne kadar iyi bir oyuncu olsa da verilen 17M£ (~20.5M€) gerçekten ederinden çok fazla. Bunu telafi etmek için Arbeloa'dan başka para kaynağına ihtiyaç var.

Ben ise Glen Johnson'ın Liverpool'da başarılı performansına devam edeceği kanaatindeyim. Maliyetini amorti etmesi her ne kadar uzun sürse de en azından 2 yıl kalması hem takım için hem kendisi için yararlı olacaktır.

Bilgi ve istatistikler transfermarkt.co.uk'tan alınmıştır. Eğer hata görürseniz ve bildirirseniz memnun olurum.

Zen Master

2009-06-15T12:01:00.004+03:00

Tecrübe, görüp geçirmişlik. Sonra yetenek ve en son şans. Bu Orlando, Cavs'ten ne kadar tecrübeliyse, Lakers da Orlando'dan o kadar tecrübeli. Bir de şöyle bir olay var. Stan Van Gundy ve Mike Brown'ın kariyerlerinde 7şer defa playoff serisi kazanmışlar. Toplam 14 ediyor. Bir de yanına Phil Jackson'ı koyduğumuzda Zen Master'ın "şampiyonluk" sayısı -artık- 10. Bırakalım da Lakers ve Jackson tecrübenin ve şampiyonluğun tadını çıkarsınlar.

Jordan ve ekibiyle 6, Kobe ve Shaq ile 3 şampiyonluk kazandı Jackson. Bu kez elinde bir Shaq yoktu. Ama birbirine uyumlu çarkların hareket ettirdiği bir makine vardı adeta. Kobe gibi bir oyuncu eğer bu çarklardan birisi olamazsa yani kendi halinde takılırsa takımı için büyük facia olurdu. Bunu da o 'makine'ye monte eden yine Jackson idi.

Lakers'ı 3 sene şampiyon yaptıktan sonra 1 sene koçluğa ara verdi. O sezon Lakers batıda 11. olarak playofflara giremedi. Sonraki iki sene Jackson önderliğinde playoffların ilk turunda elendiler. O zamanki kadro tam bir faciaydı zaten.

Anlattıklarımdan bir sene sonra yani 2007-08 sezonunda Lakers aradığı kanı büyük bir kazıkla buldu. Gasol'ü kadroya kattı. Aslında o zamandan beri Lakers şampiyonluk favorisiydi. Geçen senenin sonunda yeni nesil "üçlü silahşörler" (Paul Pierce, Ray Allen, Kevin Garnett) tarafından mağlup edildiler.

Ve bu sezon batı konferansındaki yalnız birincilik aslında finallerin habercisiydi. Herkesin Cavs hakkındaki görüşlerini yanıltan bir Orlando vardı karşılarında. Her ne kadar Orlando -biri Staples'ta olmak üzere- 2 maçta üstün oynamasına rağmen yenilse de bunlar Lakers'ın hanesine yazılıyordu. Ve seri 2. kez Los Angeles'a gidemeden bitti.

Artık Jackson'ın her parmağında 1 yüzük var ve bu konuda Red Auerbach'ı da geçerek NBA tarihine geçti. Sanıyorum ki birkaç sezon daha götürecek Lakers'ı ve Kobe'yle beraber basketbola veda edecek. Yaş olmuş artık 63 zaten.

50 milyon dolar!

2009-06-13T17:52:00.000+03:00

51 milyon vermişler herhalde...

"In Hedo we trust"

2009-06-12T15:10:00.003+03:00

Bugün yine moral bozucu bir mağlubiyet. Bende kesin bir şey var buna eminim. Kimi tutsam bir şeyler oluyor sanki. Cavs'e bir numara büyük gelen Orlando, Lakers'a karşı 2. defa üstün oynadığı halde yenildi. Hoş şeyler değil elbet ama bunların hepsinin benim başıma gelmesi moralimi çok bozuyor artık. Bakarsınız bir gün televizyonu kırarım da rahatlarım.

Bu sabah yine yine ve yine Alston&Nelson şenliği vardı. Artık tahminim Los Angeles'tan bir villa karşılığı şampiyonluğu satmaları yoksa kendi takımına bu kadar zarar verecek adamlar artık Türkiye'de bile azaldı. Lakers'ın maça ortak olması ise A.Rıza sayesinde oldu. Arka arkaya attığı sayılar NBA'in mental konuda lideri Orlando'yu yıktı adeta.

Hatta bu mental yıkımın en sonuncusu ise Mickael Pietrus'un maç sonunda yaptığı hareket. Artık benim gözümde birinci değiller. Böylece Mickael Pietrus'un eski halini hatırlamış olduk. Disiplinsiz, çirkef, istikrarsız ve vasat bir adamdı Van Gundy onu bu şekilde yontmadan önce. Tipik bir Fransız işte. Son derece antipatik bir takımın antipatik bir oyuncusuna patlayıverdi.

Hido'ya övgüler, Lewis'e yergiler, Howard'a sitemler olacaktır. Zira Orlando takımı bugün normal seyrinin dışındaydı. Fisher da bu takımın fişini çekiverdi.

Başlığa dönecek olursak her maç sabahı göğsümüzü kabartan o müthiş insanı o şekilde görünce insan duygulanıyor bir an:

Let's go Magic!

2009-06-10T12:30:00.004+03:00

Serinin 3. maçı tam bir karnaval gibiydi. Sanıyorum ki tüm izleyenler basketbola doymuştur. En azından ben ağzıma kadar basketbol doldum. Hepimiz Orlando'nun kazanacağını tahmin ediyorduk ama bu denli müthiş hücum edeceklerini tahmin edenlerin sayısı üç-beşi geçmez.

Oyunun hemen başında, ilk çeyrekte, başlı başına iki müthiş performans vardı. Bir yanda "şut kaçırmayan" Kobe diğer yanda harikulade Orlando takımı. Orlando'nun performansı gerçekten çok ilginçti zira normal şartlara göre atış yüzdeleri inanılmazdı. Bu senenin facia adamı Rafer Alston önderliğinde adım adım ilerleyen bir ordu gördük sanki. Howard da topu aldıktan sonra kafasını kaldırınca küçük ama önemli iki asist yazdırdı istatistik hanesine. İlk çeyrekte 17 sayı kaydeden Kobe bir rekor sinyali vermişti ancak diğer bölümde ilk çeyreğe göre gerçekten çok sönüktü. Ha tabi yaptığı 8 asist bunu fazlasıyla karşılıyor.

İlk yarı sonucunda Orlando Magic'in iç saha yüzdesi %75'ti. Bu da finallerde yapılan en yüksek yüzde. Kaan Kural'ın da bahsettiği gibi "%45 sınır yüzdedir. Altı kötü, üstü iyidir. 50 iyidir. 55 harikadır. 75'i karşılayacak bir cümle kuramıyorum." Gerçekten öyleydi. Ama ilginçtir Magic bu yüzdeyle attığı sürece Lakers her zaman öndeydi. Gasol çok sağlam oynadı. Ariza her zamanki gibi Hido'yu çok yıprattı. Ancak bu yüksek yüzde maç bitene kadar Orlando'nun yanındaydı.

Koskoca Orlando tamamen kusursuz muydu? Hayır tabi. İlk yarıda aksayan parçalardan biri Rashard Lewis'ti. Lewis önceki maçlardaki performansından biraz ödün vermiş gibiydi. Gerçi ikinci yarı açıldı birkaç ceza üçlüğüyle beraber.

Hidayet'e ise ayrı bir paragraf ayırmak gerek. Tam bir basketbol üstadı. 1 oynuyorsa 1 de oynatıyor. Nerede sayı atacağını nerede asist yapacağını çok iyi biliyor. NBA'de çoğu takımda aranan parçaların tek kişide birleşmiş hali. Attığı 18 sayı ve yaptığı çok çok değerli 7 asist yine takımı sürükledi. O aslında gösterişli performansları tercih etmiyor, Van Gundy'nin diğer oyuncuları gibi. 40 sayı 10 asist yerine 20 sayı 20 asisti tercih edecek bir oyuncu.

Neyse laf kalabalığı yapmaktansa 4. maçı beklemek gerek. Tek bir tavsiyem var "serinin kader maçı" söylemlerine kulak asmayın. Sonuçta bu final serisi. Her maç kader maçı olmak zorunda.

Aşağıdaki resim ise maçı bitiren top çalma:

Go to Orlando

2009-06-08T13:31:00.003+03:00

Yazık değil mi şu adama? J.J. Redick ve Courtney Lee'nin başarısız bitiricilikleri Hido'nun yorulmasını silip attı. Şimdi seri Orlando'da ve deplasmanda daha iyi oynayan takım evine 2-0 geride dönüyor.

Bu para adamı bozar

2009-06-05T15:02:00.002+03:00

Man City başkanı olarak arz-ı endam eden Sulaiman al Fahim geçtiğimiz günlerde Portsmouth'u da kadrosuna kattı. Kendisinin bir kulüp alacağını bildiğimizden dolayı pek sürpriz olmadı. Ama asıl sürpriz Manchester cephesinde yaşandı.

2 yıldır Benitez'in isteyip durduğu Gareth Barry 12M£ karşılığında Man City yolunu tuttu. Barry "Hedefleri olan bir kulübe gelmek benim için sevindirici" dedi. Bu tip repliklere biz alıştık ama herhalde İngiliz medyası yeni yeni tanışacak. Eğer Gareth Barry zahmet edip son EPL puan durumuna bakmış olsaydı City'nin 10. olup Avrupa Ligi'ne gidemediğini görürdü mutlaka. Hedef derken FA Cup veya League Cup mı? Yoksa o kadrolarla Arsenal'in, Liverpool'un, Chelsea'nin alamadığı Premier League şampiyonluğu mu?

Man City'nin yeni hedefinde ise Carlos Tevez varmış. Eğer Liverpool onu da elinden kaçırırsa vay haline...

2. Daum dönemi

2009-06-02T21:22:00.001+03:00

Biz bu sahneleri bir yerden hatırlıyor gibiyiz...

Game over

2009-05-31T19:14:00.003+03:00

Lakers karşısında Hido ve saz arkadaşlarına başarılar...

Seri ne zaman biter?

2009-05-30T11:11:00.004+03:00

Cleveland-Orlando serisinin 6. maçı bu gece. Belki de lig 1.si olup muazzam performansı ile herkesi şaşırtan Cleveland'ın 2008-09 sezonundaki son maçı. Ya da şampiyonluk hikayesinde önemli bir sayfa.

5. maç itibariyle kırmızı köşede epey sevindirici gelişme oldu açıkçası. Bunları tek tek işlemek de bir cümle halinde söyleyivermek de mümkün.

Öncelikli olarak takımın mental olarak level atladığı gerçeği. Bu sene Cleveland, Orlando'ya karşı 23 sayıyla önde olsa da 45 sayıyla geride olsa da hep "küçük Emrah" psikolojisi ile oynadı. Orlando oyuncuları, Alston hariç, Cleveland oyuncularına karşı hep rahattı. Bir Hido, bir Pietrus'u ele aldığımızda zaten göreceğiz. Cavs ise hep gergin oldu. Hakemler 5 maçın hepsinde bariz Cleveland'a daha fazla şans tanıdılar. Ama buna rağmen mavi formalılar hep olgun davranış göstermişlerdi. 5. maçta ise özellikle son çeyrekte LeBron ve arkadaşlarının bu konuyu aştıklarını gördük. 10 sayı önde olmalarına rağmen bu farkı maç sonuna dek korumaları buna ispat olmalı.

Mike Brown LeBron James'i pek dinlendirme ihtiyacı hissetmedi maç boyu. Sadece 2,5 dakika dinlendi LeBron ve kendisini dinlendirmeyi öğrendi. 3 çeyrek kozasına çekildi ve 4. çeyrek 17 sayı attı. Hepsi birbirinden değerli sayılar. Ama en önemlisi Dwight Howard'ın 6. faulünü yaptırdığı basket-faul.

Mike Brown'a hep laf ettiğim konu ise hücumda zaten çok kısır olan takıma kazandırdığı rotasyon sorunu idi. Play-offlardaki ilk 8 maçta hücum konusunda pek sorun olmamıştı. Ama bu seride Van Gundy'nin de yoğun çabalarıyla Cleveland hücum opsiyonlarını kaybederek tamamen LeBron James'in mucize oyununa bel bağlamıştı. Her maçta olmuyor ki öyle performanslar. Bu maçta ise Gibson ve Szczerbiak rotasyona katılmış oldu. Her ne kadar Szczerbiak'ın katılması çok yararlı olmasa da en azından diğer oyuncuların dinlenmesi için bir fırsat. Ama Gibson için ayrı bir parantez gerekiyor. Mo Williams'ın kötü performansına rağmen hatrı sayılır süre alamamıştı. Bu maçta uzun süre Williams ile beraber oynadılar. 3-4'lük 3 sayı isabeti ve son ikisi en önemli zamanlarda.

Peki hücumda sürekli LeBron'un eline bakan Cleveland için Mo Williams'ın kaydettiği 24 sayıya ve Ilgauskas'ın 16 sayıya ne demeli? Bu da çok çok önemli bir olay. Çünkü artık Cavsli oyuncularda ciddi bir korkaklık, potaya gidememe baş göstermişti. LeBron da bundan en çok zarar gören isimdi. Hem onun için hem de takım için iyi bir gelişme.

Tabi sırf bunlar taşımadı seriyi 3-2'ye. Orlando'daki bazı gelişmeler de etkili oldu açıkçası. Alston ve Lewis'in düşük yüzdeli şutları, Howard'ın cesurca yaptığı fauller, Courtney Lee'nin önceki maçlardaki gibi aktif olamaması... diye gider diyip yazıyı tamamlayalım yoksa yeterince sıkıcı bir yazı oldu zaten.

Erken konuşmayalım ama...

2009-05-25T16:27:00.003+03:00

Erken konuşmak istemem ama sanırım bu sezon LeBron için erken. Takımın hepsinin bu kadar formda ve dolu olduğu bir sezonda konferans finalinde veda etmek üzücü olur. Her ne kadar bu cümleler çok karamsar olsa da seri 7. maça kadar uzar büyük ihtimal. Ama böyle giderse isterse 10. maça kadar uzasın neye yarar.

Lafı daha fazla uzatmak istemiyorum. Yeterince gerginim bu maç için de yazı yazmasak ne olur sanki.

Maçın özeti olan iki fotoğraf da aşağıda buyrun:

Hedef farkı

2009-05-24T19:25:00.002+03:00

20 Mayıs'taki finalde hepimizin aklından geçmiştir Galatasaray'ın aldığı UEFA Kupası. O kupadan hemen sonra yangından mal kaçırır gibi gitmişti Fatih Terim Avrupa'ya. Hedefleri vardı ve UEFA Kupası onun için iyi bir reklamdı. İtalya macerasını tartışmak değil benim niyetim. Zira kendini İtalya'da kısa 1,5 senede iyi manada tanıttı ve son günlerini Milan gibi dünya devi bir kulüpte geçirdi. Yönetim Ancelotti'yi göreve getirmek için kovdu Terim'i. Yoksa başarısız sonuçlar hikaye. Öyle olsaydı zaten 2001'den beri Ancelotti'yi 3 defa kovarlardı.

Peki Terim ne yaptı sonra? Sene sonu Galatasaray şampiyon olmuştu Lucescu'yla. Ama Terim'in başına gelenlerin aynısı Lucescu'nun başına geldi. Terim'i getirmek isteyen Özhan Canaydın başkanlığa gelince Luce'ye kapıyı gösterdi.

2 yıllık Beşiktaş macerasından sonra Lucescu Shaktar'ın başına geçti. O zamanlar kendisini pek takip etmiyorduk ama o günden belliymiş bir şeyler planladığı. Lucescu 2004 yılından beri yani 5 yıldır Ukrayna takımının başında. Son gördüğümüz maçta da oynattığı futbol mini Barcelona gibi sanki. Oyuncular görevinin dışında ya da istemeden bir şey yapmıyor. Yaptığı paslar, koşular hepsi önceden programlanmış gibi. Romanyalı sanki Hiddink zihni ile üretmiş bunları. Oynattığı futbol ve kazandığı bu başarı kendisi için yeterli sanılabilir. Ancak gözünü Şampiyonlar Ligi'ne çevirmiş Lucescu. "Şampiyonlar Ligi'nde ilerleme kat etmeliyiz" diyor. Halbuki kendisi sözleşmesini yenilemeyip gitmek istese çoktan Avrupa'nın büyük kulüplerinden bir tanesine gidebilirdi. Ama yapmadı. Baştan sona kendisinin kurduğu sistemin meyvelerini sonuna kadar almak istedi ve doğrusunu yaptı.

Acaba Fatih Terim Galatasaray'ın başında iken UEFA Kupası'nı almayı hiç aklından geçirdi mi? Ya da kupayı aldıktan sonra Galatasaray'la beraber alacağı başarıları planladı mı? Sanmıyorum. Ve galiba bu da aynı kulüp başkanları gibi Türk teknik direktörlerinin bir sorunu: gelecek planlaması.

Kalır mı?

2009-05-24T12:55:00.002+03:00

Konyaspor'un 6 puanlık(!) maçlarından bir tanesi bugün Fenerbahçe'ye karşı. Malum bir klişe vardır: teknik direktörünü değiştiren takım ilk hafta kazanır, ikinci hafta berabere kalır, sonra düşüşe geçer. Özellikle Türkiye'de pek rastlanır böyle olaylara.

Konya da geçenlerde Ünal Karaman ile anlaştı. Ünal hoca ve Konya yönetimi zaten her daim anlaşmaya meyilli. Ünal'ın Konyalı olması bunda bir numaralı etken. Neyse konumuz bu değil çünkü ben bu teknik direktör değişimlerine takılmayı pek sevmiyorum malum ülkemiz şartları...

Fenerbahçe düşüşte olan bir ekip bunu biliyoruz. Saçma puan kayıpları ve işbilmezlikle buraya kadar geldiler. Fenerbahçe'nin Konyaspor'a karşı Kadıköy ortalaması 4 gol. Ama Konya hiç bu kadar önemli maç için Kadıköy' gelmedi. Tabi geldiğinde de Fener hiç bu kadar kötü değildi. Konya bu maçtan puan almak zorunda. Son hafta Ankaraspor'u yeneceğini düşünüyorum. Ama kalmak için yeterli olmayacaktır. Zira Konyaspor'dan çok daha özveriyle oynayan takımlar var.

Futbolun duygusal yanı

2009-05-24T12:23:00.002+03:00

Galatasaray, Glasgow Rangers ve Blackburn Rovers takımlarında geçti kariyeri. Galatasaray'da UEFA'yı kaldıran kadroda yoktu maalesef. O senenin devre arasında gitmişti İskoçya'ya. Yine de Galatasaray'la 6 lig, 4 kupa şampiyonluğu var 9 senede. Rangers'ta ise 1,5 senede 1 lig, 1 de İskoç kupası kaldırmışlığı var.

2001 yılından beri Blackburn'de oynuyor. Tugay'ın kariyerinin de bir sonu olacaktı mutlaka. O gün bugün. Taraftarlar ve Blackburn camiası Tugay'a veda edecek West Brom maçıyla. Biz de kendisine geri kalan hayatında başarılar diliyoruz. Bakarsınız bir gün kaldıramadığı UEFA'yı Galatasaray'ın başında kaldırır...

Paolo Maldini de futbolu bıraktığını açıklamıştı sezon içinde. Bugün kendisinin pek aşina olduğu San Siro'daki son maçına çıkacak. Muhtemelen gözyaşları içerisinde veda edecektir kırmızı-siyah formaya. Kendisine geri kalan hayatında mutluluklar diliyoruz.

Son nefeste

2009-05-23T12:37:00.005+03:00

Müthiş maçtı kesinlikle. Bu Cavs insanı deli eder çıldırtır ama gerçekten heyecan doruktaydı. Maçın başında kontrol her zaman olduğu gibi ev sahibindeydi. 2. çeyrekte bir ara Stan Van Gundy mola aldığında skor 43-20 idi maçın en farklı skoru yani. Sonrasında hepimiz az çok Orlando'nun farkı kapatacağını tahmin ediyorduk ama son 7 dakikanın başa baş geçeceğini çoğu kimse tahmin edemezdi. Velhasıl takım bütün olarak göçtü 3. çeyrekte. Mo Williams tüm sezonun sempatisini 10-15 dakikada harcayacaktı son çeyrekte patlamasaydı.

Sorunlar her zaman olur ama bunun üstesinden gelmek bazen çok kolay olur. Bu sabah olmadı işte. Williams, LeBron, Varejao derken bütün takım rakibe çalıştı. Maçı en çok isteyense ne LeBron ne de Mike Brown'dı. En çok isteyen isim Delonte West idi. Maçın kilitlendiği bölümlerde pasları ve şutları ile takımı sürükledi adeta. Sayısal manada bunu göremeyebiliriz ama mental olarak takım liderliğini -istemeden de olsa- üstlendi. LeBron 42 dakika oynarken kendisi 45 dakika süre aldı.

Son 7 dakikadaki 7 sayısı olmasa mağlubiyetin en büyük mimarı olacaktı Maurice Williams. 42 dakika sahada kalıp bu kadar verimsiz olan oyuncu çok azdır. Mike Brown ise Williams'ı o haliyle bile sahada tutup Daniel Gibson'ı hiç oyuna almadı. İlginç bir karar. Koçların kararı tabi ki doğruya en yakındır. Zira oyuncunun antremandaki durumunu, form grafiğini, mental olarak hazır olup olmamasını bizim bilmemiz olanaksız. Ama yine de bazı anlarda Mo-Will saç baş yoldurdu. 21 şut deneyip 7 defa isabet buldu.

Gelelim Orlando cephesine yani Hidayet'e. Maç başında Lewis ve Hido beklenilenin bile çok çok altında oynadılar. Uzun süre sayı atamadılar. Sonrasında biraz açıldılar. Hele Hidayet az daha maçı kurtarıyordu hatta elinden geleni yaptı kurtarmak için. Dwight bir süre sahada gezindi durdu. İlk maçtaki 30 sayıdan eser yoktu. Maç bittikten sonra baktım 18 ribaund almış. Maçta takibi zordu tabi :) Cleveland'da Mo Williams ne kadar maçı vermeye zorladıysa Orlando'da da Alston çok zorladı. Ama Van Gundy o kadar sabredemedi.

Son söz olarak da son şuttan bahsedelim. Hido takımının maçtaki en önemli sayılarının yani son 5 sayısının altına imzasını koydu. Son şutundan sonra rakibe 1 saniyelik şans tanıdı. LeBron ise gerçekten muazzam attı üçlüğü. Sadece ben değil muhtemelen Mike Brown bile beklemiyordur girmesini. Sonrasında tabi sabah sabah evi dağıttık sevinçten. Şunu da unutmamak lazım; önemli olan kazanmaktı, yarışmak değil.

Bu son olsun

2009-05-20T13:21:00.002+03:00

Seneye büyük ihtimal futboldan elini eteğini çekecek olan Alex Ferguson'un -umarım- son kez Premier League kupasını kaldırışı

City nereye böyle?

2009-05-20T12:51:00.002+03:00

Araplar alalı beri fantezi peşinde koşan Manchester City şu an hüsrana uğramış durumda. Milyon poundlar döküldü orta seviyeli futbolculara. Nigel de Jong, Shay Given, Craig Bellamy, Wayne Bridge. Şimdi ise 10. sıradalar. Geçen hafta Tottenham'a 2-1 yenilince Avrupa hayalleri suya düştü. Artık sadece EPL, League Cup ve FA Cup için yıldız futbolcu getiremezler. Onun yerine EPL'nin orta sıralarına hükmeden ancak büyük takımlarda oynamaya müsait olmayan oyuncuları alsalar kendileri için iyi olacak. Tabi makul fiyatlara. Yoksa kısa sürede Araplar bu işte pek kârın olmadığını anlarlarsa City bir başına kalır ortada...

Ah Denver!

2009-05-20T12:12:00.004+03:00

Bu sabahki maçı canlı izleyenlerdendim. Heyecan ve kalite çok üst seviyedeydi. Bir konferans finaline yakışan maçtı diyebiliriz. Maçın ilk yarısı 55-54 sonuçlandı Lakers lehine. İkinci yarı ise fark bir anlık 7'ye çıktı onun haricinde hep başa baş geçti. Carmelo'nun müthiş yüzdesi ve mücadelesine karşılık Kobe'nin imkansız şutları vardı. Ama son saniyelere kadar böyleydi. Chris Andersen'i de tebrik etmek lazım gerçekten çok mücadele etti. "Bird man" lakabının hakkını verdi sayılır.
Gelelim sona. Son hücum tam Denver'a gelecekken Kenyon Martin'in çok çok gereksiz faulü, mola sonrası Anthony Carter'ın tecrübesine rağmen yaptığı o cahilce hata... Belki fauller Kobe haricinde birine yapılsaydı maç gelebilirdi ancak olmuyor işte. Fark 3 olduğunda 5 saniye kalmıştı. Kaan Kural'ın da söylediği gibi taktik faul yaptırmayı pek tercih etmeyen Phil Jackson faul yaptırdı JR Smith'e. JR, ilkini atıp ikincisini kaçırmasına rağmen Denver uzunları, ribaundu Kobe'ye kaptırdı ve maç sona erdi. Olmayacak sonuç oldu. Maç boyu kontrol Denver'daydı halbuki. Ama bize şunu söylediler aslında: Lakers Staples'ta kaybedebilir. Biz de bunu umacağız seri bitene dek.

Yaramazlar

2009-05-19T12:19:00.003+03:00

Batuhan ve Engin, Es-es'in iki yaramaz çocuğu. Batuhan geçtiğimiz haftaya kadar kadro dışıydı Fener maçından sonraki davranışı sebebiyle. Engin ise sürekli takımdan herhangi biriyle kavga çıkaran egoist bir genç. Son kavgası Youla ile olmuştu.

Bu pazar çok önemli bir maçları vardı Konyaspor ile. Ligin en önemli maçıydı iki takım için de. Yenen ligde kalıyor, kaybeden düşüyor, berabere olursa ikisinin de şansı devam ediyordu. Konya ekibi öne geçmesine rağmen üst üste iki gol yiyince 32 haftanın alın terleri(!) boşa gidiyordu. Goller Batuhan ve Engin'den. Rıza hoca ne der bilemiyorum ama ne olursa olsun bu çocuklar yüzünden ligde kalacak.

Konyaspor'a Bank Asya'da, Es-es'e Süper Lig'de başarılar...

"Kontrat sorunlusu Tevez Liverpool ile flört ediyor"

2009-05-12T13:33:00.003+03:00

Başlığımız Football Manager'ın Türkçe versiyonundan. Kontratını yenilemeyen ve başka kulüplerle görüşen futbolcular için kullanılıyordu oyunda. Ama Tevez için bu doğru sayılmaz. Tevez kalmak istemesine rağmen kulüpten sözleşme teklifi gelmediğini belirtmişti geçtiğimiz günlerde yaptığı konuşmada.

Yine o konuşmada İngiltere'nin yerine -İspanya dahil- hiçbir ligde forma giymeyeceğini söylemişti. Bugün ise "Liverpool ve Kop tribünü için oynamak isterim" demiş bir radyo programında.

Ne diyelim bekleyip göreceğiz.

Denver finali erteledi

2009-05-12T12:56:00.003+03:00

Dallas karşısında seride 3-0 önde olan Denver dün geceki maçı kaybederek konferans finalini erteledi. Dallas'ta 44 sayıyla Nowitzki maçın yıldızıydı. Ancak bu galibiyetin Denver'ı pek etkilemeyeceğini düşünüyorum. 5. maçta işi bitirirler.

Bu geceki diğer maçta ise Atlanta Hawks, 2009 NBA play-offlarına veda etti. Lig 1.si Cleveland karşısında zaten pek şansı bulunmayan Atlanta, 4. maçı da kendi evinde kaybedince seri 4-0 bitti. LeBron'un 27, D. West'in 21 sayısı galibiyeti getirdi.

Houston başa döndü

2009-05-11T17:07:00.003+03:00

İlk başta Lakers'ın saha avantajını ortadan kaldırmasıyla bizi şaşırttıktan sonra kendi evinde de bir maç kaybeden Houston Rockets 4. maçı kazanarak seriyi 2-2 yaptı. Üstelik oldukça rahattı. Maç ne kadar 12 sayı farkla da bitse ilk yarı 27, 3. çeyrek 29 sayı farkla bitmişti. Skor olarak da bir diğer ayrıntı son çeyrekte 33-16'lık bir Lakers üstünlüğü olmasıydı.

Peki bu müthiş zaferin baş mimarı kimdi? Yao Ming sakatlanmıştı, T-Mac zaten yılın yarısını sakat geçiren bir isim. Artest de 8 sayıda kaldığına göre... Sürpriz bir isim, Aaron Brooks, 34 sayıyla maçın en skorer ismiydi. Olağanüstü savunması ve beklenmedik hücum katkısıyla Shane Battier elbette takımdaki 2. en iyiydi.

Sözü uzatmadan Orlando-Boston serisine getireyim. Chicago serisinden yaralı çıkan Boston kimse tarafından favori gösterilmiyordu ancak 2-2 yaptılar skoru. Yine son saniye, bu kez Glen Davis.

Bu gece ise iki seri büyük olasılıkla bitecek. LeBron ve saz arkadaşlarına başarılar...

Stressiz geçen bir gün daha

2009-05-09T21:25:00.003+03:00

Puan yükseltme maçında kazanan Liverpool oldu 3-0'la. Gerrard'ın 2 golü ve Babel'in tek golü var. Benitez için en stressiz maçlardan biriydi. Artık ligi çevirmek için şans falan yok. Man Utd aynı rahatlıkla Manchester derbisini alacaktır. Onlar da artık ufaktan ECC'yi düşünmeye başlasınlar. Zira karşılarında yılın 1 numaralı takımı olacak.

Uzun zamandır sakatlık veya başka sebepler yüzünden piyasada görünmeyen Torres hem ilk golün asistini yaptı hem de penaltıyı yaptırdı. 72. dakikada yerini Babel'e bıraktı.

Maç ile ilgili bir diğer ayrıntı da çoğu penaltıda kalecinin soluna atan Gerrard'ın bu kez kalecinin sağına attığıydı. Penaltıyı kaleci iyi kurtardı ama top önüne düşünce tamamlamayı da bildi.

Bir de Guardian Football'un canlı anlatım servisinde denk geldim. Bu sezonki Liverpool gollerini zaman aralıklarına bölmüşler. Dikkatimi çekti hemen buraya aktarayım:

Times of Liverpool goals:
0-15 mins = 5
16-30 mins = 7
31-45 mins = 14
46-60 mins = 9
61-75 mins = 11
76-90 mins = 25

Düşenin dostu olmaz

2009-05-09T18:45:00.004+03:00

Ligin en az bütçeyle kurulmuş takımı ya da ligin tek üniversite takımı idi Selçuk. Bilet fiyatları oldukça düşüktü ve tam olarak üniversitelilere hitap ediyordu. Kampüsün içindeki spor salonu ve cazip bilet fiyatlarından başka neye gerek vardı ki. Bu avantajından da oldukça faydalandı. Sezonun büyük çoğunluğunda iç saha maçları başa baş ve seyir zevki üst seviyede geçiyordu. Alınan mağlubiyetler pek önemsenmiyordu çünkü düşmeye aday 5-6 takım mücadele ediyordu. Bir ara 5 maçta 4 galibiyet serisi yakalandı. Başı KSK sonu Oyak Reno maçı. Aliağa zaten serbest düşüşte, Kepez de Aliağa'ya ikram yapmaktan çekinmiyordu. Tüm oyuncular psikolojik olarak ligi bıraktılar o an. Çünkü Aliağa'nın o durumdan geri gelecek mecali falan yoktu. Sonra da bizim serbest düşüş...

Bugünkü maçlar için klasik maç muhabbetlerine girmeye gerek yok. Oyak maçına kadar yenileceğini bilse dahi alın terini ortaya koyan takım ne yazık ki son 5 maçta en ufak bir direnç gösteremedi. Bu takım, bu rezil hali hak etmiyordu. Keşke daha iyi yerde olabilseydi.

Büyük ihtimalle bu yazım Selçuk Üniversitesi ile ilgili son yazı olacak. Seneye zaten yoğun sınav temposu var bir de gidip TB2L'yi takip edecek durumum olmayacak. Bir önceki cümle oldukça iyimserdi. Çünkü eğer Selçuk, kulübü kapatmazsa 2. ligde zor günler bekliyor olacak. Bildiğiniz üzere sponsorlar paranın olduğu yerde olurlar. Sözleşmesini yenilemeye yanaşmayan Mutlu Akü'nün yerine sponsor bulunamadığı takdirde kepenk iner. Bu durumda başlığa bakmak lazım: düşenin dostu olmaz. Öyle olunca da bizim Selçuk efsanesi tarihin tozlu raflarına karışmış olur.

Kazanan bir kez daha futbol oldu

2009-05-07T17:16:00.003+03:00

Dünkü maçın her türlü analizini çeşitli forumlardan okumuşsunuzdur zaten. Ancak ben de fikirlerimi belirtmek istiyorum.

Man Utd-Barcelona finali hiç şüphesiz hem UEFA'nın hem de futbolseverlerin istediği bir finaldi. UEFA da kuraları bu doğrultuda çekti tabi ki. Ancak Chelsea ve Hiddink hesapta yoktu. Hiddink kuşkusuz şu anki teknik direktörler arasında teknik analiz ve taktiksel anlayışı sahaya dökme açısından dünyada bir numara! Önce formda bir Liverpool, sonra da parmak ısırtan, oynadığı oyunla başka gezegenlere atfedilen Barcelona... Tabi ki Barcelona, Real Madrid maçındaki kadar rahat olamayacaktı ama bu kadar da mağdur duruma düşeceklerini tahmin etmiyordum.

Neyse adalet yerini buldu. Son 20-30 yılın en iyi futbolunu oynayan takım son dakika golüyle ve hakemin zoruyla da olsa finale çıkmayı başardı. Finalde de Barça'yı tutacağımdan şüpheniz olmasın.

Bir de Sabri... pardon Alves'i kınıyorum oynadığı futboldan dolayı...

Sami Hyypia

2009-05-05T18:02:00.004+03:00

35 yaşındaki emektar futbolcunun 10. sezonuydu bu sene Liverpool'da. Yıllar boyu Liverpool defansı denince akla gelen iki isimden biriydi Carragher'la beraber. Şimdi Leverkusen ile anlaşmış iki yıllığına. Sanıyorum kariyerini orada bitirecektir. Ama mutlaka Anfield'a gelip bir jübile maçı yapması gerek. Kendisine Leverkusen'de ve geri kalan hayatında başarılar diliyorum.

Güle güle Sami Hyypia...

Lakers'ı düz ovada avlarlar...

2009-05-05T16:19:00.002+03:00

Houston serinin ilk maçında Los Angeles'ta Lakers'ı 100-92 mağlup ederek 1-0 öne geçti. Yao Ming, Artest ve Aaron Brooks toplam 68 sayı atarak galibiyette önemli rol oynamışlar. Play-offlarda Lakers'ın 2. mağlubiyeti ve yarı finallerin ilk sürprizi diyebiliriz. Zira Orlando'nun Boston'ı mağlup etmesi sürpriz sayılmıyor şu an.

Devir-teslim

2009-05-04T17:21:00.003+03:00

Haftasonu Championship'te normal sezon bitti. Wolverhampton Wanderers ya da diğer adıyla 'Wolves' zaten garantilemişti. Bunun yanında 2. olan Birmingham da EPL'ye çıkmaya hak kazandı.

3, 4, 5 ve 6. sıradaki takımlar (Sheffield, Reading, Burnley, Preston) da play-off oynayacak ve EPL'ye gidecek 3. takım da belli olacak.

Peki önümüzdeki sezon onların yerine kimler Championship'te mücadele edecek?

1- West Bromwich Albion (28): 12. haftadan beri ligde 20. olan West Brom'un çoğu kişiye göre hiç şansı yok. Doğrusu haksız sayılmazlar. Bu kadar hafta rölantide bekleyip son 3 hafta 3 galibiyet alma ihtimali yok.
Kalan maçlar: Wigan, Liverpool, Blackburn (A)

2- Middlesbrough (31): Tuncay'ın takımı olarak aklımızda kalan M'boro ise 19. haftadan beri düşme tehlikesi ile boğuşuyor. Matematiksel olarak şansları hala var ancak bu istikrarsızlık ve isteksizlik onları 2. favori haline getiriyor.
Kalan maçlar: Newcastle (A), Aston Villa, West Ham (A)

3- Newcastle United (31): İnişli çıkışlı bir grafik çizen Newcastle'ın bu hale düşeceği hiç kimsenin aklına gelmezdi aynı Middlesbrough gibi. Kadro olarak da birçok takımı geride bırakan Newcastle'ı geçtiğimiz haftalarda teknik direktörlüğe gelen Alan Shearer da kurtaramadı. Bu haftaki Middlesbrough maçını kazandıkları takdirde kalmayı hak edebilirler.
Kalan maçlar: Middlesbrough, Fulham, Aston Villa (A)
4- Hull City (34): Sezonun hemen başında ilk 10'a girmişlerdi. Lige yeni katılan bir ekip için oldukça üst düzey bir başarıydı. Ancak sonrasında başarısızlıklar aldı başını gitti. En son düşme hattının hemen üstünde kendine yer buldu Hull. Eminim şu an ligin ilk yarısında aldıkları puanların her birine şükrediyorlardır. Ligde kalırlarsa muhtemelen 3-4 puan farkı ile kalacaklar. Diğer takımlardan bir fazla avantajı da kalan maç sayısının 4 olması. Gerçi biri Man Utd ile. Nasıl bir avantajsa...
Kalan maçlar: Aston Villa (A), Stoke, Bolton (A), ManU

5- Sunderland (35): Hull'un hemen üstünde duran Sunderland'in ayrıca bir maç fazlası da var Hull'dan. Fikstür olarak iddiasız 2 takımla ve Chelsea'yle oynayacaklar. İlk iki maçtan 4 puan kaptıkları takdirde ligde kalırlar.
Kalan maçlar: Bolton (A), Portsmouth (A), Chelsea

6- Blackburn (37): Aslında Blackburn bundan sonra maç kazanamasa dahi ligde kalır büyük ihtimal. Ama biz yine de ligde kalmasını hesaplayalım. Tugay'ı yedek takıma yolladılar ya sırf o yüzden düşmelerini de istiyorum aslında...
Kalan maçlar: Portsmouth, Chelsea (A), West Brom

Bayrak hoca ve istikrar

2009-04-27T22:50:00.004+03:00

Alex Ferguson, aklımıza istikrar denilince gelen ilk isim. İkincisi ise bayrak adam. Çok lafını etmişizdir bir Gerrard ya da Giggs'in. Bayrak adam denilince bu tip isimler sıralanır ve bayrak adam özellikleri bir bir söylenir. Ama bayrak adamdan başka bir şeye daha ihtiyaç vardır istikrar için. O da bayrak hoca...

Ülkemizde hep süregelen bu tartışmalar hepimiz bu dünyayı terk eyledikten sonra da devam edecektir. Eminim ki Yılmaz Vural, çok çok ileride antrenörlük eğitimi verilen kuruluşlarda ders olarak okutulacaktır. Giray Bulak ve Hikmet Karaman'ın son üç sezon çalıştırdığı takımları en kısa sürede cevaplayanlara Anadolu turu yapılacaktır. Neyse konudan fazla uzaklaşmayalım. Ülkemizdeki maddi ve ruhi şartlar her ne kadar istikrarsızlığı zorlasa da bu tip toplumsal ve sportif sorunların oluşumunda bu insanların katkısı yadsınamaz. Sonuçta bu insanlar bir yerde bayrak hoca olmayı hiçbir zaman istememişlerdir eminim. Yani tutup Giray hocanın bu sene sonunda "Konya'da kalmak istiyorum" diyeceğini hiç sanmıyorum. Tam tersi "Sene bitse de başka şehre gitsek artık" diyeceğini sanıyorum.

Sözü uzatmadan Ersun Yanal'a getirelim. Ersun hocanın yıllardır bir şeyler çabaladığı ortada. Hatta bu sezon da kendisinin çabalarını da katarsak Trabzon'un gururlu bir yükselişi vardı. Sonraları her ne kadar formdan düşse de toplama bir takımın ilk sene yapabileceklerinden çok fazlasını yaptı Trabzon.

Ancak benim şahsi kanaatim Ersun hocayı istifa noktasına getiren şartlar, ülkemizin başkan ve taraftarlarının klasik söylemlerinden ve tabii ki birkaç mağlubiyetten çok daha fazlası. Her şehirde bunlar olur. Artık bunlara katlanmış ve 29 hafta atlatmış bir hocanın bu tip deli saçması hareketleri dikkate alması gerçekten doğru bir davranış değil. Bence Ersun hocayı bu noktaya getiren en büyük sebep kendi iç dünyasındaki bazı hesaplaşmalar. Ersun hoca Trabzon'u en az bir, en fazla iki sezon götürmek istiyordu. Ancak bir bayrak hoca olma fikri aklından geçmiş olsaydı bu takım seneye yalnızca 3-4 nokta transferle daha güçlü ve daha tecrübeli bir hale gelecekti. Malumunuz bu seneki başarısızlığın (?) temel sebebi tecrübesizlik. Çünkü ne Ersun hoca ne de futbolcular şampiyonluğa hazırdı. Hepsi aslında 3-5 arası bir sıralamayı kabullenmişti bile.

Neyse sözün özü Ersun hocayı istifaya götüren sebep içinde bulunduğu şartlardan ziyade kendisinde bayrak hoca isteğinin olmamasıdır.

Fierce rivalry

2009-04-27T21:58:00.002+03:00

Sporun tarihi boyunca derbiler ve rekabetler hep önemli olmuştur. Türkiye'nin futbol tarihinde FB-GS-BJK rekabeti olmasaydı kimbilir ne kadar acı olurdu ligimiz. (Şu an da çok iyi sayılmaz aslında) Neredeyse her sporda da vardır böyle rekabetler. Ecnebiler buna "fierce rivalry" demişler. Tam karşılığı yok gibi aslında. "Hararetli rekabet" gibi bir şey oluyor direk çevirince. Biz buna en iyisi "ezeli rekabet" diyelim.

Araştırmak gerek tabi diğer sporları ama NBA'de de derbiler (yerel derbi olmuyor bunlar) bir başka olur. Eskilerden gelen Boston-Lakers efsanesi vardır mesela. 2-3 sene öncesine kadar bu takımlar konferanslarında play-off'a dahi giremezlerken bile maçları çok farklı olurdu.

Şimdilik sadece NBA'deki rekabetlere değinip geçmek istiyorum zira diğer sporları da bahse dahil ettiğimizde sıkıcı ve uzun bir yazı olacak.

MJ zamanından gelen Chicago-Detroit ve Chicago-New York rekabetleri vardır. Gerçi artık bu gibi maçlar pek zevkli gelmiyor. Takımların elinde bir Jordan yok tabi.

Detroit takımının ise Cleveland ile de bir rekabeti vardır. Doğu konferansının Central grubunda yer alan bu iki takımın rekabeti aslında LeBron James'in NBA'e adımını atmasıyla başladı. Central grubunu süpüren Detroit, karşısında rakip istemiyordu. Onların o zamanki rakipleri San Antonio idi. 4-5 sene art arda konferans finaline çıktılar. Bir defa Lakers bir defa Spurs'ü finallerde yenerek şampiyon bile oldular. Sonrasında Doğu'da bir ışık belirdi aşağılardan. Sonra play-off'larda kendisine yer buldu. Birkaç seneye kadar Detroit'le baş edecek bir takım haline geldi Cavaliers. Bundan 3 sene önce ucu ucuna kaçırmıştı elinden. Rasheed Wallace "Beş kişiye karşı bir adamın hiç şansı yok demişti." Belki de o zamanlar başladı bu rekabet. 2 sene önce ise o "bir adam" beş kişiyi tek başına mağlup edip finallere adını yazdırmıştı.

O günden önceleri de bir arkadaşım fanatik Detroitli idi. Oyuncular sahada biz de okulda savaşırdık işte. Bir takım bu kadar kısa sürede bu kadar mı ezik duruma düşer? Bunu bilmek zor değilmiş bunu gördük.

Ben de her Cavsli gibi Detroit karşısındaki 4-0'lık ezici farka sevindim aynı bir Liverpoollunun herhangi bir Everton galibiyetine sevindiği gibi.

Aliağa için hızlı hücum şansı...

2009-04-26T20:24:00.003+03:00

Tatil sebebiyle bir süredir piyasada yoktum. Olanların takibi biraz zor da olsa bir şekilde becerdim. Liverpool'un haklı galibiyeti, Manu'nun geri dönüşü, Orlando'nun geriye düşmesi gibi olaylara sadece seyirci kaldım. Ancak asıl beklediğim maç bugündü. Aliağa Petkim-Mutlu Akü Selçuk Üniversitesi... Selçuk kazansa matematiksel olarak kalmayı garantiliyordu. (Ben hala ligde kalacağına inanıyorum)

İlginçtir, Aliağa bundan 15 hafta önce lig 5.si olarak geldiği Konya'dan mağlubiyetle ayrılmış ve 15 maçın -Casa Ted maçı hariç- tümünde yenilmişti. Bu kadar maddi ve manevi desteğe rağmen yerlerde sürünmesi birçok çevreden tepki almıştı. Hatta ligden düşme adaylarının başında geliyorlardı. Bu maçla beraber ligde kalma ümitlerini artırdılar. Fikstür olarak Kepez ve Selçuk'tan daha iyi değiller. Ama kalma ihtimalleri mevcut.

Bu kadar Aliağa muhabbeti yeter şimdi Selçuk hakkında konuşalım. Malunuz geçen hafta tarihi yenilgiye şahit olmuştuk. İç sahada ilk defa ilk yarıyı geride kapatmamız da zaten tarihi farkın sinyallerini veriyordu. Bu hafta Ekene takıma geri döndü ancak takımda hala oturmamış şeyler olduğunu gördük. Leroy geçen üç haftada herkesi büyülerken bu hafta 8 sayıda kaldı. Sayı bir yana ribaundlarda da etkisiz kaldı. Takımın ikinci yıldızı Alex Dunn ise 10-7'lik bir performansla bizleri bir kez daha hayal kırıklığına uğrattı.

Şimdi kalan iki maçtan (TT ve Daçka) birini kazanırsak ligde kesin kalıyoruz. Bu haftaki TT maçına da katılacağız. Selçuk'umuz bizi iki defa sevindirsin artık.

Houston, sorun var!

2009-04-22T20:40:00.005+03:00

(4x4)^2 oldu şimdi. Malumunuz son 1 hafta içerisinde (iki adet salı günü) 2 defa 4-4'lük skorla ayrıldık sahadan. Hani futbol dersi falan ama önce ECC'den havlu atmak sonra EPL'yi büyük ölçüde kaybetmek hoş olmadı. Belki hücum hattı bu iki maçta en iyi maçını oynadı ama defans hattı ve sanayici abimiz Reina iki maça damgalarını vurdular.

Arbeloa'nın top kayıpları, Agger'in asisti, Reina'nın şanssızlığı... Arsenal maçı da böyle geçti. 8-9 eksikle Anfield'a gelen Arsenal'in eline verip yollayacağımızı düşünürken bu puan kaybı çok kötü oldu açıkçası.

Arshavin hakkında söyleyecek sözüm çoktu ama bunları sınırlayım. Ben ilk Zenit'te oynarken, sonra Rusya milli takımında patlama yaptığında, Arsenal'e geldiğinde ve Arsenal'deki ilk maçları yaptığında hep Arshavin'in aleyhinde konuşmuştum. Bu laflarımı geri alacak değilim. Arshavin'in iyi bir futbolcu olduğunu hala düşünmüyorum. İster 4 atsın ister 5. Yani dün oluşan bir nefret değil bu. Neyse bu kadar saydığımız yeter.

Bu geceden bize kalan sadece geriye düştüğümüzde (3 kere oldu) maçı çevirmek için yeterli konsantrasyona sahip olduğumuzu öğrenmek oldu. Olsun EPL başka bahara demek acı geliyor ama öyle olacak. Sonuçta "yensen de yenilsen de..." diyorum

Sürpriz...

2009-04-18T23:44:00.005+03:00

Chicago, ilk maçta doğu 2.si Boston Celtics'i deplasmanda 105-103 mağlup etti. Umarım bu serinin galibi Chicago olur. Boston'ın saha avantajını da bitirmişler zaten.

Umudumu kaybettim, hükümsüzdür...

2009-04-18T23:37:00.002+03:00

Cuma günkü Fenerbahçe Ülker maçı hakkında yazmam gereken yazı için beklediğim ilham bir türlü gelmedi. Hala da gelmiş değil. Yediğimiz 44 fark uzun süre bizi tok tutar zaten. Neyse artık sağlık olsun.

Dünya derbisi

2009-04-15T18:22:00.002+03:00

Pazar günü gördük dünya derbisini (!) Ama dünkü maç bir İngiliz derbisi yahut bir Şampiyonlar Ligi mücadelesinden ziyade son yılların en büyük "futbol dersi" idi. Bu "ders" konusunda taraf ayırmaya gerek yok. İki takım da hem maçın isminin hem de skorun hakkını verdiler. Öncelikle bu iki takıma şükran dileklerimizi iletelim.

4-4'lük skor bile maçın öyle değme maçlardan olmadığını belli ediyor. Maç içerisinde olan geri dönüşler, taktiksel hamleler, bir satranç müsabakası gibi piyonlarla değişen skorlar... İşte futbol olan buydu. Geçtiğimiz günlerdeki bir maçta (isim vermeyim de belli olmasın) futbolun isminden çok gecenin sonundaki boks maçı konuşulmuştu. Sanırım 3 gün içerisinde bu iki maçı görmek kalbimize acayip duygular yaşatıyor.

Maç hakkında yapacağım her yorumun daha önce başkaları tarafından yapıldığını biliyorum. Sonuçta aklımızdan ortak olarak geçen şeyler bloglarda ayrı ayrı yazıyor.

O yüzden maç değil de maçtan sonraki durumu konuşalım. Artık Liverpool ECC'de mücadele etmiyor ve mücadele ettiği kulvar sayısı teke inmiş durumda. Bu takımı mutlaka psikolojik ve fiziksel olarak olumlu etkileyecektir. ECC'den elenmenin kendilerini mental anlamda çok etkileyeceğini sanmıyorum. Önlerinde koskoca bir EPL var ve şampiyonluk şansı hala sürüyor. Rakip Man Utd'ın ise yarıştığı kulvar sayısı 3: FA Cup, ECC ve EPL. FA Cup finali haftaya Everton ile. Bu kupanın onlar için pek önemi yok ama eğer ECC'de Porto ve yarı finaldeki rakibi eleyip finale yükselirlerse EPL'yi pek de önemseyeceklerini sanmıyorum. O yüzden bundan sonra ECC'de Manchester'ın tur atlaması Liverpool'un işine yarayacaktır. Liverpool da bunu iyi kullanabilirse neden olmasın?